۵ دلیل عمده پافشاری ایران روی غنی‌سازی اورانیوم

عصر ایران: یک مفسر چینی مسایل بین الملل نوشت موضوع غنی سازی اورانیوم برای ایران یک مساله حیاتی است و پافشاری تهران روی این مساله در کنار نپذیرفتن آن از سوی آمریکا می تواند امکان رسیدن به یک نقطه توافق را به حداقل ممکن برساند و به شکست مذاکرات بینجامد.

وبگاه "فونیکس نیوز" چین در مقاله ای تحت عنوان" ژست‌های دوستانه و سپس وعده‌های پوچ: چرا مذاکرات اخیر هسته‌ای ایران و آمریکا محکوم به شکست است؟" به قلم "هان ژن"، نوشت: 

در حالی که دور پنجم مذاکرات هسته ای ایران و آمریکا بدون حصول نتیجه خاتمه یافته، کل مسیر مذاکرات ممکن است محکوم به شکست باشد؛ مذاکراتی که امید به حصول نتیجه از آن با تهدیداتی چون بی اعتمادی راهبردی، مخاطرات نامتقارن و امتناع ایران از تسلیم اهرم های هسته ای که به سختی کسب کرده است، کمرنگ شده است.

این مقاله در تشریح اینکه چرا ایران روی موضوع غنی سازی تکیه دارد و به هیچ وجه حاضر نخواهد بود روی آن معامله کند، 5 دلیل عمده را برشمرده است:

بازدارندگی راهبردی: ایران توانمندی‌های هسته‌ای خود را -که این کشور را در آستانه هسته ای قرار داده- برای بازدارندگی در برابر ایالات متحده و اسرائیل ضروری می‌داند، به ویژه پس از تضعیف متحدان منطقه‌ای کلیدی در سوریه، لبنان و غزه.

سابقه تاریخی: تجربیات گذشته - مانند خروج ایالات متحده از توافق هسته ای دوران اوباما (برجام)- به ایران آموخته است که دست کشیدن از قابلیت های اصلی بدون مزایای تضمین شده و غیرقابل برگشت، آن را آسیب پذیر می کند.

حاکمیت انرژی: ایران از وابستگی به قدرت های خارجی برای سوخت هسته ای نگرانی جدی دارد، چون خاطرات تخلی از گذشته دارد و انقلاب اسلامی 1979 منجر به لغو همکاری‌های هسته‌ای فرانسه شد وتوسعه پروژه های انرژی ایران را برای چندین دهه متوقف کرد.

تحریم‌های اقتصادی چند وجهی هستند: حتی اگر تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران برداشته شوند، محدودیت‌های مالی گسترده‌تر به بهانه هایی چون ارتباط با گروه های تروریستی و... باقی می‌ماند. این موانع، مانند قطع شدن از نظام سوئیفت، تاثیر بیشتری نسبت به تحریم‌های نفتی دارد، که ایران تا حدی از طریق ناوگان‌های سایه‌ و مبادلات پایاپای آنها را خنثی کرده است.

مشکلات اقتصادی داخلی ضرفا به دلیل تحریم ها نیستند: مشکلات اقتصادی ایران نه صرفا به دلیل تحریم‌ها، بلکه در سوءمدیریت داخلی سیستماتیک ریشه دارد و هیچ تضمینی نیست که  لغو بخشی از تحریم ها، ترجیح مردم را برای حفظ دارایی های سخت (طلا، دلار، املاک و مستغلات) که به رکود تورمی و بی ثباتی پولی کمک کرده است، معکوس کند.