جنگنده نسل پنجم ترکیه که F-۳۵ را به چالش می‌کشد

جنگنده نسل پنجم و رادارگریز «قاآن» ترکیه، که جاه‌طلبانه‌ترین پروژه دفاعی این کشور است، با ثبت اولین قرارداد صادراتی خود به اندونزی، رسماً وارد بازار جهانی شد.

خبرآنلاین: جنگنده نسل پنجم و رادارگریز «قاآن» ترکیه، که جاه‌طلبانه‌ترین پروژه دفاعی این کشور است، با ثبت اولین قرارداد صادراتی خود به اندونزی، رسماً وارد بازار جهانی شد. جنگنده قاآن با قابلیت‌های منحصربه‌فرد خود، به دنبال رقابت مستقیم با غول‌هایی چون F-۳۵ آمریکا است.

موفقیت ترکیه در فروش ۴۸ فروند جنگنده «قاآن» (KAAN) به اندونزی، بیش از یک قرارداد نظامی، مهر تأییدی بر ظهور یک بازیگر جدید و قدرتمند در عرصه فناوری‌های هوایی نسل پنجم بود. اما این جنگنده چه ویژگی‌هایی دارد که آن را در کانون توجهات جهانی قرار داده است؟

«قاآن»؛ یک شکارچی رادارگریز نسل پنجم

«قاآن» محصول تلاش چندین ساله صنایع هوافضای ترکیه (TAI) برای ورود به باشگاه انحصاری سازندگان جنگنده‌های نسل پنجم است. این جنگنده‌ها با سه ویژگی کلیدی تعریف می‌شوند: رادارگریزی (Stealth)، اویونیک یکپارچه و پیشرفته، و توانایی پرواز ابرپیمایشی (Supercruise).

طراحی دو موتوره «قاآن» قدرت و بقاپذیری بالایی به آن می‌بخشد و بدنه رادارگریز آن، شناسایی توسط رادارهای دشمن را به حداقل می‌رساند. این جنگنده طراحی شده تا جایگزین ناوگان F-۱۶ ترکیه شود و مستقیماً با هواپیماهایی مانند F-۳۵ آمریکا و Su-۵۷ روسیه رقابت کند.

6248810

فرمانده آسمان: کنترل پهپادها از داخل کابین

شاید انقلابی‌ترین ویژگی «قاآن»، قابلیت تیم‌سازی با پرنده‌های بدون سرنشین (Manned-Unmanned Teaming) باشد. این فناوری به خلبان «قاآن» اجازه می‌دهد تا به عنوان یک فرمانده در آسمان عمل کرده و چند پهپاد جنگی وفادار (Loyal Wingman) را از داخل کابین خود کنترل و فرماندهی کند. این قابلیت، که حاصل پیشتازی ترکیه در صنعت پهپادی است، به جنگنده اجازه می‌دهد تا بدون به خطر انداختن جان خلبان، ماموریت‌های شناسایی و تهاجمی پیچیده‌ای را انجام دهد و عملاً میدان نبرد را متحول کند.

«قاآن» اولین پرواز موفق خود را در فوریه ۲۰۲۴ انجام داد و برنامه‌ریزی شده تا تولید انبوه آن از سال ۲۰۲۸ آغاز شود. قرارداد ۱۰ میلیارد دلاری با اندونزی که شامل انتقال فناوری نیز می‌شود، نشان می‌دهد که این پروژه از یک طرح مفهومی به یک محصول قابل اعتماد و قابل صادرات تبدیل شده است. این موفقیت، ترکیه را به عنوان یک قدرت نوظهور فناور در صنایع دفاعی تثبیت کرده و ثابت می‌کند که باشگاه سازندگان جنگنده‌های پیشرفته دیگر در انحصار چند قدرت سنتی نیست.