ابوالفضل فاتح: اجازه ندهیم کوته‌فکران مسئولیت بگیرند

ابوالفضل فاتح در روزنامه اعتماد نوشت: از دل جنگ ۱۲ روزه و کودتای تمام عیار امریکا و اسراییل که کشور را نشانه رفته بود، گویی ایران جدیدی متولد شد؛ چه به لحاظ انسجام ملی، چه به لحاظ تاب آوری و بازیابی و قدرت پاسخگویی در برابر قوی‌ترین تهاجم خارجی و چه به لحاظ ادراک نسبت به نقاط آسیب پذیر، ایرانی که زخم خورده اما برپا ایستاده و ملت‌های منطقه را به تکریم واداشته است.

در پی این رویدادها، «وطن» بار دیگر مفهومی مشترک و زنده یافته و ایرانیان داخل و خارج به هم پیوند خورده‌اند. اینک فضای واقعی و مجازی مملو از هویت‌طلبی و روحیه میهن دوستی نسل‌های مختلف است. با اراده‌ و خلاقیت این نسل‌ها می‌توان مرزهای تازه‌ای را درنوردید. 

شاهد بودیم که پیش از نفوذ سخت و ترور شخصیت‌های علمی و نظامی، «نفوذ نرم» بسیاری از اهل خرد کشور را حذف و خانه‌نشین کرده یا وادار به مهاجرت نموده، فرصت‌های ملی را در اختیار حلقه‌هایی بسته قرار داده و گسترش فساد و یأس را دامن زد. 

در فوری‌ترین گام و برای انسجام ملی، باید این باور شکل بگیرد که ما تغییر کرده‌ایم. در این مسیر نیازمند گفت‌وگوی ملی هستیم. پیش نیاز گفت‌وگو، باز شدن باب‌های شنیدن در سطوح حاکمیت، نخبگان و منتقدان است. فراموش نکنیم که بسیاری از منتقدان و مخالفان در حوادث اخیر، چگونه تمام قد کنار ایران ایستادند و قوی‌ترین صدا در برابر کسانی بودند که در آغوش بیگانه خزیدند.

تغییر، اگر واقعی و صادقانه باشد، به اعتماد عمومی و پایدار منجر خواهد شد. ما نیازمند بازتعریف مشروعیت درون‌زا، اجماع ملی و تقویت تصمیم‌سازی‌های فراگیر هستیم. به ملت اعتماد کنیم و نفوذی‌ها و جاهلانی که راه را بر شایستگان بسته‌اند، کنار بگذاریم.

این نسل بیدار، اگر مورد اعتماد قرار گیرد، نه‌تنها امنیت و ثبات، که آینده تمدنی و جایگاه تاریخی ایران را نیز تضمین خواهد کرد و هر مهاجمی را ناکام خواهد گذاشت.

امید است، تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران کشور با اصلاح فوری هندسه هرم ارتباطی با مردم، مردم را ولی نعمت خود بدانند و «ملی شدن تریبون‌ها و فرصت‌ها و ملی شدن نظام تصمیم‌گیری» را مد نظر قرار دهند. در این جهت، مجددا تاکید می‌شود، نظام گزینش را در همه سطوح به کلی بازنگری کنیم.

نباید اجازه داد برخی کوته‌فکران و بازی‌خوردگان با نگرش‌های قبیله‌ای و به بهانه‌های امنیتی با تحقیر دلسوزان و انکار خردمندان و دیگر روش‌های غیر انسانی، سرنوشت کشور را به دست بگیرند. اینک، اولویت دادن به عدالت، خرد و انسانیت در همه سطوح یک فوریت است. بدانیم، بدون «جمهوری انسانی»، «جمهوری اسلامی» محقق نخواهد بود.