ماجرای حذف سرود «ای ایران» از رادیو تلویزیون

خبرآنلاین: اخیرا سرود «ای ایران» را از آرم رادیو و تلویزیون برداشته و انداخته‌اند تو انبار. شنیدیم ایراد به آن قسمتی از سرود است که...

از همان بعد از ظهر روز ۲۱ بهمن که خیابان جام جم، از ونک تا محمودیه، در قرق زنجیره جوانان انقلابی دست در دست کارمندان اعتصابی سازمان رادیو تلویزیون درآمد و تلویزیون بالاخره به دست انقلابیون فتح شد، طنین سرود «ای ایران، ای مرز پرگهر» سروده حسین گل‌گلاب و ساخته محمد خالقی (اجراشده با صدای بنان – دهه ۲۰) تمام فضای خیابان‌های آن منطقه را فرا گرفت. «ای ایران» صدای پیروزی مردم ایران در آن روز بود، سرودی که کمتر از دو ماه بعد از اوج به حضیض انقلابیون افتاد و پخشش از رادیو تلویزیون ممنوع شد؛ چراکه گفته می‌شد از آن پرستش خاک مستفاد می‌شود و این پرستش می‌تواند شبیه بت‌پرستی باشد!

مجله فردوسی در تاریخ سوم اردیبهشت ۱۳۵۸ در صفحه «ماوقع» در انتقاد به این تصمیم نوشت:

«اخیرا سرود «ای ایران» را از آرم رادیو و تلویزیون برداشته و انداخته‌اند تو انبار. شنیدیم ایراد به آن قسمتی از سرود است که می‌گوید: «ای... جان من فدای خاک پاک میهنم» و این‌که «در راه تو، کی ارزشی دارد این جان ما» که گویا توجیه به «پرستش خاک» شده است که گناه کبیره است، چیزی شبیه «پرستش بت»؟!

معلوم نیست اگر قرار باشد ایرانی فکر و ذکرش حفظ حدود و ثغور کشورش ایران نباشد و در موقع دفاع از سرزمینش «جان» برایش ارزشی نداشته باشد و آن را در راه میهن فدا نکند، پس دیگر «جان» مبارکش را می‌خواهد چکار کند؟»