با جلیلی مصاحبه کنید تا پزشکیان پاسخ دادن را یاد بگیرد!

مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: چنان که دیروز هم نوشتیم اصول‌گرایی رادیکال ایرانی که بعد از ۱۴۰۰ و با روی کار آمدن مرحوم ابراهیم رییسی دست اعتدال‌گرایان و اصلاح طلبان و غیر خود را از دولت (که در ایران بخشی از قدرت است و نه تمام آن) کوتاه می‌پنداشت اسب خود را زین کرد تا با رویکرد به شرق و در فضای بعد از حمله روسیه به اوکراین در آنچه هندسه جدید جهانی می‌خواندند بتازند و مسیر را تغییر دهند.

وقایع پاییز 1401 اما فضای داخل را دست‌خوش التهاب کرد و یک‌سال بعد در نیمه مهر 1402 ماجرای هفتم اکتبر پیش آمد و روسیه هم در اوکراین زمین‌گیر شد و اوضاع مطابق پیش‌بینی‌ها جلو نرفت.

در بهار 1403 هم بال‌گرد آقای رییسی سقوط کرد و نیاز به انتخابات جدید بود و ناگهان چشم گشودند و دیدند مسعود پزشکیان - وزیر دولت خاتمی و نامزد جبهه اصلاحات ایران- رییس جمهور شده است.

هر چند اگر باقر قالیباف هم رییس جمهوری می‌شد باز برای آنان مطلوب نبود چون می‌خواستند او را از کرسی ریاست مجلس هم بیندازند ولی باز هر چه بود اصلاح‌طلب نبود و به قول خودشان به جبهه انقلاب تعلق داشت. آنها در هر انتخابات اسم خود را تغییر می‌دهند و در دوره‌های اخیر با نام جبهه انقلاب به صحنه می‌آیند تا بگویند ما فقط انقلابی هستیم و باقی یا ضد انقلاب‌اند یا غیر انقلابی و ناگهان دیدند مسعود پزشکیانی رییس جمهور شده که انگ ضد انقلابی بر او نمی‌نشیند که هیچ انقلابی‌تر از آنها هم هست.

حمایت رهبری مانع شد در روز رأی اعتماد در برابر او صف‌آرایی کنند. گذاشتند برای بعد تا با قانون حجاب پایگاه اجتماعی او را هدف قرار دهند و فکر نمی‌کردند ایستادگی کند. یک کلمه در تریبون‌ها در این باره حرف نزد اما تن نداد.

بعد رفتند سراغ جواد ظریف تا دست او را خالی کنند و سرانجام به همتی گیر دادند و از وزارت اقتصاد انداختند.  دل‌خوش بودند به این که با مخالفت صریح رهبری با مذاکرات پزشکیان زودتر از آنچه تصور می‌شود زمین‌گیر می شود و دولت او مستعجل خواهد بود.    سیاست نظام اما به سمت مذاکرات غیر مستقیم گرایش پیدا کرد و وقتی در میانه مذاکرات اسراییل حمله کرد دم گرفتند پس چی شد این که می‌گفتید جنگ نمی شود؟

حالا اما پزشکیانی را در برابر می‌بینند که نه درباره ناترازی آب و برق که در زمینه صلح صحبت می‌کند و مثل یک رییس جمهور واقعی در خارج و رییس شورای عالی امنیت ملی در داخل ظاهر شده و این برای اصول‌گرایی رادیکال که می‌دید مرحوم رییسی گفتمان اختصاصی ندارد و عین ادبیات رسمی را تکرار می‌کند قابل تحمل نیست.

حالا به دلایل فوق امنیتی نمی‌توانند از رییس جمهور بخواهند به سفرهای استانی برود و درگیر امور معیشتی باشد. بلکه او در تهران در حال رتق و فتق عالی‌ترین موضوعات سیاسی است و این آن پزشکیانی نیست که قرار بود تحمل کنند.

ضمن این که جامعه هم به رفتارهای این جماعت حساس شده و هیچ کس دوست ندارد جنگ دیگری درگیرد و مردم می‌خواهند به معنی واقعی کلمه زندگی کنند و هر قدر هم از ناکارآمدی‌های سیستم موجود و دخالت‌های ناموجه در زندگی‌شان خسته شده باشند دوست ندارند بمیرند تا تغییر اتفاق افتد.

از این رو هم حوصله تندروهای داخلی را ندارند و هم خارج‌نشینان را و در این فضا هر دو گیر داده‌اند به رییس جمهور پزشکیان.

تکلیف خارجی‌ها که روشن است اما بدنیست یک مصاحبه آرمانی و الگویی با نامزد ایده آل شان- آقای سعید جلیلی - ترتیب دهند تا ببینیم اگر او رییس جمهور شده بود و در پی جنگ 12 روزه ( البته اگر به 12 روز ختم می‌شد) چگونه پاسخ می‌داد.  خوش‌بختانه برادرشان یک تلویزیون بزرگ اختصاصی دارد با کلی مجری گوش به فرمان که تا امر بیاید اجرا می‌کنند.

بله.  بروند سراغ سعید جلیلی تا مسعود پزشکیان یاد بگیرد! مصاحبه خیالی و الگویی ترتیب دهند ببینیم جناب جلیلی با فرصت و ظرفیت جمله می‌سازد یا ناگهان برمی‌خیزد و می گوید مرگ بر آمریکا و بله ترامپ را می‌کشیم و از این جور ادعاها!

یکی نیست به این جماعت بگوید اگر قرار بود پزشکیان مثل شما باشد که دیگر خودش نبود!