هوای خانه از هوای بیرون خطرناک‌تر است!

همشهری آنلاین: نتایج یک مطالعه جدید نشان داده که هزاران میکروپلاستیک بسیار کوچک تا حدی که می‌توانند به اعماق ریه‌ها نفوذ کنند، در هوایی که در خانه و ماشین خود تنفس می‌کنید، وجود دارد.

به نقل از سی ان ان، بر اساس نتایج مطالعه‌ای که در مجله پی ال او س وان «PLOS One.» منتشر شد، این ذرات احتمالا نتیجه تجزیه اشیاء پر از پلاستیک مانند فرش، پرده، مبلمان و منسوجات و قطعات پلاستیکی فضای داخلی خودرو هستند.

یرون سونکه، نویسنده ارشد این مطالعه و نادیا یاکوونکو، نویسنده اصلی این مقاله، در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند: مردم به طور متوسط ۹۰ درصد از وقت خود را در فضاهای بسته، از جمله خانه‌ها، محل‌های کار، مغازه‌ها، وسایل حمل و نقل، می‌گذرانند. در حالی که بدون اینکه حتی به آن فکر کنند، از طریق استنشاق در معرض آلودگی میکروپلاستیک قرار دارند.

میکروپلاستیک‌ها با ما چه می‌کنند؟

این دو نفر در ادامه این بیانیه افزودند: در حالی که تحقیقات هنوز ادامه دارد، این نگرانی وجود دارد که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض میکروپلاستیک‌ها و مواد افزودنی به آن‌ها ممکن است به مشکلات تنفسی، اختلال در عملکرد غدد درون ریز و افزایش خطر اختلالات عصبی - رشدی، نقص‌های مادرزادی تولید مثلی، ناباروری، بیماری‌های قلبی و عروقی و سرطان‌ها منجر شود.

این مطالعه نشان داد که بزرگسالان ممکن است روزانه حدود ۶۸.۰۰۰ ذره میکروپلاستیک ۱ تا ۱۰ میکرومتری را از هوای داخل خانه استنشاق کنند. تخمینی که ۱۰۰ برابر بیشتر از حد انتظار پیش بینی‌های اولیه است.

در مقایسه، یک گلبول قرمز خون ۶.۲ تا ۸.۲ میکرومتر است، در حالی که باکتری«ای کولای»i ممکن است ۱ تا ۲ میکرومتر طول داشته باشد.

شری سم میسون، محقق میکروپلاستیک در دانشگاه گانون در ایری، پنسیلوانیا، که در این تحقیق مشارکت نداشت نیز از طریق ایمیل به نتایج این مطالعه واکنش نشان داد و گفت: این یافته به دانش ما در مورد وجود میکروپلاستیک‌ها و ورود آن‌ها به بدن انسان از هر طریق قابل تصوری، می‌افزاید.

دانشمندان تا کنون وجود میکروپلاستیک‌ها را در اندام و بافت‌های انسان از جمله در بیضه‌ها و آلت تناسلی ، خون، بافت‌های ریه و کبد، ادرار و مدفوع، شیر مادر و جفت شناسایی کرده‌اند. در جریان یک مطالعه اخیرتقریبا به اندازه یک قاشق میکروپلاستیک در بافت مغز انسان یافته شد. یک مطالعه در مارس ۲۰۲۴ نیز نشان داد افرادی که در بافت‌های شریان کاروتید خود میکروپلاستیک دارند، دو برابر بیشتر از افرادی که هیچ میکروپلاستیکی ندارند، در طول سه سال آینده دچار حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ به هر دلیلی می‌شوند.