واکنش نماینده قم به سرو مشروب در کافه کاریز

خبرآنلاین: محمدمنان رئیسی نماینده قم در مجلس، با انتشار یادداشتی در فضای مجازی با عنوان «پارادوکسِ نهج البلاغه و کاریز و مشروب»، نوشت: شما هم خبر را شنیدید؟ کافه کاریز در بوستان نهج البلاغه به علت سرو مشروب پلمب شد! از زمان شنیدن این خبر، به یک لایه عمیق‌تر از این ماجرا می‌اندیشم: چه شده که کار به جایی رسیده که سه واژه اسلامی (نهج البلاغه) و ایرانی (کاریز) و ضد اسلامی ایرانی (مشروب) در زیر پوست شهرهای ما همنشین شده‌اند؟! آیا این نوع همنشینی، ذاتا پارادوکس نیست؟!

شهرهای ما پر شده‌اند از دالهای تهی از دلالتهای اصیل؛ دلالتهایی که از تمدن اسلامی ایرانی، تنها کاریکاتوری از آنرا برایمان باقی گذاشته‌اند! چرا کار به اینجا رسید؟! وقتی در تِکست (Text) و ادبیات گفتاری ما دروغ جای صداقت را بگیرد آنگاه بدیهی است که در کانتکست (Context) و ادبیات کالبدی شهرهای ما نیز پارادوکس‌های تهی از حقیقت جای دلالتهای مملو از اصالت را می‌گیرند! که این، سنت الهی است که "کُلٌّ یَعْمَلُ عَلَیٰ شَاکِلَتِه" (اسرا/۸۴). آیا در شاکله شهرهای تهی از صداقت ما، بروز چنین همنشینی‌های پارادوکس‌گونه‌ای خیلی عجیب است؟!