مقایسه ناوشکن‌های چین و آمریکا: کدام قدرتمندتر است؟

گجت نیوز: با وجود پیشرفت سریع چین در ساخت ناوشکن، نیروی دریایی آمریکا هنوز از نظر فناوری و تجربه عملیاتی، برتری قابل توجهی دارد. این برتری کیفی، به ویژه در زمینه سیستم‌های راداری پیشرفته و هماهنگی با ناوهای هواپیمابر، خود را نشان می‌دهد. با این حال، افزایش چشمگیر تعداد ناوشکن‌های چین و ظرفیت موشکی آن‌ها، این سوال را ایجاد می‌کند که در صورت درگیری نظامی، کدام طرف پیروز خواهد شد؟

مقایسه ناوشکن‌های چین و آمریکا: رقابت تنگاتنگ قدرت دریایی

ناوشکن‌ها، ستون فقرات نیروی دریایی مدرن هستند و نقشی حیاتی در عملیات‌های تهاجمی و دفاعی ایفا می‌کنند. در حال حاضر، نیروی دریایی آمریکا ۷۵ ناوشکن فعال، عمدتاً از کلاس آرلی برک، دارد که به سیستم‌های رادار پیشرفته و پرتاب عمودی موشک مجهزند. این ناوشکن‌ها توانایی پشتیبانی از ماموریت‌های هوایی، سطحی و ضد زیردریایی را دارند.

ناوشکن‌های آرلی برک از دهه ۱۹۹۰ وارد خدمت شده‌اند و به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شوند. این ناوشکن‌ها در سراسر جهان فعالیت می‌کنند و خدمه آن‌ها آموزش‌های گسترده‌ای در عملیات مشترک دیده‌اند. این تجربه عملیاتی، یکی از مزیت‌های اصلی آمریکا نسبت به چین است. اما در دهه گذشته، تنها ۱۱ ناوشکن جدید در آمریکا ساخته شده، در حالی که چین ۲۳ ناوشکن جدید به آب انداخته است.

پیشرفت سریع چین در عرصه ناوشکن‌ها

نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAN) به سرعت ناوگان ناوشکن‌های خود را گسترش داده و از ۲۰ کشتی در سال ۲۰۰۳ به ۴۲ کشتی در سال ۲۰۲۳ رسانده است. بسیاری از این ناوشکن‌ها دارای طراحی مدرن و قابلیت‌هایی رقابتی با ناوشکن‌های آمریکایی هستند. به‌عنوان مثال، ناوشکن‌های Type 052D و Type 055 چین به رادارهای آرایه فازی پیشرفته، موشک‌های دوربرد و سیستم‌های فرماندهی به‌روز مجهز شده‌اند و فاصله فناوری با آمریکا را کاهش داده‌اند.

مزیت PLAN عمدتاً در سرعت و مقیاس کشتی‌سازی است. حدود ۷۰٪ از کشتی‌های جنگی چین پس از ۲۰۱۰ ساخته شده‌اند. کارخانه‌های کشتی‌سازی چین با سرعتی تولید می‌کنند که آمریکا قادر به رقابت با آن نیست. اگر روند فعلی ادامه یابد، چین ممکن است ظرف یک دهه آینده، فاصله خود را با آمریکا در تعداد ناوشکن‌ها به‌طور کامل از بین ببرد یا حتی از آن پیشی بگیرد.

برتری آمریکا در قابلیت‌های موشکی ناوشکن‌ها

در مقایسه، نیروی دریایی آمریکا هنوز در زمینه قابلیت‌های ناوشکن‌ها برتری دارد. کشتی‌های آمریکایی به‌طور یکپارچه با گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر ادغام می‌شوند، از سیستم‌های رادار قدرتمند Aegis استفاده می‌کنند و سلول‌های پرتاب عمودی بیشتری نسبت به اکثر ناوشکن‌های چینی دارند. آمریکا همچنین در سطح جهانی فعالیت می‌کند، در حالی که تمرکز PLAN بر آب‌های منطقه‌ای است.

اما تصویر استراتژیک در حال تغییر است. چین نه‌تنها در تعداد ناوشکن‌ها، بلکه در قدرت آتش موشکی نیز در حال پیشرفت است. در سال ۲۰۰۴، کشتی‌های آمریکایی بیش از ۲۰۰ برابر چین، لانچر عمودی داشتند. امروزه، این اختلاف کمتر از سه به یک است. برخی تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند چین تا سال ۲۰۲۷ از آمریکا در ظرفیت کل VLS پیشی خواهد گرفت. این تغییر به این معنی است که ناوشکن‌های چینی، با پشتیبانی موشک‌های زمینی و لجستیک منطقه‌ای، می‌توانند در یک درگیری طولانی، یگان‌های آمریکایی را تحت فشار قرار دهند.