نفیسه روشن: ازدواجم اشتباه بود و سوخت دادم!

خواهش میکنم بیاین فرهنگ سازی کنیم که بعد از اتمام رابطه ، شخصی که به هر دلیل دوست داشتنش و انتخابش را از یاد برده ایم و یا سعی در از یاد بردنش داریم را ، در هر فرصتی تخریب نکنیم... حتی اگر عصبانی هستیم بغض داریم و یا خاطرات بد داریم خودمان بد مطلق نشویم، انصاف داشته باشیم به یاد روز های خوب، و آینده اش را نابود نکنیم. و یا تا میتوانیم نشکنیمش، آن هم طوری که دیگر نتواند بند بخورد، چه با ما یا چه بدون ما ، او هم یک‌انسان است، قلبش، روحش ، و عاطفه اش را نابود نکنیم.

قضاوت و کینه و انتقام بعد از جدایی، انگار حق طرفین و اطرافیانشان شده و این طوفان در فضای مجازی که دارد فرهنگ نوع دوستی ما را از بین میبرد بی آنکه حواسمان باشد. در واقع ما انسانها گاهی خودمان هم خودمان را با تفکر و رفتارمان و یا انتخابمان متعجب میکنیم پس هرگز (همه چیز) را در مورد هیچ‌شخص دیگری نخواهیم دانست. پس «انقدر یکطرفه به قاضی نرویم در مورد همدیگر.»

مهربان بودن با دیگران و انتخاب مهربانی به جای انتخاب کینه و انتقام، نشانه ضعف نیست، نشانه پختگی، بلوغ فکری و بلوغ عاطفی است.