پروانه سلحشوری: نتیجه سرکوب حجاب، ماجرای ۱۴۰۱ بود

ایسنا: پروانه سلحشوری نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی، با اشاره به مهم‌ترین چالش های پیش روی اتحاد ملی در کشور، بیان کرد: در شرایط حاضر کشور، اتحاد ملی یک موضوع ضروری است؛ اما برای رسیدن به اتحاد و همبستگی و پذیرش آن، چالش های بزرگی در کشور وجود دارد. در هر حرف خیلی از واژگان و مفاهیم زیبا به نظر می رسند اما در عمل بسیار چالش برانگیز هستند.

از نگاه بنده به جای واژه اتحاد، واژه همبستگی درست تر است؛ چرا که الزاما همه در یک راستا متحد نمی شوند. عقاید مختلف و گوناگونی در جامعه وجود دارد که لازمه همبستگی، پذیرش است.

وی اظهار کرد: شعاری که آقای پزشکیان تحت عنوان « وفاق ملی » عنوان کرد، شاید بسیار مهم باشد اما آیا در عمل توانست آنطور که باید و شاید بروز و ظهور پیدا کند؟ متاسفانه اینگونه نیست. لازمه هر گونه همبستگی و اتحاد در سطح ملی، پیش فرض آن این است که ما عقاید، رویکردها و نگرش های متفاوت را بپذیریم؛ یعنی بپذیریم که در جامعه نگاه های مختلفی وجود دارد و همه مثل هم فکر نمی کنند و همه به یک شکل در جامعه عمل نمی کنند. اگر این پذیرش در جامعه به وجود بیاید، همبستگی نیز شکل خواهد گرفت.

«پزشکیان» در عمل از نیروهای اصولگرا استفاده کرد

نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی، افزود: اما اگر این مفهوم در جامعه جا بیافتد که اقلیتی حاکم بر اکثریت هستند، دیگر نمی توان انتظار همبستگی داشت. گاهی یک دولت حداقلی یا یک مجلس حداقلی تشکیل می شود اما حداقل نظرات بقیه را می پذیرند. آقای پزشکیان با شعار وفاق از نیروهای اصولگرا استفاده زیادی کرد. در عمل از این افراد کمک گرفت حتی خیلی بیشتر از اینکه بخواهد از بدنه حامیان خود کمک بگیرد. حال این سوال مطرح می شود که این کار چقدر توانسته در همبستگی ملی موثر واقع شود؟

وی تاکید کرد: اگر کسی شعار اتحاد و همبستگی ملی سر می دهد، باید در وهله اول نظرات و سبک های زندگی مختلف در جامعه به رسمیت شناخته شود. این ابتدایی‌ترین پیش شرط برای تحقق وفاق ملی است. نکته دیگر که به نظر من خیلی مهم است، برای رسیدن به همبستگی ملی ما نیازمند رسانه های فراگیری هستیم که بتوانند این همبستگی ملی را معنا کنند. اما امروز صدا و سیما که بودجه کلانی دریافت می کند، در جهت عکس عمل می کند و می توان گفت حتی جریان اصولگرا ذا هم به شکل کامل در بر نمی گیرد. صدا و سیما صرفا یک دیدگاه، نگرش و سبک زندگی را تبلیغ می کند.

تفاوت فاحشی بین برنامه های رسانه ملی با واقعیت جامعه وجود دارد

وی ادامه داد: در غیاب یک رسانه ملی که بتواند همبستگی ملی را معنا کند، متاسفانه کار به شدت سخت می شود، حتی اعتماد به اخباری که در شبکه های تلویزیونی پخش می شود، پایین است و برنامه های تلویزیونی سطح نازلی دارند. من اساسا خیلی تلویزیون نگاه نمی کنم، اما چند روز پیش که شبکه های صدا و سیما را نگاه می کردم، متوجه شدم که چقدر فاصله  بین آنچه که در تلویزیون نشان داده می شود با آنچه که در بستر اجتماعی است، وجود دارد.

یک گروه خاصی در حکمرانی دست بالا را دارد

سلحشوری خاطرنشان کرد: پذیرش سبک‌های زندگی مختلف و وجود رسانه های فراگیر که در جهت وفاق ملی گام بردارند، بسیار حائز اهمیت است. از طرف دیگر کارگزاران آرای مختلف و افراد با نگرش های گوناگون را در سیستم خود بپذیرند. یک گروه خاصی در حکمرانی دست بالا را دارد، حتی به نسبت دولت دست بالاتری دارد، این گروه بر اکثریت فائق آمدند. این امر مانعی در جهت همبستگی ملی است. نکته مهم دیگر این است که حرف های منتقدان شنیده و از آن در جهت ایجاد همبستگی ملی استفاده شود.

اگر صدای جامعه بر سر موضوع حجاب شنیده شده بود شاهد ماجرای سال ۱۴۰۱ نبودیم

وی افزود: به نظر بنده فرصت ها چه از منظر خرد در زندگی اجتماعی یک فرد و چه در سطح کلان، می آیند اما اینکه به موقع از فرصت ها استفاده شود مهم است. من باز گردم به موضوع حجاب. سخت گیری هایی که در موضوع حجاب رخ داد، به کجا رسید.

خود بنده به شخصه حدود ۱۰ سال این موضوع را پیگیری می کردم که به شکل مسالمت آمیز حل شود. اگر آن موقع این صداها شنیده می شد، دیگر ما شاهد ماجرای سال ۱۴۰۱ نبودیم. فرصت ها در بزنگاه های تاریخی می آیند و ما باید تصمیم بگیریم.

سلحشوری در ادامه بیان کرد: در موضوع CFT و لوایج چهارگانه ای که وجود داشت، مجلس دهم در خصوص آن تصمیم گرفت. بنده یادم هست که شاید حدود یک هفته از عمل جراحی گردن بنده می‌گذشت و در استراحت مطلق بودم اما برای رای به CFT به مجلس رفتم. وقتی من رفتم هجمه گسترده ای پایداری ها علیه بنده در فضای مجازی داشتند.

الان حدود هشت سال از آن موقع گذشت. اگر همان موقع مجمع تشخیص مصلحت به آن رای می‌داد، دیگر ناچار نبودند در شرایطی که شاید اثر بخشی سیاسی چندانی ندارد به آن رای دهند. استفاده از فرصت ها به خصوص در بین سیاستمداران نقش بسیار تعیین کننده ای در اداره یک کشور دارد.

وی در پایان بیان کرد: استفاده از فرصت ها حتی ممکن است تاریخ یک کشور را دست خوش تغییرات کند. دولت ها و مجالس در بزنگاه ها باید تصمیم گیری کنند. ما طالب خیلی چیزها هستیم که بعدها زمان نشان داد که جز دردسر فایده ای برای ما ندارد. درک فرصت ها از نظر اجتماعی و سیاسی نقش بسیار تعیین کننده ای دارد.