دو شرط جدیدی که به نفع زنان در عقدنامه‌ها می‌آید

همشهری نوشت: هنوز هم بیشتر خانواده‌ها مهریه‌ دخترانشان را براساس سکه تعیین می‌کنند اما در دادگاه‌های خانواده می‌توان پرونده‌هایی را دید که دارایی متفاوتی به‌عنوان مهریه در آنها ثبت شده است.

گاهی اوقات هم مهریه براساس سکه مشخص شده اما به‌دلیل افزایش قیمت سکه - که اکنون از 100میلیون تومان هم بیشتر شده است - و در جریان پیگیری‌، به توقیف اموال وسیعی ختم شده که ارزشی فراتر از سکه‌های اولیه نوشته شده در پنجمین صفحه عقدنامه دارد.

در این زمینه با چند تن از وکلای دادگستری که در حوزه خانواده پرونده‌هایی داشته‌اند گفت‌وگو کرده‌ایم.

 شیما قوشه:

یک پرونده از زن و شوهر دهه هفتادی داشتم که مهریه خانم سفر دور دنیا بود. براساس عقدنامه اسامی بیشتر از 20کشور به دقت مشخص شده بود؛ مانند استرالیا، آمریکا، کانادا و تعدادی از کشورهای اروپایی و.... علاوه بر این خانم حق طلاق هم داشت در نتیجه درخواست طلاق داده و مهریه را هم به اجرا گذاشته بود. وقتی برای مشخص کردن دارایی‌های آقا اقدام شد متوجه شدیم که هیچ اموالی از خودش ندارد و شغلش هم دانشجو بود. این زوج در نهایت باهم توافق کردند و خانم بابت مهریه رضایت داد و جدا شدند.

 مهین انصاری :

یک خانم مهریه‌اش راکه 5شمش یک کیلوگرمی طلا بود به اجرا گذاشت و اموال شوهرش را توقیف کرد. او در یک صنف هنری فعالیت می‌کرد و همسرش هم در همین گروه بود. متأسفانه بین اشخاصی که در فعالیت‌های فرهنگی- هنری هستند و چهره‌های شناخته شده به شمار می‌آیند موارد زیادی داشتیم. حتی در شعبه‌های شلوغ دادگاه هم پیش آمده است که افراد سرشناس تلویزیون و سینما را با مهریه‌های عجیب ببینیم. موردی نیز پیش آمد که مهریه به‌صورت سکه بود اما با شکایت خانم، پروژه‌های ساختمانی نیمه‌کاره بزرگی توقیف شد که شوهرش در آنها سهم‌ کوچکی داشت.

 آرزو فرهانی: 

در مقابل مهریه‌های زیاد مواردی از مهریه‌های خیلی کم هم داشتیم. مثلا پرونده طلاق داشتیم که ۱۴شاخه گل سرخ را به‌عنوان مهریه تعیین کرده بودند. الان به خانم‌ها توصیه می‌شود که اگر مبلغ مهریه را کمتر مشخص کردند، در مقابل حق طلاق و حق تنصیف اموال (نصف کردن همه دارایی‌ها) را در عقدنامه بگیرند. پیگیری دریافت سکه‌های طلا به‌دلیل محدودیت‌هایی که قوانین 110 و 14سکه ایجاد کرده ممکن است خیلی با موفقیت همراه نباشد برای همین حق طلاق و تنصیف اموال مورد توجه قرار گرفته است. در سال‌های دهه60 هم مبلغ دیه دست و پا را به‌عنوان مهریه تعیین می‌کردند که الان دیگر وجود ندارد.