آقای وزیر! مگر در کشور رودخانه و دریاچه‌ بکری هم باقی مانده؟

حسین آقاخانی؛ استاد دانشگاه تهران در خبرآنلاین نوشت: آقای صالحی‌امیری وزیر محترم میراث فرهنگی و گردشگری در یک گفت‌وگوی تکان دهنده اعلام کرده که «هیچگونه محدودیتی برای اجرای طرح‌های گردشگری در اطراف کلیه پیکره‌های آبی داخلی - از رودخانه گرفته تا سد و بند و دریاچه - وجود ندارد».

دکتر صالحی‌امیری وزیر میراث فرهنگی و گردشگری

ایشان با افتخار اعلام می‌کند که این فرمان بعد از«۷۰ سال» ممنوعیت صادر شده است. ایشان به سادگی با نادیده گرفتن همه قوانین بالادستی ناظر بر حفظ حریم رودخانه‌ها خبر از مصوبه‌ای می‌دهد که به یک کلام فاجعه است. ایشان تاکید کردند که این دستور آقای رئیس جمهور، قانون و لازم الاجراست.

تردید ندارم اگر این تصمیم‌ توسط دولت غیر اصلاح‌طلب گرفته می‌شد رسانه‌ها برخورد بسیار سختی با آن می‌کردند.

حسین آقاخانی؛ استاد دانشگاه تهران

من ضمن دعوت از همه متخصصان و فعالان محیط‌زیستی و رسانه‌ها برای پرداختن به تبعات این مصوبه، در زیر نکاتی را برای آقای رئیس جمهور، آقای وزیر میراث فرهنگی و گردشگری و همچنین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و وزیر نیرو و اطلاع جامعه مدنی و تخصصی اعلام می‌کنم:

۱. آقای صالحی امیری! مگر در کشور ما رودخانه و دریاچه‌ی بکری هم باقی مانده است که چنین دستور خطرناکی می‌دهید؟ دستورهای اشتباه، عجولانه و نابخردانه قبلی تمامی رودخانه های کشور را با بحران مواجه کرده است. با این فرمان، آیا امیدی به سالم ماندن حتی یک لکه آبی در کشور خواهد بود؟

۲. رودخانه یک محیط پویا و دینامیک است و هر سال بر اساس میزان ورودی آب، بستر آن مرتب در حال تغییر است. ایجاد تاسیسات گردشگری در ساحل رودخانه‌ها و دریاچه‌ها نه تنها باعث به هم زدن مسیر و بستر می‌شود بلکه زمینه رخداد حوادثی مانند سیل‌های ۱۳۸۸ قم و ۱۳۹۸ شیراز را فراهم می‌کند. اتفاقا یکی از مهمترین نکات که در گزارش «کمیته ملی سیلاب‌ها» آمده است، جلوگیری از ساخت و ساز در اطراف پیکره‌های آبی است.  

۳. همین الان کلیه رودخانه‌های کشور به محل تخلیه فاضلاب تبدیل شده‌اند، ایجاد هر گونه بار گذاری مانند طرح‌های گردشگری چه به شکل هتل، چه به شکل پارک‌های آبی و پارک بازی و غیره بار فاضلابی این محیط‌ها را به شدت افزایش می‌دهد.

۴. باقیمانده پیکره‌های آبی تنها امید زنده ماندن ته مانده تنوع زیستی آبزی کشورند، آیا می‌دانید که ورود گردشگران و اجرای پروژه‌های گردشگری همیشه با ورود گونه‌های مهاجم، افزایش آسیب و بهره‌برداری از آبزیان، تخریب زیستگاه، ورود زباله و تهدیدهای دیگری همراه است که عاقبتش تبدیل محیط‌های آبی به باتلاق‌های مرده و متهفن و یا خشکی آنهاست.

۵. آقای پزشکیان و دولتیان محترم، شما ما را از کاسبان تحریم ترساندید تا به پای صندوق رای بیاییم، ما آمدیم و به شما رای دادیم، فکر نمی‌کردیم که تحریم‌ها نه تنها برداشته نشود که کلیه تحریم‌های سازمان ملل هم برگردند. حالا حکمی می‌دهید که همین کاسبان تحریم به اسم سرمایه‌گذار با خیال راحت تتمه زیست بوم‌های این آب و خاک را به اسم گردشگری هم نابود کنند.

۶. خنده دار ترین حرف جناب امیری، «رعایت مسائل زیست محیطی» است. این مصوبه به شدت خطرناک که قاعدتا باید با تایید و یا سکوت رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و وزیر نیرو در کابینه انجام شده است، نشان می دهد که وقتی رئیس سازمان نتوانسته وظیفه‌اش را در کابینه به درستی انجام دهد، چه انتظاری است که کارمندان او با حقوق کم توان مقاومت در مقابل فشارهای استانداران، نمایندگان مجلس و صاحبان سرمایه داشته باشند. بی تعارف عرض کنم در بسیاری موارد با یک چلوکباب ماجرا حل و فصل می‌شود، اگر هم بود رئیس و مدیر کلی -مشابه مدیر کل ارزیابی سازمان- و ایستادگی کرد، با برکناری‌اش هر سدی برداشته می‌شود.

۷. آقای پزشکیان برداشت من این است که شما آدم کم حوصله و احساسی هستید، درست مثل خود من. من شخصا به دلیل این ویژگی هرگز حاضر به پذیرش مسئولیت نیستم. یک رئیس جمهور بایستی در مقابل فشارها بتواند صبوری کند، اندیشه و مطالعه و مشاوره را مشق کند، نه اینکه هر کس و هر گروه آمدند و او را تحریک کردند فرمان به موافقت بدهد. شما شعارتان در زمان انتخابات کار کارشناسی بوده است. این حرفهای آقای وزیر، به سخره گرفتن کارشناسی و مشاوره فنی است. به نظر می‌رسد که شما همان گولی را خوردید که در مورد لایحه "اخبار خلاف واقع در محیط مجازی" برایتان اتفاق افتاد، لطف کنید قبل از آنکه دیر شود این مصوبه را باطل کنید.

۸. خانم انصاری، مشفقانه می‌گویم، به عنوان یکی از دوستداران شما و دلسوزان این سرزمین، شما قادر به ایستادن در مقابل زورهای سنگین کابینه نیستید، اگر جای شما بودم استعفا می دادم.