سود سرسام‌آور قاچاق حشرات!

فرارو: تجارت پنهانی حشرات، از ملکه‌های مورچه در لوله‌های آزمایش تا پروانه‌های کمیاب در پاکت‌های پستی، نه تنها قوانین را دور می‌زند، بلکه می‌تواند اکوسیستم‌ها و امنیت غذایی ما را تهدید کند.

در سایه توجه جهانی به قاچاق حیوانات بزرگ، نوعی تجارت پنهانی و کمتر شناخته‌شده در حال گسترش است: قاچاق حشرات . حشراتی کوچک و بی‌صدا که هر سال از طبیعت جمع‌آوری و به بازارهای بین‌المللی منتقل می‌شوند، می‌توانند به‌طرز چشمگیری تعادل اکوسیستم‌ها را بر هم بزنند.

به نقل از eart، از ملکه‌های مورچه در لوله‌های آزمایش تا پروانه‌های کمیاب در پاکت‌های پستی، این تجارت، فراتر از دور زدن قوانین، با تهدید جمعیت حشرات و زنجیره‌های غذایی، یک بحران زیست‌محیطی پنهان را رقم می‌زند.

قاچاق حشرات، برخلاف تصور عموم، یک پدیده کم اهمیت نیست. این تجارت زیرزمینی سال‌هاست که در سکوت گسترش یافته و شبکه‌های بین‌المللی از ضعف قوانین و بی‌توجهی به گونه‌های کوچک جانوری برای پیشبرد فعالیت‌های غیرقانونی خود سوءاستفاده می‌کنند. یافتن ملکه‌های مورچه و پروانه‌های کمیاب در چمدان‌ها، نشان دهنده شبکه‌ای وسیع است که هزاران گونه را به‌صورت پنهانی جابه‌جا می‌کند.

حشرات نقش حیاتی در اکوسیستم‌ها دارند: آن‌ها گرده‌افشانی می‌کنند، مواد آلی را تجزیه می‌کنند، خاک را غنی می‌سازند و بخش مهمی از زنجیره غذایی برای پرندگان، ماهی‌ها و پستانداران هستند. کاهش جمعیت حشرات یا حذف گونه‌های نادر می‌تواند شبکه‌های غذایی را مختل و خدمات اکوسیستم را تضعیف کند. کارشناسان می گویند بی‌توجهی به این تجارت کوچک، در بلندمدت به بحران‌های زیست‌محیطی گسترده و حتی تهدید امنیت غذایی منجر خواهد شد.

قاچاق حشرات به روش‌های زیرکانه‌ای انجام می‌شود؛ از لوله‌های آزمایش و پاکت‌های پستی گرفته تا فروش آنلاین. بیشتر فروشندگان ادعا می کنند که این گونه ها به طور قانونی پرورش یافته اند؛ اما در واقع بسیاری از آن‌ها از طبیعت صید شده‌اند. نبود قوانین جامع و آموزش ندادن ماموران مرزی، زمینه این تجارت را فراهم می کند.

این قاچاق علاوه بر آسیب مستقیم به اکوسیستم‌ها، خطر ورود گونه‌های مهاجم را هم افزایش می‌دهد. ورود گونه‌هایی مانند مورچه آتشین به محیط‌های جدید، حتی اگر کوچک باشند، می‌تواند خسارات گسترده‌ای به کشاورزی و جنگل‌ها وارد کنند. کارشناسان می گویند که حشرات باید به‌عنوان گونه‌هایی با «ارزش زیستی مستقل» شناخته شوند و سیاست‌ها و قوانین حفاظت از حیات‌وحش بازنگری شود. آموزش مأموران، استفاده از فناوری‌های نوین شناسایی، به‌روزرسانی فهرست گونه‌های حفاظت‌شده و نظارت بر بازارهای آنلاین برای جلوگیری از قاچاق حشرات ضروری است.