راز موفقیت در بازی سنگ کاغذ قیچی کشف شد

فرارو: دانشمندان به تازگی در پژوهشی جدید دریافتند که چگونه می‌توان در بازی سنگ کاغذ قیچی موفق بود و برنده شد.  به نقل از ساینس آلرت، در این گزارش آمده است: یک راهبرد بهینه برای بردن چندین دور از سنگ کاغذ قیچی وجود دارد: تا جایی که می‌توانید تصادفی و غیرقابل پیش بینی باشید و به آنچه که در آخرین دور اتفاق افتاده است، توجهی نکنید؛ هرچند گفتن این مسأله از انجام آن آسانتر است. 

در ادامه این گزارش آمده است: «برای آنکه بفهمیم ذهن چگونه در یک محیط رقابتی تصمیم می‌گیرد، ما از مردم خواستیم تا ۱۵ هزار بار بازی سنگ کاغذ قیچی را انجام دهند. این در حالی بود فعالیت مغزی آن‌ها نیز در حال ضبط بود.» 

بنابر یافته‌های دانشمندان که در مجله «علوم اعصاب شناختی اجتماعی و عاطفی» منتشر شده، افرادی که تحت تأثیر دور سابق قرار می‌گیرند، تعداد بیشتری از بازی‌ها را می‌بازند. دانشمندان همچنین اعلام کردند: «ما توانستیم نشان بدهیم برخی افراد به واقع تلاش می‌کنند تا تصادفی بازی کنند؛ همچنانکه می‌توانیم سوگیری‌ها و رفتارهای مختلف را از فعالیت مغز آن‌ها زمانی که در طول یک رقابت تصمیمی گیری می‌کنند، تمییز دهیم.» 

رشته علوم اعصاب اجتماعی بیشترین تمرکز را بر مطالعه مغز افراد دارد؛ هرچند برای آنکه درک کنیم چگونه مغز ما زمانی که با افراد دیگر تعامل داریم، با افراد دیگر تعامل می‌کند، ما نیاز به متدی به نام «هایپر اسکنینگ» داریم. با این متد پژوهشگران می‌توانند فعالیت مغزی دو یا چند نفر را در حالی که با همدیگر در حال تعامل هستند، ضبط کنند و معیار واقعی‌تری از رفتارهای اجتماعی را ارائه می‌دهد. 

تا کنون بیشتر پژوهش‌ها از این روش برای تحقیقات در خصوص همکاری استفاده کرده‌اند. وقتی ما با شخص دیگری همکاری می‌کنیم، مفید است که به شیوه‌ای قابل پیش بینی‌شده رفتار کنیم تا پیش بینی رفتار و نیت هر یک نفر دیگر را امکان‌پذیر کنیم. 

در ادامه این گزارش آمده است: اما به هرحال ما به تصمیمی گیری در طول رقابت علاقه‌مند بودیم؛ جایی که غیرقابل پیش بینی بودن به شما مزیت رقابتی می‌دهد؛ مانند زمانی که سنگ کاغذ قیچی بازی می‌کنید. 

چگونه مغز ما تصمیم گیری می‌کند و آیا فعالیت‌های سابق خودمان و طرف مقابل را پیگیری می‌کند؟ 

ساینس آلرت در ادامه می‌نویسد: برای تحقیق این مسأله ما بطور همزمان فعالیت مغزی هردو بازیکن را در حالی که ۴۸۰ دور بازی سنگ کاغذ قیچی را با همدیگر در کامپیوتر بازی می‌کردند، ضبط کردیم. 

از مجموع ۱۵ هزار دور بازی تمامی جفت شرکت کنندگان، مشخص شد بازیکن‌ها در زمانی که تصمیم می‌گیرند کدام گزینه (سنگ کاغذ یا قیچی) را برای دور بعدی بازی کنند، در غیرقابل پیش بینی بودن خوب عمل نمی‌کنند. با آنکه بهترین راهکار تصادفی بودن است، بیشتر افراد به وضوح سوگیری داشتند و یکی از گزینه‌ها را بیشتر انتخاب می‌کردند. بیش از نیمی از بازیکن‌ها علاقه به سنگ داشتند و پس از آن کاغذ را ترجیح می‌دادند. قیچی کمترین طرفدار را داشت. 

همچنین افراد تمایل داشتند تا از انتخاب گزینه‌های تکراری پرهیز کنند و بیش از آنکه بخواهند گزینه‌ای را شانسی انتخاب کنند، خواهان آن بودند که گزینه‌های متفاوتی را برای دور بعدی بازی برگزینند. 

بر پایه این تحقیقات، ذهن ما در غیرقابل پیش بینی بودن بد عمل می‌کند. البته این مسأله در بیشتر محیط‌های اجتماعی به ما کمک می‌کند تا همکاری داشته باشیم؛ اما در طول رقابت‌ها این مسأله می‌تواند مانعی برای ما باشد. 

نکته قابل توجه این است: افرادی که از تحلیل بیش از حد گذشته دست می‌کشند، ممکن است شانس بهتری در بردن آینده داشته باشند.