اقدام اخیر غزاله اکرمی، تایید حرف‌های فریبا نادری بود

 او گفته بود: در میهمانی‌های بازیگران هم تعرض اتفاق می‌افتد، هم پیشنهادهای ناپسند و بی‌شرمانه به خانم‌ها داده می‌شود.

نادری همچنین  تاکید کرد  تعرض و پیشنهادهای غیراخلاقی، صرفاً شایعه نیستند بلکه «واقعیت موجود در فضای برخی میهمانی‌ها» هستند، بسیاری از خانم‌ها در این موقعیت‌ها قرار می‌گیرند و برخی «خودخواسته» این پیشنهادها را برای پیشرفت کاری می‌پذیرند اما این نباید باعث شود که تعرض‌ها یا سوءاستفاده‌ها نادیده گرفته شود!

در نظر بگیرید همین حالا و هنوز هم ماجرای پژمان جمشیدی در صدر رسانه‌هاست، او دیشب به ایران برگشته و آن خانم هنوز پیگیر پرونده است. توالی چنین اتفاقاتی احتمالا در ذهنیت عمومی نسبت به فضای سینما خط و خش می‌اندازد.

 در ادامه نگاهی داریم به برخی کامنت‌های مردم در این‌باره، کامنت‌ها برگرفته شده از اینستاگرام و توییتر است.

۱. مینا کاربر اینستاگرام زیر پست غزاله اکرمی کامنت  گذاشت و نوشت:  «من هنوز تو شوک خبر خودکشی غزاله اکرمی‌ام. آدمی که جلوی دوربین می‌خندید و به نظر می‌اومد زندگی مرتبی داره، چرا باید به جایی برسه که بخواد خودش رو تموم کنه؟ اگه حتی بخشی از حرف‌هاش در مورد تلاش برای تعرض درست باشه، یعنی هنوز امنیت برای زنان در این فضا وجود نداره. ما همیشه از پشت صحنه‌ی سینما فقط زرق و برقش رو می‌بینیم، اما واقعیت انگار خیلی تلخ‌تره. ترسناکه که یه دختر جوان مجبور بشه بین سکوت و نابودی یکی رو انتخاب کنه.»

۲. کامران کاربر توییتر هم اینگونه به این ماجرا واکنش نشان داد:فریبا نادری شجاع بود که گفت در مهمونی‌های بازیگران اتفاق‌های ناپسند می‌افته. سال‌هاست همه می‌دونن این فضا مشکلات اخلاقی داره اما کسی جرات نمی‌کنه بگه. ما جامعه‌ای هستیم که سکوت رو به حقیقت ترجیح می‌دیم، چون گفتن حقیقت هزینه داره. به‌نظرم باید از کسانی که حرف می‌زنن، حمایت کنیم، حتی اگر اشتباه کنن. چون سکوتِ ماست که باعث می‌شه قدرت دست آدم‌های خطرناک بمونه.

۳. نغمه  کاربر اینستاگرام گفته: بیشتر از خودِ خبر، واکنش مردم آزارم داد. خیلیا نوشتن “حتماً دنبال جلب توجه بوده” یا “می‌خواسته معروف بشه.” آخه کسی با آبرو و زندگی خودش بازی می‌کنه؟ اگه قربانی‌ها حس کنن باور نمی‌شن، ترجیح می‌دن خودشونو نابود کنن تا سکوت. من امیدوارم غزاله دوباره بتونه روی پا بایسته و صدای خودش رو از دست نده، چون جامعه‌ی ما به شجاعتش احتیاج داره.

۴. پویا در توییتر نوشت:حرف‌های فریبا نادری، وقتی کنار اتفاق غزاله اکرمی و ماجرای پژمان جمشیدی گذاشته می‌شه، یه تصویر واضح‌تر از پشت صحنه‌ی سینما می‌ده. ما همیشه به این صنعت با نگاه قهرمان‌سازی نگاه کردیم، ولی حالا می‌فهمیم چقدر آشفته و پر از سکوت اجباریه. کاش یه نهاد مستقل برای پیگیری این مسائل وجود داشت تا هر بار قربانی مجبور نباشه خودش رسانه بشه.

۵. الهام  نامداری فعال رسانه ای در توئیتر گفت: من چند سال تو حوزه تبلیغات کار کردم و باور کنید رفتارهای مشابه زیاد دیدم. وقتی قدرت دست چند مرد خاصه، مرز اخلاق خیلی راحت جابه‌جا می‌شه. مشکل فقط چند فرد نیستن، مشکل یه ساختار مریضه که از قربانی محافظت نمی‌کنه. اگه یه زن “نه” بگه، برچسب دردسرساز می‌خوره، اگه سکوت کنه، قربانی می‌شه. این دور باطل باید یه‌جا تموم بشه.

۶.  کامنت رضا  اسدی در اینستاگرام هم مورد توجه قرار گرفت، او نوشت:ما هنوز بلد نیستیم با قربانی درست برخورد کنیم. سریع دنبال تناقض می‌گردیم، دنبال عکس، دنبال سابقه. انگار دنبال بهانه‌ایم که حرفش رو باور نکنیم. در حالی که اگه فقط گوش بدیم، شاید بتونیم جلوی خیلی از فجایع بعدی رو بگیریم. غزاله باید درمان بشه، نه متهم.

۷. سحر کاربر توییتر هم گفته: خیلی دردناکه که زنی بعد از تلاش برای خودکشی باید بیاد ثابت کنه مقصر نیست. رسانه‌ها و مردم ازش توضیح می‌خوان، در حالی که باید از متهم توضیح بخوان. این ذهنیت معکوسه که ریشه‌ی مشکلات ماست. ما از زنان می‌خوایم سکوت کنن، متانت داشته باشن، لبخند بزنن، ولی در برابر بی‌عدالتی فریاد نزنن. غزاله فقط یه قربانی نیست، آینه‌ایه که جامعه باید خودش رو توش ببینه.

۸. کیان کاربر اینستاگرام هم نوشت:از وقتی ماجرای پژمان جمشیدی مطرح شده، تا الان سه پرونده‌ی مشابه اومده بیرون. مردم حق دارن احساس بی‌اعتمادی کنن. سینمای ما همیشه خودش رو پشت واژه‌ی “هنر” قایم کرده، ولی اخلاق هم بخشی از هنره. اگه قراره هنرمند بودن فقط به شهرت و فالوئر خلاصه بشه، پس فرقش با سلبریتی‌های تو خالی چیه؟ وقتشه یه بازبینی جدی در روابط کاری و شخصی این فضا اتفاق بیفته.

۹. نسترن در توئیتر  نوشت:آدم از خوندن این خبرها خسته می‌شه، ولی نه از تکرارشون، از تکرار بی‌نتیجه‌شون. هر بار یه اسم جدید، یه روایت جدید، یه قربانی دیگه. اما آخرش چی؟ نه کسی محاکمه می‌شه، نه کسی پاسخگوئه. انگار حافظه‌ی جمعی‌مون کوتاهه؛ سه روز بعد فراموش می‌کنیم و می‌ریم دنبال ترند بعدی.

۱۰. امیر  زیر پست یکی از صفحات هواداری غزاله اکرمی نوشت: تا وقتی فرهنگ سکوت وجود داره، هیچ چیز درست نمی‌شه. ما باید یاد بگیریم به جای سرزنش قربانی، ازش حمایت کنیم. این اتفاق‌ها فقط در سینما نیست، در همه‌جا هست، ولی وقتی در چهره‌های معروف دیده می‌شه، باید جدی‌تر گرفته بشه. اگه الان پشت غزاله وایستیم، شاید فردا دختری دیگه جرات کنه حرف بزنه.»

۱۱. پریسا که تجربه کار در سینما را دارد در اینستاگرام کامنت گذاشت و نوشت :من بازیگر نیستم، ولی چند سال کار پشت صحنه داشتم. خیلی از پیشنهادهای غیراخلاقی از طرف کسانی میاد که ظاهرشون خیلی محترمانه‌ست. جامعه فقط چهره‌ی جلوی دوربین رو می‌بینه، ولی واقعیت پشتش پر از فشار و ترس و تبعیضه. وقتشه یه بار برای همیشه استاندارد رفتاری در این فضا تعیین بشه.

۱۲. فرزاد هم نظر متفاوتی داشت و نوشت : غزاله اگه زنده مونده، یعنی هنوز امیدی هست. ولی سؤال اصلی اینه: چه کسی ازش حمایت می‌کنه؟ ما فقط توی شبکه‌های اجتماعی دلسوزیم. بعد از چند روز همه فراموش می‌کنن. من فکر می‌کنم نهادهای هنری باید مراکز مشاوره و گزارش‌گیری درست کنن. حمایت واقعی یعنی سیستماتیک، نه احساسی.

۱۳. شبنم کاربر توییتر دیدگاه دیگری درباره این ماجرا داشت: ما مردم هم مقصریم. وقتی خبر تجاوز یا تعرض میاد، به‌جای اینکه حقیقت رو دنبال کنیم، دنبال هیجان می‌ریم. شاید حقیقت چیز دیگه ای باشه و بازیگرها الکی شلوغش میکنند.