۷ لحظۀ استثنایی «حیات وحش» از قاب دوربین بهترین عکاسان طبیعت در جهان

فرادید:  «Nature’s Best Photography» برخی از برترین عکاسان حیات‌وحش جهان را گرد هم آورده که هر یک در تلاشند لحظاتی را ثبت کنند که بسیاری از ما هرگز از نزدیک شاهد آن‌ها نخواهیم بود. این تصاویر دسترسی نادر به زیستگاه‌هایی را فراهم می‌کنند که برخی از مقاوم‌ترین و تخصصی‌ترین موجودات روی کره زمین در آن زندگی می‌کنند. 

 از دیدگاه زیست‌شناس تکاملی، چیزی که این تصاویر را به راستی جذاب می‌کند، نمایش واضح سازگاری‌هایی است که به هر گونه کمک می‌کند تا در جایگاه خود زنده بماند و تولیدمثل کند. در ادامه، تحلیل آناتومی، رفتار و روابط بوم‌شناختی را می‌خوانید که این عکس‌ها نشان می‌دهند. 

زرافه‌ها بلندترین پستانداران زمینی هستند. این ویژگی به دلیل افزایش طول گردن و پاها در طول تکامل به وجود آمده است. هرچند تحقیقات نشان می‌دهد «به هم کوبیدن گردن‌ها» معمولاً رفتاری برای نشان دادن برتری بین نرها است و شامل حرکات خشن سر می‌شود، تماس اجتماعی بین زرافه‌ها هم رایج است و نقش مهمی در ایجاد پیوند و ارتباط دارد. 

سیستم قلبی‌عروقی زرافه‌ها یکی از تخصصی‌ترین‌ها در دنیای جانوران است. آن‌ها قلب‌های بسیار بزرگ و رگ‌های خونی با فشار تنظیم‌شده دارند که از غش کردن هنگام خم کردن سر برای نوشیدن جلوگیری می‌کند.

گوریل‌های بویندی (Bwindi)، گوریل‌های کوهستانی هستند؛ یکی از دو زیرگونه بحرانی در معرض انقراض گوریل‌های شرقی. با وجود اندازه عظیم بزرگسالان (نرها بیش از ۱۸۰ کیلوگرم وزن دارند)، نوزادان و جوانان درخت‌نشین هستند و بخش عمده زندگی اولیه خود را به بالا رفتن، بازی و استراحت روی درختان می‌گذرانند. 

کمابیش ۹۸ درصد DNA این گوریل‌ها با انسان‌ها مشترک است. دوران کودکی طولانی آن‌ها، گواه استراتژی رشد آهسته‌ای شبیه انسان‌هاست که یادگیری، پیوند اجتماعی و شناخت پیچیده را بر رشد سریع ترجیح می‌دهد.

روباه پرنده هندی از بزرگ‌ترین گونه‌های خفاش در جهان است. فاصله بال‌های آن‌ها می‌تواند بیش از ۱.۵ متر باشد. برخلاف بیشتر ریزخفاش‌ها، این گونه بیشتر به بینایی وابسته است تا مکان‌یابی با صدا. این ویژگی احتمالاً با رژیم غذایی میوه‌ای آن‌ها مرتبط است. 

در طول شب، آن‌ها مسافت‌های طولانی را برای یافتن انجیر، انبه و میوه‌های دیگر طی می‌کنند و به همین ترتیب نقش مهمی در پخش بذر و گرده‌افشانی ایفا می‌کنند که موجب بازسازی جنگل‌ها در سراسر جنوب آسیا می‌شود.

اورانگوتان‌های سوماترایی بیشتر عمر خود را روی تاج جنگل می‌گذرانند. لپ‌های نرها برای تولید صداهای بلند استفاده می‌شود که کیلومترها در جنگل‌های انبوه سفر می‌کند و برتری و توانایی تولیدمثلی آن‌ها را نشان می‌دهد.

قوچ‌های کوهستانی نر شاخ‌های عظیم و خمیده‌ای دارند که در نبردهای فصلی به کار می‌روند و بین ۸ تا ۱۲ درصد وزن بدن را تشکیل می‌دهند. با تلاش‌های حفاظتی و بازگرداندن گونه‌ها در یوتا، جمعیت آن‌ها پس از کاهش شدید در قرن نوزدهم و بیستم بهبود یافته است.

این سنجاب‌ها به خوبی برای زیستگاه‌های جنگلی معتدل و شمالی سازگار شده‌اند و برخلاف برخی پستانداران که زمستان را به خواب می‌روند، فعال باقی می‌مانند و بیشتر از ذخایر غذایی که در تابستان جمع‌آوری کرده‌اند تغذیه می‌کنند. خز ضخیم و حافظه فضایی فوق‌العاده به آن‌ها امکان می‌دهد دماهای پایین را تحمل کنند.

فیل‌های آفریقایی بزرگ‌ترین حیوانات زمینی هستند. وزن نرهای بالغ می‌تواند بیش از ۶۰۰۰ کیلوگرم باشد. ساختار اجتماعی آن‌ها مادرسالار است و گروه‌های خانوادگی معمولاً توسط مسن‌ترین ماده رهبری می‌شوند که حافظه او از منابع آب و مسیرهای مهاجرتی، تعیین‌کننده بقاء کل گله است.