بدترین کشورهای جهان برای زنان

خبرگزاری ایسنا: در گزارش جدیدی از ۱۴۲ کشور جهان اعلام شد که هیچ کشوری در جهان نتوانسته به طور کامل شکاف جنسیتی را از میان ببرد.

انجمن جهانی اقتصاد (WEF)‌ در تازه ترین گزارش خود از وضعیت برابری جنسیتی در ۱۴۲ کشور جهان،‌ بدترین کشورهای جهان را برای زندگی زنان معرفی کرده است. در این گزارش WEF‌ وضعیت زنان این کشورها را از نظر فعالیت اقتصادی، دستیابی به تحصیلات، قدرت سیاسی و حتی دسترسی به امکانات ساده بهداشتی مورد بررسی قرار داده و با در نظر گرفتن این فاکتورها کشورهایی که زنان آنها در بدترین شرایط زندگی می‌کنند را معرفی کرده است.

در این گزارش که با عنوان «گزارش جهانی شکاف جنسیتی» منتشر شده، نابرابری‌های میان زنان و مردان مورد بررسی قرار گرفته است. در کشورهایی که بدترین وضعیت را داشته‌اند از نظر دستیابی به تحصیلات، حضور در عرصه سیاست، دسترسی به فرصتهای اقتصادی و امکانات بهداشتی و سلامت، شکاف بسیار عمیقی میان مردان و زنان وجود دارد. در میان ۱۴۲ کشور مورد مطالعه، یمن از سال ۲۰۰۶ میلادی و آغاز برنامه ارزیابی نابرابری جنسیتی تاکنون بدترین کشور برای زنان معرفی شده و پایین ترین امتیاز را کسب کرده است.

کشورهایی که بدترین رتبه را در این گزارش کسب کرده‌اند،‌ هرگز نتوانسته‌اند برای زنان مانند مردان امکان دسترسی برابری را برای فرصتهای تحصیلی و آموزشی فراهم کنند. در بسیاری از این کشورها این تبعیض‌ها و شکافهای جنسیتی از همان مدارس ابتدایی به وضوح قابل مشاهده هستند. به عنوان مثال در چاد تنها ۵۵ درصد از دخترانِ دانش آموز پس از مقطع ابتدایی در مقطع راهنمایی ثبت نام می‌شوند که از این لحاظ چاد به عنوان بدترین کشور جهان معرفی شده است.

پس از چاد، کشورهای ساحل عاج، پاکستان و یمن نیز در زمینه ورود دانش آموزان دختر از مقطع ابتدایی به راهنمایی بیشترین شکاف جنسیتی را دارند. علاوه بر ثبت نام در مقاطع تحصیلی بالاتر، سوادآموزی به عنوان مهمترین دستاورد آموزش در این کشورها در میان دو جنس زن و مرد تفاوت فاحشی دارد.

به عنوان مثال در مالی تنها ۲۵ درصد از زنان باسواد هستند در حالیکه در مردان این رقم ۴۳ درصد است. در چاد نیز شاهد وضعیت مشابهی هستیم زیرا در این کشور نرخ باسوادی زنان در برابر مردان به ترتیب ۲۸ و ۴۷ درصد است. نرخ پایین باسوادی زنان در این کشورها نه تنها از نظر برابری جنسیتی مشکل ایجاد می‌کند بلکه برای توسعه این کشورها نیز مشکل آفرین شده است.

بنابر اعلام WEF زنان کشورهایی که شاهد شکاف عمیق جنسیتی هستند همچنین با داشتن مدارک تحصیلی معادل مردان، از در اختیار گرفتن پست‌های مدیریتی در ادارات محرومند. در تمام این کشورها مردان ۸۰ درصد از پست‌های سازمانی را در اختیار دارند. در مقابل، تنها در یک کشور یعنی پاکستان زنان بیش از ۲۰ درصد از پست‌های پارلمانی را در اختیار دارند. میزان دسترسی به فرصت‌های اقتصادی و تجاری نیز در کشورهایی که از نظر برابری جنسیتی در وضعیت نامطلوبی هستند میان مردان و زنان فاصله عمیقی وجود دارد.

در واقع در بسیاری از این کشورها مردان دست‌کم سه برابر بیش از زنان به عنوان نیروی کاری مشغول به فعالیت هستند. در این بین سوریه بدترین نمونه محسوب می‌شود. در این کشور ۷۶ درصد از نیروی کار را مردان و تنها ۱۴ درصد را زنان تشکیل می‌دهند. علاوه بر این زنان شاغل در این کشورها اغلب کمترین درآمد را در مقایسه با همتایان مرد خود دارند. به عنوان مثال در لبنان مردان بیش از ۲۶ هزار دلار در سال درآمد دارند در حالیکه درآمد سالانه زنان تنها ۷۱۰۶ دلار است.

بنا بر اعلام WEF کشورهایی که در زمینه شکاف جنسیتی بدترین وضعیت را دارند به ترتیب شامل موارد زیر می‌شوند:

یمن: تنها نیمی از زنان این کشور سواد خواندن و نوشتن دارند در حالیکه نرخ سواد مردان یمنی ۸۳ درصد است. علاوه بر این تنها ۹ درصد از زنان پست‌های سازمانی را احراز می‌کنند. همچنین ازدواج کودکان یکی از بزرگترین مشکلات این کشور محسوب می‌شود. بنابر اعلام دیده بان حقوق بشر ۵۲ درصد از دختران یمنی قبل از رسیدن به ۱۸ سال و ۱۴ درصد از دختران قبل از رسیدن به ۱۵ سالگی ازدواج می‌کنند.

پاکستان: پاکستان جزو کشورهایی است که در آن در زمینه فعالیت اقتصادی میان زنان و مردان بیشترین شکاف جنسیتی وجود دارد. به عنوان مثال تنها یک چهارم زنان پاکستانی نیروی کار محسوب می‌شوند در حالی که ۸۶ درصد از مردان این کشور نیروی کار هستند. از نظر دسترسی به آموزش و تحصیلات نیز در این کشور شکاف جنسیتی بالایی به چشم می‌خورد. تنها ۶۷ درصد از دختران مقطع ابتدایی پاکستان وارد مدارس راهنمایی می‌شوند در حالی که این رقم در پسران ۷۷ درصد است. همچنین نرخ زنان باسواد پاکستانی در مقابل مردان ۴۲ به ۶۷ درصد است.

چاد: این کشور بدترین وضعیت را از نظر توسعه نیروی انسانی دارد. تنها ۲۸ درصد از زنان این کشور سواد خواندن دارند و تنها ۵۵ درصد از دختران دانش آموز مقطع ابتدایی وارد مقطع بالاتر می‌شوند.

سوریه: سوریه یکی از بدترین شرایط را به لحاظ حضور زنان در فعالیت‌های اقتصادی دارد. تنها ۱۴ درصد از زنان این کشور به عنوان نیروی کار وارد بازار کار می‌شوند در حالی که این رقم در مردان ۷۶ درصد است. همچنین این کشور بدترین رده بندی را از نظر حضور زنان در عرصه سیاست دارد. تنها ۱۲ درصد از مناصب سیاسی و ۹ درصد از کل مناصب وزارتخانه‌ها در اختیار زنان سوری است.

مالی: مالی یکی از عمیق ترین خلا‌ءها را در میزان دسترسی به تحصیلات و امکانات بهداشتی و سلامت در میان زنان و مردان دارد. در این کشور نرخ سواد زنان ۲۵ درصد و نرخ ثبت نام دختران در مدارس ابتدایی ۶۴ درصد است که از این حیث نیز جزو بدترین‌ها در جهان است. همچنین سن امید به زندگی زنان در این کشور ۴۸ سال است.

ساحل عاج:‌ شکاف میان زنان و مردان در دسترسی به تحصیلات یکی از مشکلات اساسی این کشور است. اگرچه نرخ ۵۲ درصدی سواد در مردان ساحل عاج پایین به نظر می‌رسد اما وضعیت زنان این کشور به مراتب بدتر است. چرا که تنها ۳۰ درصد از زنان این کشور باسواد هستند.

لبنان: تنها تعداد معدودی کشور از نظر قدرت سیاسی زنان وضعیت نامطلوب تری از لبنان دارند. به طوری که تنها سه درصد از کرسی‌های پارلمانی در اختیار زنان این کشور است.

اردن: تنها ۱۶ درصد از زنان این کشور وارد بازار کار می‌شوند که این رقم یکی از بدترین آمار در جهان محسوب می‌شود. همچنین تفاوت میان حقوق دریافتی زنان و مردان اردنی بسیار فاحش است. در حالی که میانگین درآمد سالانه مردان این کشور ۱۹ هزار و ۳۰۰ دلار است زنان این کشور تنها ۳۴۴۲ دلار در سال درآمد دارند.

مراکش: بنا بر اعلام WEF، مراکش از نظر شاخص شکاف جنسیتی زنان و مردان یکی از بدترین کشورهای جهان محسوب می‌شود. این کشور بیشترین نابرابری جنسیتی میان مردان و زنان را از نظر حضور در فعالیت‌های اقتصادی داراست. تنها ۲۷ درصد زنان اردن نیروی کار محسوب می‌شوند در حالیکه این رقم در مردان ۷۹ درصد است. همچنین تنها ۵۸ درصد از زنان مراکش باسواد هستند در حالی که نرخ سواد در مردان ۷۶ درصد است.