بازیگر کهنه‌کار سینمای کره درگذشت

مهر: آن سونگ‌ کی، بازیگر نام‌آشنای سینمای کره جنوبی که فعالیت هنری خود را از پنج‌سالگی آغاز کرده بود، پس از سال‌ها مبارزه با سرطان خون درگذشت؛ هنرمندی که طبق گزارش آسوشیتدپرس در کودکی در نزدیک به ۷۰ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد و نامش را در تاریخ سینمای کره ماندگار ساخت.

آن سونگ کی، یکی از ماندگارترین و محترم‌ترین چهره‌های سینمای کره جنوبی که کارنامه‌ وی با ۶ دهه فعالیت حرفه‌ای شامل بیش از ۱۳۰ فیلم از جمله فیلم‌های شاخصی چون «سیلمیدو» و «رادیو استار» بود، در ۷۴ سالگی از دنیا رفت.

به نقل از ورایتی، این بازیگر که به دلیل سرطان خون فوت شد، از ۵ سالگی وارد صنعت سینما شده بود و اولین بازی خود را در فیلم «قطار گرگ و میش» در سال ۱۹۵۷ انجام داد. به گفته آسوشیتدپرس او در کودکی در تقریباً ۷۰ فیلم ظاهر شد و سپس در دوران نوجوانی از بازیگری کناره‌گیری کرد.

«آن» پس از تحصیل در رشته زبان ویتنامی در دانشگاه مطالعات خارجی هانکوک و فارغ‌التحصیل شدن با کسب بهترین نمره، سال ۱۹۷۷ به بازیگری بازگشت و با بازی در فیلم «روزهای خوب و بادی» (۱۹۸۰) ساخته لی جانگ هو، به موفقیت بزرگی در عرصه بازیگری دست یافت. این فیلم درام درباره نسل‌ها، جایزه گرند بل بهترین بازیگر جدید را برای او به ارمغان آورد.

نقش های این بازیگر کره ای

در طول دهه‌های بعدی، «آن» به چهره‌ای محوری در سینمای مدرن کره تبدیل شد و برای بازی‌هایی که با خویشتن‌داری، اقتدار و شفافیت احساسی مشخص می‌شدند، شناخته شد. نقش‌های وی در «ماندارا»، «شکار نهنگ»، «نشان سفید»، «دو پلیس»، درام نظامی پرفروش «سیلمیدو» و درامی درباره صنعت موسیقی با عنوان «ستاره رادیو»، از شاخص‌ترین نقش‌آفرینی‌های کارنامه وی هستند.

این بازیگر ۵ جایزه گرند بل بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد

این بازیگر ۵ جایزه گرند بل بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد که یک رکورد محسوب می‌شود. وی همواره برای ثبات و شفافیت در زندگی و حرفه‌اش با تحسین گسترده روبه رو بود و تصویر محترمانه وی نزد مردم و اعتبار بلندمدت او، سطحی از اعتماد را برای وی به ارمغان آورد که در این صنعت نادر است.

در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۳ «آن» گفت انتظاری که از او می‌رفت، او را ترغیب می‌کرد تا چنان زندگی و کار کند که شایسته احترام عمومی باشد. او گفت وقتی احساس می‌کرد صحنه‌های عاشقانه فقط برای فروش در فیلم‌ها گنجانده شده‌اند، از آنها اجتناب می‌کرد و تنها زمانی در چنین صحنه‌هایی ظاهر می‌شد که روایت داستان ضرورت آنها را ایجاد می‌کرد.

«آن» به جز بازیگری، نقش فعالی در جامعه سینمایی کره داشت و رئیس انجمن بازیگران فیلم کره بود.