ایران نمی‌تواند چین یا کره‌شمالی شود

خبرآنلاین: قطع امکانات ارتباطی و رسانه‌ای اگرچه با تغییراتی گام به گام هم‌چون برقراری کج‌دار و مریز امکان تماس تلفنی مستقیم با خارج از کشور، ازسرگیری امکان ارسال پیامک و در دسترس قرار گرفتن ناپایدار گوگل (از عصر یکشنبه ۲۸ دی‌ماه) همراه بوده اما علی‌الظاهر تا بازگشت به وضعیت پیشین راه درازی مانده است. این تصمیم طبق اطلاعیه وزارت ارتباطات، از عصر پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه توسط مراجع امنیتی ذیصلاح و به واسطه شرایط پیش آمده در کشور و برای تامین حق امنیت شهروندان گرفته شد. با این حال، ادامه‌دار شدنش با اعتراضاتی همراه است که نمی‌توان نادیده‌شان گرفت. ضمن این که عموم کارشناسان و پژوهشگران حوزه سیاست‌گذاری رسانه و فضای مجازی نسبت به  احتمال تبدیل شدن نتایج آن به ضدِ خود، هشدار می‌دهند. 

مرضیه ادهم، یکی از این کارشناسان است که پیش از اشاره به دلایلش برای احتمال تبدیل شدن نتایج تصمیم به قطع امکانات ارتباطی و رسانه‌ای به ضدِ خود، تصریح کرد: «ذات ساختار لایف‌استایل مردم ایران، اجازه طولانی شدن زمان قطع اینترنت و به عبارت بهتر، یک‌طرفه بودن ارتباط را نمی‌دهد. درواقع اجازه نمی‌دهد این دیوار آتشین دور مرزهای جغرافیایی کشور کشیده و ارتباط یک‌طرفه بماند. ایران، نمی‌تواند تبدیل به چین یا کره شمالی شود، هم به خاطر زیرساخت‌های موجود ازجمله چت‌های ذیل شبکه‌های آفلاین پلتفرم‌ها و اپلیکیشن‌های مخصوص گفت‌وگو یا برقراری ارتباط تلفنی با خارج از کشور اگرچه کج‌دار و مریز و هم به دلیل امکاناتی هم‌چون اینترنت ماهواره‌ای استارلینک که به هر حال، کم یا زیاد در کشورمان مورد استفاده است. پس ارتباط عملا به صفر نرسیده اما به شدت مخدوش شده است.»

او ادامه داد: «در این فضای خاکستری، بازار شایعه و داده‌ها و اطلاعات نادرست است که به شدت داغ می‌شود. در نتیجه می‌توان گفت اقدامی که صورت گرفته، می‌تواند نتیجه‌ای عکسِ آن‌چه مورد نظر نهاد تصمیم‌گیر بوده است، بدهد. به عبارت دیگر، وقتی شما با این میزان از تحکم اقدام به یک‌طرفه کردن ارتباط می‌کنید، بخشی از جامعه به این نتیجه می‌رسد که آن‌چه از زبان شما می‌شنود و می‌بیند، حقیقت ندارد. درواقع بیننده و شنونده‌ای که تا پیش از این، خود دست به دروازه‌بانی اخبار می‌زد و با استفاده از منابع گوناگون به راستی‌آزمایی می‌پرداخت و خود، به این نتیجه می‌رسید که آن‌چه می‌شنود و می‌بیند واقعیت دارد یا متاثر از سیاست‌های رسانه‌ی منتشرکننده است، گمان می‌کند اگر گفته‌های شما حقیقت داشت، حق دسترسی به عموم امکانات ارتباطی و رسانه‌ای از او سلب نمی‌شد. ضمن این که بخشی از جامعه به واسطه نگرانی‌های موجود، در اوج تصمیمات هیجانی است و ترکیب این نگرانی‌ها با بی‌خبری و ناگزیری از شنیدن یک روایت غالب، می‌تواند موجب غلبه احساسات بر عقلانیت و تفکر انتقادی شود و جامعه را به سمت واکنش‌های افراطی و اقدامات تند سوق دهد. با این حساب می‌توان گفت اگرچه هدف از این تصمیم، روی کاغذ چیزی دیگر بوده است، در عمل می‌تواند نتیجه‌ای دیگر دهد.»