در زمان بمباران و تخریب ساختمان چه کنیم؟

گجت نیوز: زنده ماندن زیر آوار نیازمند حفظ خونسردی، مدیریت انرژی و آشنایی با تکنیک‌های پایه امدادی است. در شرایط جنگی و ریزش ساختمان‌ها، انجام واکنش‌های صحیح می‌تواند شانس نجات جان شما را تا رسیدن نیروهای امدادی به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

هنگام وقوع حملات هوایی و تخریب ساختمان‌ها، ثانیه‌های طلایی پیش و پس از فروریختن آوار، تعیین‌کننده سرنوشت افراد هستند. در چنین شرایط بغرنجی، ترس و وحشت طبیعی است، اما آگاهی از اصول بقا در فضاهای بسته می‌تواند شما را از خطرات ثانویه مانند خفگی و خونریزی حفظ کند. این راهنما بر اساس استانداردهای جهانی جستجو و نجات تنظیم شده است.

محافظت از مجاری تنفسی؛ اولین قانون زنده ماندن زیر آوار

پس از فروریختن آوار، حجم عظیمی از گرد و غبار، ذرات بتن و خاک فضای اطراف را پر می‌کند که استنشاق آن می‌تواند فوراً باعث خفگی یا آسیب شدید به ریه‌ها شود. در همان ثانیه‌های ابتدایی، دهان و بینی خود را با لباستان (ترجیحاً مرطوب) بپوشانید تا مانند یک فیلتر عمل کند.

کارشناسان مدیریت بحران و نهادهای امدادی تأکید می‌کنند که در این وضعیت، تنفس شما باید کاملاً آرام و کم‌عمق باشد. از انجام هرگونه حرکت اضافی، دست و پا زدن یا جابه‌جا کردن شدید بدن که باعث بلند شدن مجدد خاک و مسدود شدن مجاری تنفسی می‌شود، اکیداً خودداری کنید.

مدیریت انرژی و ارسال هشدار به تیم‌های جستجو

یکی از بزرگترین اشتباهات افراد گرفتار در زیر آوار، فریاد کشیدن مداوم از روی ترس است. این کار نه تنها باعث ورود گرد و خاک به گلو می‌شود، بلکه انرژی و اکسیژن حیاتی شما را به سرعت تخلیه می‌کند. فریاد زدن را تنها به زمان‌هایی موکول کنید که صدای ماشین‌آلات، سگ‌های زنده‌یاب یا نیروهای امدادی را از فاصله بسیار نزدیک می‌شنوید.

بر اساس پروتکل‌های بین‌المللی صلیب سرخ، مؤثرترین راه برای اعلام حضور، «ضربه زدن ریتمیک» است. با استفاده از یک تکه سنگ، فلز یا حتی کلید، سه ضربه پیاپی به لوله‌های فلزی، تأسیسات یا دیوارهای بتنی وارد کرده و سپس چند ثانیه مکث کنید. این الگوی منظم به تیم‌های امدادی می‌فهماند که صدا، ناشی از یک انسان زنده است نه ریزش طبیعی مصالح.

ایجاد فضای امن و توقف خونریزی‌های احتمالی

اگر در یک فضای کوچک (Void Space) گیر افتاده‌اید، با احتیاط فراوان انگشتان دست و پای خود را تکان دهید تا از جریان خون مطمئن شوید. اگر دچار بریدگی شده‌اید، با استفاده از تکه‌ای پارچه یا لباس، روی زخم فشار مستقیم وارد کنید تا جلوی خونریزی گرفته شود.

هرگز سعی نکنید آوارها و ستون‌های سنگین بالای سر خود را با فشار جابه‌جا کنید. ساختار آوارها مانند یک پازل ناپایدار است و حرکت دادن یک قطعه می‌تواند منجر به ریزش ثانویه و از بین رفتن فضای امن شما شود. در همان وضعیت باقی بمانید و با حفظ آرامش ذهنی، ضربان قلب خود را پایین نگه دارید تا مصرف اکسیژن در محیط بسته به حداقل برسد. تاب‌آوری روانی در این شرایط، کلید اصلی زنده ماندن تا لحظه نجات است.