وظیفه خطیری که این روزها بر دوش پزشکیان است

موسی غنی‌نژاد در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشت:  آنچه نباید اتفاق می‌افتاد، به هر دلیلی اتفاق افتاد و کشور عزیز ما ایران گرفتار جنگی شد که تداوم آن خسارت و ویرانیِ بیشتری به‌دنبال خواهد داشت. برای بیرون آمدن از شرایط جنگی نیاز به استراتژی خروج است که تنظیم آن را قاعدتا سیاستمداران باید بر عهده گیرند. جنگ طبیعتا کار نظامیان است؛ اما فرماندهی کل نظامیان بر عهده بالاترین مسوول سیاسی کشور است. 

مطابق قانون اساسی جمهوری اسلامی، فرماندهی کل قوا با رهبری است و اکنون در شرایط فقدان رهبری و تا تعیین رهبر جدید که طبیعتا فرآیندی زمان‌بر است، به‌طور منطقی نفر دوم نظام سیاسی یعنی رئیس‌جمهور چنین مسوولیتی را عهده‌دار خواهد بود. بنابراین انتظار بر این است که جناب دکتر پزشکیان با همکاری دیگر اعضای شورای رهبری و سیاستمداران کارکشته و با تدبیر که در نظام سیاسی استخوان خُرد کرده‌اند، استراتژی خروج از جنگ را تدوین و اجرایی کنند؛ چراکه هر ساعت و روز تاخیر در این امر خسارت‌های جانی و مالی را برای هموطنان ایرانی به‌طور جبران‌ناپذیر و اسف‌باری افزایش خواهد داد. 

کنشگران سیاسی و اهل سیاست به‌طور کلی باید بدانند که امروز در مقطع تاریخی کم‌نظیری قرار داریم که در آن سرنوشت نزدیک به ۹۰میلیون ایرانی و بقا و منزلت ایران عزیز در میان است. گرچه شور و التهاب برخی ایرانیان که شعارهای انتقام آخرالزمانی سر می‌دهند قابل درک است، اما اصرار آن‌ها بدون در نظر گرفتن شرایط خطیر جامعه ما به مصلحت ایران و ایرانیان نیست.

کشور ما درگیر جنگی نابرابر با بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی حال حاضر دنیا شده است. هرچند تا به امروز پایداری و استقامت داشته‌ایم، اما عقل سلیم تصدیق می‌کند که ادامه این جنگ نابرابر تهدیدی وجودی برای ایران عزیز است. از این رو، رفع این تهدید وظیفه ملی، میهنی و انسانی همه ایرانیان است. 

با توجه به آنچه گفته شد، به نظر می‌رسد لازم است عقلای قوم از هر گرایش و جناح سیاسی گرد هم آیند و تدبیری برای خروج از شرایط موجود بیندیشند. فراموش نکنیم که جنگ در شرایطی آغاز شد که تقریبا مصادف بود با چهلم درگذشت هزاران جان‌باخته فاجعه ملی هجدهم و نوزدهم دی‌ماه۱۴۰۴ یعنی وضعیتی که هنوز بهت و اندوه این فاجعه جان‌ها را می‌آزارد؛ وضعیتی که جامعه را دوقطبی کرده و بخش قابل‌توجهی از معترضان را به منتقدان و ناراضیان از قدرت سیاسی حاکم تبدیل کرده بود. عقلای قوم باید از تشدید دو قطبی شدن جامعه جلوگیری کنند و طرحی نو برای ترمیم زخم ملی در داخل و خروج عاقلانه از جنگ در سطح بین‌المللی دراندازند. 

تاکتیک‌های جنگی باید در چارچوب استراتژی کلی و منسجم تعریف و گنجانده شود. این تاکتیک‌ها نباید به روابط ایران با همسایگانش آسیب بزند. هدف قرار دادن هرچند مشروع عوامل دشمن در این کشورها به موقعیت بین‌المللی ایران لطمه می‌زند و برخلاف منافع ملی و استراتژی خروج عاقلانه از جنگ است.

جناب دکتر پزشکیان به‌عنوان رئیس‌جمهور، بالاترین مقام اجرایی کشور است و باید مراقب منافع استراتژیک درازمدت کشور باشد. پراکندگی مراکز تصمیم‌گیری و روشن‌نبودن استراتژی کلی جنگ و البته خارج نشدن از جنگ سم مهلک برای منافع ملی است. امیدواریم جناب رئیس‌جمهور به کمک دیگر قوای حکومتی نظارت لازم را برای تمرکز نظام تصمیم‌گیری در خصوص جنگ و ممانعت از پراکندگی در این خصوص به عمل آورند. 

در پایان باید تاکید کرد که انتخاب رهبری جدید به غایت مهم است و نباید در این خصوص شتاب‌زده عمل کرد. باید توجه کرد که در شرایط پیچیده کنونی کشور لازم است رهبر جدید علاوه بر دارا بودن صفات کلی ذکرشده در قانون اساسی، باید تجربه عملی مدیریت سیاسی داخلی و بین‌المللی را در کارنامه خود داشته باشد. این ویژگی اهمیت درجه اول برای جلب اعتماد مردم از یک‌سو و شناخت و ارتباط بامحافل بین‌المللی، از سوی دیگر، دارد.

رهبر جدید برای موفقیت و مقبولیت باید شخصیتی حتی‌الامکان فراجناحی باشد و بتواند با ترمیم حداکثری زخم ملی دی‌ماه بیشترین افراد با سلیقه‌های متفاوت را با خود همراه کند. موفقیت در این خصوص نه فقط یک سرمایه ملی برای ساختن آینده است، بلکه کارت برنده در گفت‌وگوهای بین‌المللی نیز خواهد بود.