یک سالن کشتی دیگر در تهران تخریب شد

ایرنا نوشت: در پی تجاوزات نظامی آمریکا و اسرائیل جنایتکار به خاک کشورمان، یک سالن کشتی دیگر در تهران به طور کامل تخریب شد.

بمباران دشمن تروریست اینبار، آکادمی حمید فلاح در تهرانسر تهران مورد اصابت قرار گرفت، سالنی که هزاران امید و آرزو را در خود مدفون کرد.

حمید فلاح، مربی‌ای که بیش از ۱۴ سال در سالن تهرانسر شاگردانش را تمرین داده، با اشاره به این حادثه گفت: چند شب گذشته بود که منطقه ما انفجار سنگینی را تجربه کرد، سالن کشتی مورد اصابت قرار گرفت و همراه با تخریب کامل سالن، تمام ساختمان‌های مسکونی اطراف آسیب شدید دیدند. ما زمانی که انفجارها به اتمام رسید، به آن نقطه رفتیم و پیش از آنکه نیروهای امداد و نجات برسند، همه کنار هم به بیرون کشیدن مصدومان از زیر آوار کمک کردیم. برق منطقه به طور کلی قطع شده بود، شیشه‌ها همه شکسته و به خانواده‌ها آسیب زیادی رسیده بود. گودالی بزرگ به عمق ۶ متری جلوی باشگاه تخریب شده، ایجاد شده بود. تمام میله‌های بارفیکس و تجهیزاتی که در سالن داشتم، به اطراف پرت شده و آهن خم شده بود.

وی با اشاره به اینکه کشتی‌گیران زیادی در محدوده تهرانسر در این سالن تمرین می‌کردند، ادامه داد: ۳۰۲ شاگرد و چهار مربی در رده‌های سنی مختلف در این سالن تمرین می‌کردند، دو تشک یک‌سره در سالن پهن شده بود و سال گذشته سالن را نونوار کرده بودیم. روز شنبه‌ای که جنگ شد (۹ اسفند) یک تمرین مختصر کردیم و بعد دیگر در سالن را بستیم و به خاطر شرایط جنگی کسی آنجا نمی‌رفت. از شبی که این اتفاق افتاده، همه کشتی‌گیران، مربیان و داوران‌مان تماس می‌گیرند، اینجا به نوعی مأمن همه‌ی ما بود، بچه‌های ورزشکار با تمرین حال‌شان خوب می‌شد. بافت این منطقه تهران طوری است که در کنار تمام مشکلات اقتصادی، کشتی و تمرین ورزشی، تراپی است و خانواده‌ها دل‌شان خوش بود که بچه‌های‌شان اینجا تمرین می‌کنند و در کنار آن کارهای فرهنگی بسیار خوبی از جمله برگزاری مراسمات مذهبی انجام می شد که همه در آن مشارکت داشتند.

مربی سالن کشتی تهرانسر تاکید کرد: طی این سالهای مربیگری‌ام، شاید چند باشگاه عوض کرده بودم، اما از سال ۹۰ همیشه چراغ‌ این سالن روشن بوده، خصوصا پنجشنبه‌ها که تعداد بیشتری به خاطر تعطیلی آخر هفته به سالن آمده و تمرین می‌کردند. هرچند می‌دانیم با کمک هیئت کشتی استان بالاخره جایی برای تمرین بچه‌ها در نظر گرفته می‌شود اما همه نسبت به این سالن دلبستگی خاصی داشتیم. کلی خاطره و آرزو اینجا دفن شد.