مطالبه مردم برای رفع محدودیتهای اینترنت
رشیدی کوچی با بیان اینکه جنگ هنوز به پایان نرسیده است، معتقد است که اعمال چنین محدودیتی در شرایط جنگی قابل درک است.
اطلاعات: قطعی کامل اینترنت بینالملل در جنگ اخیر، علاوه بر آسیب به معیشت هزاران نفر که زندگیشان به فضای مجازی وابسته است، باعث رونق بیسابقه بازار سیاه فیلترشکنهای گرانقیمت شد. پس از حاکم شدن آتش بس، بازگشت به وضعیت اینترنت به شرایط عادی به یکی از مطالبات مردم تبدیل شده است. در این خصوص خبرآنلاین با جلال رشیدی کوچی، نماینده پیشین مجلس به گفتوگو نشسته است.
رشیدی کوچی با بیان اینکه جنگ هنوز به پایان نرسیده است، معتقد است که اعمال چنین محدودیتی در شرایط جنگی قابل درک است. با این حال می گوید پس از بازگشت پایداری، حتماً باید به سمت رفع محدودیتهای اینترنتی حرکت کرد.
مشروح گفتوگو با جلال رشیدی کوچی را در ادامه بخوانید:
* با فروکش کردن جنگ، مطالبه مردم رفع محدودیتهای اینترنتی است. به نظر شما زمان آن نرسیده که به سمت باز شدن اینترنت برگردیم؟
من چنین نگاهی ندارم که جنگ تمام شده است. ما در توقفی هستیم که باید ببینیم چه میشود. اما بعد از اینکه شرایط به پایداری برسد، حتماً باید به سمت رفع محدودیتها برویم. ناگفته هم پیداست که متأسفانه بسیاری از اتفاقات ناگوار و گراهایی که به دشمن داده میشد، از طریق همین فضای مجازی بود و باید برای این موضوع فکر اساسی شود. اما احساس من این است که با توجه به این اتحاد و انسجام حداکثری که بین مردم به وجود آمد، ما میتوانیم آن درصد خیلی کم را هم با مدیریت دقیق کنترل و بر افرادی که خیانت میکنند نظارت کنیم. قاطبه مردم را دیدیم که معجزهآسا آمدند و در برابر حمله دشمن به خاک کشور ایستادند و نمونه بارزش را هر شب در خیابانها میبینیم. پس نگاه من این است: اولاً هنوز شرایط پایدار نشده و دوماً بعد از پایداری حتماً باید به این سمت برویم که فضا باز شود؛ چون همانطور که قبلاً هم بارها گفتهام، فضای مجازی را با بستن نمیتوان مدیریت کرد. بارها گفتهام که باید تمام نگاهها را در نظر بگیریم و بعد اقدام کنیم.
* در این دوره قطعی اینترنت، بسیاری از کسبوکارها آسیب دیدهاند. آیا نباید حداقل یک روزنهای در این زمینه باز میشد یا شیوه دیگری از محدودیت را اعمال میکردند؟
در شرایط جنگی، نه فقط کسبوکارهای مجازی که خیلی از کسبوکارهای دیگر هم آسیب دیدهاند. اینطور نیست که بگوییم صرفاً به خاطر قطع اینترنت است؛ جنگ به کل اقتصاد آسیب زده. اما این را هم نمیتوانیم بهانهای کنیم که شرایط کسبوکارهای فضای مجازی را در نظر نگیریم. حتماً باید جایگزینهایی برایشان در نظر گرفته میشد، ولی چون اصلاً در گذشته برنامهای برای این موضوع نداشتیم و همیشه فقط خواستهایم با «بستن» مدیریت کنیم، امروز میبینیم که متأسفانه به مشکل خوردهایم و فعلاً راهکاری هم نداریم.
* شما از گرا دادن به دشمن در شبکههای اجتماعی گفتید، اما در همان روز اول جنگ اینترنت بسته شد و باز هم شاهد شهادت برخی فرماندهان بودیم. یعنی قطع اینترنت نتوانست امنیت آنها را تأمین کند؟
این موضوع یک مرحله دیگر است. من قبلاً هم از نزدیک دیدهام که هیچیک از فرماندهان ما روی گوشیهای خود برنامههایی مثل اینستاگرام و تلگرام ندارند. اما با وجود قطعی اینترنت، شاهد این بودیم که برخی نیروهای خودفروخته و وطنفروش، علیرغم تمام محدودیتها ارتباط برقرار میکردند و همین ارتباطات باعث شناسایی نقاطی میشد که مورد آسیب قرار میگرفت. بگذارید یک مثال بزنم؛ در رژیم صهیونیستی اخبار به شدت سانسور میشود و فضای مجازی آنها به طور عجیبی کنترل میشود. شما عملاً خبری از آسیب به شهرکها یا زیرساختهایشان نمیبینید؛ موشکها به اسرائیل برخورد میکند اما در آنجا به شدت سانسور میشود. اگر هم ویدیویی منتشر شود، بسیار حداقلی است. اما در کشور ما دقیقاً برعکس است؛ با وجود قطعی اینترنت، اخبار در تمام خبرگزاریها و شبکههای داخلی و خارجی، مخصوصاً شبکه وطنفروش ایران اینترنشنال مخابره میشود. این سانسور را حتی در امارات، کویت، بحرین و عربستان هم شاهد بودیم. اما آیا صرفِ بستن اینترنت میتواند جلوی این کار را بگیرد؟ قطعاً نه؛ چون اگر قرار بود جلوی این اتفاقات را بگیرد، تا الان گرفته شده بود.
پس ما لازم است به سمت «مدیریت» این فضا برویم و مدیریت هم با بستن اتفاق نمیافتد. شما باید مثل امارات جریمههای خیلی سنگین بگذارید و در عین حال هم خدماتی ارائه دهید و اگر کسی خواست خلاف قانون عمل کند، از آن خدمات محروم شود و برایش هزینه سنگینی داشته باشد. در واقع فرد با هزینه-فایدهای که میکند، هزینه ارسال فلان ویدئو برایش سنگین باشد. متأسفانه ما در کشور این کار را انجام ندادیم و هزینه وطنفروشی در کشور ما بسیار پایین است. اما آیا میتوانیم با بستن، از این اتفاقات جلوگیری کنیم؟ همانطور که قبلاً هم گفتهام و باز هم میگویم؛ در شرایط بحرانی بله، تا حدودی میشود کنترل کرد، اما بعد از گذر از شرایط بحرانی باید به حالت قبل برگردیم و مدیریت دقیق جایگزین فیلترینگ شود.
* به رسانهها اشاره کردید. بسته شدن اینترنت برای خود رسانهها تبعاتی داشته؛ از جمله اینکه دسترسی رسانههای داخلی محدود شده و همین باعث جولان رسانهای ایراناینترنشنال شده است...
اینجا هم بحث هزینه-فایده پیش میآید. یک عده نگاهشان این است که اگر فضا را ببندیم، ایرانیانی که میخواهند از کشور دفاع کنند دسترسی ندارند، فضا یکطرفه میشود و آنها هرچه دلشان بخواهد به مخاطب بینالمللی میگویند و از این سمت کسی نیست دفاع کند. یا همانطور که شما گفتید، مدیریت اخبار ما یکسویه میشود و فقط آنچه منابع رسمی ارائه میدهند مبنای تحلیل قرار میگیرد. باید این موضوع را در کنار این بررسی کنیم که اگر اینترنت باز باشد چه میشود؟ تصمیمگیرندگان در شرایط بحرانی مثل جنگ یا حوادث دیماه، اینگونه هزینه و فایده میکنند و بعد تصمیم به قطع میگیرند. من در شرایط بحرانی مثل جنگها با محدودیت موافق هستم، اما اینکه بخواهیم به صورت کلی قطع کنیم یا به همان صورت قبل فیلتر کنیم، هیچ کمکی به ما نمیکند. مطمئن هستم بعد از این جنگ، شاهد گشایشهای زیادی مخصوصاً در این حوزهها خواهیم بود.
* در همین شرایط وضعیت بازار ویپیان بسیار عجیب شده؛ میگویند برای یک گیگابایت حجم یا یک سرچ گوگل، فرد باید مبالغی مثل یک میلیون تومان هزینه کند...
این موضوع را هم باید در فضای جنگ تحلیل کرد. فکر میکنم همان برخوردی که در جنگ با احتکارکنندگان میشود، باید در مورد ویپیانفروشها هم صورت بگیرد. قطعی اینترنتی که امروز شاهد آن هستیم، با قطعی عادی و فیلترینگ اینستاگرام، واتساپ و تلگرام بسیار متفاوت است. در حال حاضر اینترنت بینالمللی ما به طور کامل قطع است، یعنی ورودی نداریم. این موضوع باعث مشکلاتی شده که قاعدتاً گریبان همه ما را میگیرد.
اینکه عدهای میآیند و ویپیان را به این شکل میفروشند برای من هم اتفاق افتاده است؛ یعنی ویپیان خریداری کردهام که بعد از چند ساعت از کار افتاد و هیچکس هم پاسخگو نبود. به نظرم میآید که همانطور که در جنگ تمهیداتی برای کسبوکارها اندیشیده میشود، در حوزه مجازی هم باید این کار را کرد. پیشنهاد من این است که برای افرادی مثل خبرنگاران، تجار و دانشگاهیان که احتیاجشان فراتر از نیاز روزمره است، دسترسیهای مدیریتشده و کنترلشده ایجاد کرد. به نظرم در شرایط جنگی میتوان چنین کاری کرد.
ارسال نظر