۲ عاملی که ممکن است پشت حملات به امارات باشد

انتخاب: سی‌ان‌ان نوشت: امارات متحده عربی بیشترین ضربه را از حملات ایران در طول جنگ متحمل شد. روز دوشنبه، نزدیک به یک ماه پس از برقراری آتش‌بس بین ایران و آمریکا، بار دیگر مورد حمله قرار گرفت. هیچ کشور دیگری هدف قرار نگرفت و آتش‌بس تا حد زیادی پابرجاست.

در ادامه این مطلب درباره دلایل حمله دیروز به امارات آمده است:

کنترل عرضه انرژی: علیرغم اختلالات ناشی از جنگ، امارات توانسته نفت خام بیشتری را نسبت به همسایگانی که به تنگه هرمز (که اکنون مسدود شده) وابسته هستند، به بازارهای جهانی برساند. خط لوله این کشور در فجیره، در ساحل دریای عمان، به طور خاص برای دور زدن تنگه هرمز ساخته شده بود - و همین خط لوله به همراه یک نفتکش مرتبط با امارات در نزدیکی این تنگه، روز دوشنبه مورد حمله قرار گرفت. قیمت نفت نیز افزایش یافت.

درست پیش از این حملات، نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نقشه‌ای منتشر کرد که «منطقه کنترل جدید تنگه هرمز» را نشان می‌داد که شامل فجیره (واقع در خارج از آبراه) نیز می‌شد. این اقدام همزمان با آغاز «پروژه آزادی» آمریکا برای بازگرداندن کشتیرانی در این تنگه صورت گرفت. زمان‌بندی این رویدادها حاکی از آن بود که ایران هم اراده و هم توانایی خود برای مختل کردن جریان انرژی در سراسر منطقه وسیع‌تر را نشان می‌دهد.

روابط با اسرائیل: این جنگ، اسرائیل و امارات را به یکدیگر نزدیک‌تر کرده است. مقامات انتظار دارند که این روابط بیش از پیش عمیق‌تر شود و منابع خبری می‌گویند که اسرائیل اقدام بی‌سابقه‌ای انجام داده و سامانه‌های دفاع موشکی خود را در اختیار امارات قرار داده و برای نخستین بار، نیروهای خود را به یک کشور عربی اعزام کرده است. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که امارات نشانه‌هایی از یک تغییر راهبردی آشکار را بروز می‌دهد و از متحدان سنتی عرب و مسلمان خود به خاطر آنچه واکنش ضعیف آن‌ها در برابر حملات ایران می‌خواند، فاصله می‌گیرد.

بلافاصله پس از حمله به امارات، خبرگزاری تسنیم به نقل از یک منبع نظامی ایرانی گزارش داد که ابوظبی اگر «مهره اسرائیل» شود، «درسی خواهد گرفت که هرگز فراموش نخواهد کرد.»