درباره یک نفر که این روزها خیلی خوب بازی می‌کند

خراسان: مهدی حسینی‌نیا پس از حدود یک دهه فعالیت در عرصه بازیگری و ایفای نقش‌های کوتاه و مکمل، اواخر سال ۹۹ با فیلم «شنای پروانه» مورد توجه قرار گرفت و پس از آن به واسطه بازی در نقش‌های منفی مختلف به ویژه در سریال‌های نمایش خانگی، وجوه دیگری از توانایی خود را به نمایش گذاشت، بنابراین به انتخاب مطمئنی برای کارگردانان تبدیل و پرکار شد، تا جایی که در سال جدید همزمان با دو سریال «بیست و یک» و «گل‌سنگ» به نمایش خانگی آمد. او دو نقش متفاوت در این سریال‌ها ایفا کرده و بازی‌های خوبی داشته است.

پلیس باورپذیر

پس از سریال «برتا» بار دیگر در «بیست‌ویک» اثر بهنام بهزادی، در نقش پلیس ظاهر شد منتهی پلیسی نزدیک به سن و سال واقعی خودش. حسینی‌نیا در نقش سرگرد «مجد» موفق شد تصویر قابل باوری از پلیس آرام، اما مقتدر نشان بدهد. او در مواجهه این کاراکتر با قاتل پرونده نیز، توامان احساس خونسردی و خشمی را که تلاش می‌کند بروز پیدا نکند، در چهره خود نمایش داد؛ در نتیجه مخاطب با شخصیت سرگرد «مجد» همراه شد و او را پذیرفت. در قسمت چهارم سریال این شخصیت به کما رفت و به صورت موقت از قصه سریال حذف شد.

مرد ترحم‌برانگیز

شخصیت «ایرج» در «گل‌سنگ» ساخته ابراهیم ایرج‌زاد، مردی شکست‌خورده و بی‌اعتماد به نفس است، او به وفاداری همسر خود شک می‌کند و همین بدگمانی باعث می‌شود در حالت مستی ناخواسته باعث مرگ همسرش شود.  «ایرج» نسبت به پلیس «بیست ویک»، کاراکتر چالش‌برانگیزتری است و مهدی حسینی‌نیا نیز با موفقیت از این چالش عبور کرده است.

حسینی‌نیا موفق شده با وجود ابعاد منفی شخصیت، کاراکتری ترحم‌برانگیز ارائه دهد. او در سکانس مستی، حرکات غیرقابل کنترل «ایرج» را تاثیرگذار نمایش داد و پس از آن نیز احساس پشیمانی و بار روانی قتل غیرعمد «محبوبه» را کنترل‌شده و بدون اغراق به نمایش گذاشت.