مدل جدید خودرویی که از چشمان سوفیا لورن الهام گرفته بود

عصر ایران: تصور این که پژو بخواهد با احیای پژو ۵۰۴ به اصل و ریشه خود بازگردد، چیزی تقریبا ساختارشکنانه در خود دارد. در دنیای خودرویی امروز که تحت سلطه شاسی بلندها، نمایشگرهای همه جا حاضر و پیچیدگی روزافزون قرار گرفته، یک سدان ساده، راحت و بادوام می تواند شبیه یک ضدپیشنهاد به نظر برسد.

504 در زمان خود تلاشی برای خیره کردن دیگران نداشت. این خودرو برای دوام آوردن طراحی شده بود؛ برای این که به سادگی تعمیر شود و صاحبانش را در صدها هزار کیلومتر همراهی کند، گاهی حتی در شرایطی بسیار سخت. ظرافت آرام و بی ادعای آن که توسط پینینفارینا طراحی شده بود، نوعی نگاه دقیق و متعادل را بازتاب می داد: چیزی اضافه نداشت، اما چیزی هم کم نداشت.

پژو 504 در آفریقا سال های طولانی مونتاژ و عرضه شد و فروش قابل توجهی در این قاره داشت.

این خودرو به شرح زیر تولید شده است:

اروپا: 1967–1983

آرژانتین: 1969–1999

چین: 1979–1997

نیجریه: 1968–2005

کنیا: 1968–2004

از مکان های مونتاژ این خودرو می توان به فرانسه، گوانگ ژو، جمهوری خلق چین، شیلی، بوئنوس آیرس، آرژانتین، نیجریه، مومباسا، کنیا، رود تیمز، نیوزیلند، ملبورن و استرالیا نام برد. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بود. طراحی این خودرو را نیز الدو برووارونه از شرکت پینینفارینا عهده داشت.

این خودرو با مصرف و قیمت مناسب همچنین خرج و استهلاک کم گزینه مناسبی برای خانواده های متوسط دنیا به شمار می آمد. این خودرو یک خودروی کلاسیک تمام عیار و برای بسیاری از مالکان آن کوهی از خاطره و گنجینه ای با ارزش است و هنوز در کشورهای آفریقایی مانند مصر مورد استفاده قرار می گیرد.

الدو برووارونه اعلام کرد که برای طراحی چراغ های جلو این خودرو از چشمان سوفیا لورن الهام گرفته است.

این خودرو دیفرانسیل عقب با سواری و راحتی بهتر و همچنین فضای بسیار زیاد در مقایسه با هم گیشان جدیدتر چون پژو 405 گزینه بسیار مناسبی برای دهه 70 بود.

این خودرو با حجم تقریبی 1.8 لیتر و با تولید 92 اسب بخار با انتخاب گیربکس بسیار هماهنگ و با انتخاب ضرایب دنده مناسب چه در مدل GL و چه در مدل L با سقف سرعت تقریبی 165 کیلومتر برساعت حتی با استانداردهای امروزی نیز خودرویی مناسب است.

قابل ذکر است که این خودرو با مهندسی دقیق فرمانی حتی نرم تر از بعضی گونه های هیدرولیک دارد. این خودرو جانشین پژو 404 است که در سال 1968 در پاریس معرفی شد و در بسیاری از کشورها از جمله ایران فروش خوبی داشت، شاید چون خودروی کم خرج و کم مصرفی بوده و مناسب برای قشر متوسط. حتی هنوز هم تعدادی از این خودروها در خیابان ها وجود دارند.

در چهار مدل سدان، کوپه، کابریولت و استیشن تولید شد. در ایران این خودرو به همراه پژو 404 بسیار معروف هستند.

از سال 1369 تا سال 1376 در ایران از موتور 1800 سی سی و قوای محرکه این خودرو به مدت 7 سال در پیکان به علت نبود موتور استفاده می شد که به پیکان پژویی معروف شد.

احیای چنین خودرویی در امروز، به معنای کپی کردن ظاهر آن نیست. مسئله اصلی، بازگرداندن روح آن است. اما چنین جاه طلبی ای خیلی زود با محدودیت های دنیای امروز روبه رو می شود. پژو که اکنون بخشی از گروه استلانتیس است، باید خود را با منطق صنعتی جهانی، استانداردهای سخت گیرانه ایمنی و انتظارات مشتریانی هماهنگ کند که ذهن آن ها با دنیای دیجیتال شکل گرفته است. خودروی ساده دیروز، حالا بدون مصالحه به سختی قابل تولید است.

با این حال، دقیقا در همین شرایط است که یک 504 جدید می تواند جایگاه خود را پیدا کند. در دورانی که همه چیز پیچیده تر می شود، خودرویی که برای دوام طراحی شده، منسجم و صادقانه باشد، شاید دوباره جذاب شود. نه به عنوان یک شی نوستالژیک، بلکه به عنوان پاسخی مدرن به خستگی واقعی مردم از افراط و زیاده روی.

در نتیجه، احیای 504 فقط مسئله طراحی یا بازاریابی نیست. این یک انتخاب بنیادین است؛ راهی برای این که پژو دوباره تعریف کند «بازگشت به اصول» واقعا چه معنایی دارد.