بیانیه اروپایی‌ها علیه ترامپ که هرگز منتشر نشد

خبرآنلاین: رویترز در گزارشی برای نخستین بار از خشم دولت‌های اروپایی نسبت به ادبیات خشونت‌آمیز و تهدید ترامپ به نسل‌کشی ایرانیان پرده برداشته‌است.

این خبرگزاری در گزارش خود می‌نویسد: «[بعد از تهدید ترامپ به نابودی ایران] مقام‌های بریتانیا، فرانسه و آلمان پیش‌نویس بیانیه‌ای مشترک را تهیه کردند که یک دیپلمات اروپایی آن را تند و شدیداللحن توصیف کرد. اما این سه کشور تصمیم گرفتند بیانیه را منتشر نکنند، چرا که به این نتیجه رسیدند زبان ترامپ بلوف است و توبیخ علنی ممکن است او را به ادامه بمباران ترغیب کند. تا عصر همان روز، ترامپ آتش‌بس دو هفته‌ای را با ایران اعلام کرد.»

رویترز می‌نویسد: «این ماجرا که پیش از این گزارش نشده بود، رویکردی را نشان می‌دهد که بسیاری از متحدان اکنون از آن پیروی می‌کنند: خویشتن‌داری به جای تقابل. اما دیپلمات‌ها گفتند که نادیده گرفتن مکرر تهدیدهای ترامپ نیز خطرناک است، زیرا ممکن است در هنگام بروز بحرانی دیگر، آن‌ها را بدون آمادگی رها کند.»

به نوشته رویترز برخی از متحدان آمریکا اکنون بر این باورند که مؤثرترین پاسخ به یک رئیس‌جمهور بی‌ثبات، این است که ادبیات او را به عنوان نویز و سر و صدای پس‌زمینه در نظر بگیرند.

دیپلماتی که به نگارش این بیانیه کمک کرده بود، گفت: «ما در نهایت فکر کردیم که او هر بار این‌طور پارس می‌کند، گاز نمی‌گیرد.» مقامات اروپایی معتقد بودند آتش‌بس آمریکا با ایران همچنان ممکن است و نگران بودند که توبیخ علنی ممکن است ترامپ را به ادامه بمباران ترغیب کند. آن‌ها دست نگه داشتند. تا پایان روز، ترامپ آتش‌بس را اعلام کرد.

این رویداد درسی را برای بسیاری از متحدان آمریکا تقویت کرد: سکوت می‌تواند امن‌ترین پاسخ به افراطی‌ترین تهدیدهای ترامپ باشد.

برخی از دیپلمات‌های اروپایی این را «روش مرکل» می‌نامند؛ ادای احترامی به پاسخ خویشتن‌دارانه آنگلا مرکل، صدراعظم سابق آلمان در طول دوره اول ترامپ: تحمل تحریک‌ها بدون واکنش علنی در حالی که قاطعانه از منافع ملی دفاع می‌شود.

انگشت‌شماری از متحدان، از جمله استرالیا و نیوزیلند، از اظهارات ترامپ درباره ایران انتقاد کردند. اما برخی دیگر از جمله ژاپن، زبان در کام کشیدند.

تاکشی ایوایا، قانون‌گذار حزب حاکم لیبرال دموکرات ژاپن که تا اکتبر ۲۰۲۵ به عنوان وزیر امور خارجه خدمت می‌کرد، گفت: «اظهارات ترامپ مدام تغییر می‌کرد، بنابراین با گذشت زمان ما واکنش به تک‌تک آن‌ها را متوقف کردیم. واکنش نشان دادن فقط می‌تواند پاسخ‌های غیرضروری را تحریک کند.»