چرا مصر به امارات نیاز دارد و از آن میترسد
وقتی عبدالفتاح السیسی، رئیسجمهور مصر، ۷ مه به ابوظبی رسید، احتمالاً انتظار یک تشکر مفصل و صمیمانه را داشت.
عصر ایران: وقتی عبدالفتاح السیسی، رئیسجمهور مصر، ۷ مه به ابوظبی رسید، احتمالاً انتظار یک تشکر مفصل و صمیمانه را داشت.
مصر با تأخیر، جنگندههایی برای کمک به دفاع از امارات در برابر ایران فرستاده بود. اما محمد بن زاید، حاکم امارات، به جای یک عکس یادگاری در یکی از کاخهایش، رئیسجمهور مصر را برای چای به یک مرکز خرید برد.
برای مصریها، همین یک قاب، خیلی چیزها را درباره افول جایگاه کشورشان گفت. آنها هنوز خود را «مادر جهان» میدانند، در حالی که امارات را یک «تازه به دوران رسیده» میبینند که تازه از دل بیابان بیرون آمده است.
مصریها از اینکه امارات دارد کشور بزرگ و از نظر تاریخی قدرتمند آنها را با جنبشهای تجزیهطلب، شبهنظامیان و حکام دستنشانده خود محاصره میکند، دلخورند.
از طرفی، اماراتیها مصر را ناسپاس میدانند. میگویند دهههاست که دارند مصر را نجات میدهند. وقتی ایران حمله کرد، به جای اینکه مصریها به کمک امارات بشتابند، خیلیشان برای ایران شادی کردند.
بعضی در ابوظبی زیر لب میگویند مصر (با ۴۰۰ هزار شهروندش در امارات) باید یک درس عبرت مشابه پاکستان بگیرد؛ جایی که امارات ۳ میلیارد دلار وام خود را پس گرفت و ۱۵ هزار نفر را اخراج کرد.
"محمد بن زاید" رئیس دولت امارات، عبدالفتاح سیسی رئیس جمهوری مصر را برای ناهار به یکی از رستوران های ابوظبی برد
مهمترین نگرانی مصر، همسویی روزافزون امارات با دو قدرت منطقهای تهدیدکننده است: ابیاحمد در اتیوپی و بنیامین نتانیاهو در اسرائیل.
ساخت سد بزرگ رنسانس در اتیوپی، که به گفته برخی مصریها با تشویق امارات انجام میشود، حیات مصر یعنی رود نیل را تهدید میکند. فشار مداوم اسرائیل روی غزه هم ممکن است ساکنان آن را به سمت مصر سرازیر کند. اما هر دو طرف اجازه نمیدهند اختلافات از کنترل خارج شود. السیسی به امارات قول داده اگر جنگ با ایران از سر گرفته شود، خلبان بفرستد. اما قاهره در عین حال دارد روابطش را با قطر، عربستان و ترکیه هم تقویت میکند.
مصریها از این ناراحت هستند که درماندگی کشورشان آنها را مجبور کرده که داراییهای ارزشمند و زمینهای وسیع خود را به سرمایهگذاران خلیج فارسی بفروشند.
در سال ۲۰۲۳، مصر نزدیک بود از نظر اقتصادی سقوط کند. سالها ولخرجی روی پروژههای شخصی السیسی، نابود کردن اقتصاد توسط ارتش، و بدهی روزافزون، اعتماد سرمایهگذاران را از بین برده تورم سر به فلک کشیده، پول کشور سقوط کرده است. امارات میلیاردها دلار کمک کرد و راه را برای کمکهای صندوق بینالمللی پول و اتحادیه اروپا باز نمود. مصر شاید نخواهد امارات را از خود برنجاند، اما نمیتواند فقط به آن هم تکیه کند.
متن اصلی این یادداشت در نشریه اکونومیست
ارسال نظر