حسرتِ یک کنسرت سه نفره که ابدی شد
حالا با انتشار خبر مهاجرت نیما مسیحا، آن آرزویی که زمانی دور از دسترس به نظر نمیرسید، بیش از هر زمان دیگری رنگ حسرت گرفته است؛ حسرت شنیدن سه صدایی که سالها بخشی از خاطرات موسیقایی چند نسل از ایرانیان بودهاند.
بیلبورد فارسی: سالها پیش، حمید حامی و مانی رهنما از یک آرزوی مشترک گفتند؛ اینکه روزی در کنار نیما مسیحا روی یک صحنه بایستند و کنسرتی مشترک برگزار کنند. یادداشت و گفتگو بیلبوردفارسی را مشاهده میکنید:
چند سال پیش، وقتی در گفتوگو با حمید حامی و مانی رهنما از آرزوهای برآوردهنشدهشان میپرسیدیم…
یکی از حسرتهای مشترک مان، ایستادن روی یک صحنه در کنار نیما مسیحا بود؛ سه صدایی که هر کدام، بخشی از حافظه موسیقی چند نسل را ساختهاند و همیشه با احترام از آنها یاد شده است.
حالا با انتشار خبر مهاجرت نیما مسیحا، آن آرزوی قدیمی بیش از هر زمان دیگری دور از دسترس به نظر میرسد. شاید دیگر هیچوقت شاهد کنسرت مشترک این سه هنرمند نباشیم؛ سه چهرهای که سالها با وقار، کیفیت و اصالت در موسیقی ایران ماندگار شدند و بیهیاهو، سهم خود را در ساختن خاطرات مردم ادا کردند.
بعضی حسرتها تاریخ انقضا ندارند؛ فقط با گذشت زمان، سنگینتر میشوند. و چه حیف که یکی از بزرگترین «ای کاش»های موسیقی ایران، شاید برای همیشه نانوشته بماند…
ارسال نظر