واکنشها به احکام پرونده «عمارت روبهرو» بالا گرفت
صدور احکام سنگین برای سه متهم پرونده اجرای موسیقی در مجموعه فرهنگیهنری «عمارت روبهرو» در تهران، با واکنش جمعی از متخصصان و فعالان حوزه روابط عمومی و ارتباطات همراه شده است.
برترینها: صدور احکام سنگین برای سه متهم پرونده اجرای موسیقی در مجموعه فرهنگیهنری «عمارت روبهرو» در تهران، با واکنش جمعی از متخصصان و فعالان حوزه روابط عمومی و ارتباطات همراه شده است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی وکلای این پرونده، غزل نهانی، مدیر روابطعمومی و برگزارکننده این رویداد، به ۱۰ سال حبس، هومن معمارپناهی به ۷ سال و هیوا سیفیزاده، خواننده، به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شدهاند؛ احکامی که در مجموع ۲۱ سال حبس را شامل میشود.
هیوا سیفیزاده پیشتر اعلام کرده بود که حکم صادرشده برای او با اتهام «تشویق به فساد و فحشا» بوده است. این خواننده اسفند ۱۴۰۳، هنگام اجرای آواز ایرانی در «عمارت روبهرو» بازداشت شده بود.
احکام صادرشده برای هر سه متهم اکنون در مرحله تجدیدنظرخواهی قرار دارد. شماری از کارشناسان و فعالان حوزه موسیقی این احکام را «استثنایی و بیسابقه» توصیف کردهاند.
در ادامه، جمعی از متخصصان و فعالان حوزه روابط عمومی و ارتباطات نیز با انتشار بیانیهای، نسبت به حکم صادرشده برای عوامل اجرایی این رویداد، بهویژه غزل نهانی، ابراز نگرانی کرده و خواستار بازنگری در احکام شدهاند.
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
ما، جمعی از متخصصان و فعالان حوزه روابط عمومی و ارتباطات، ضمن ابراز نگرانی و تأسف از صدور احکام قضایی برای سه تن از عوامل اجرایی رویداد هنری عمارت روبهرو، از جمله غزل نهانی، مدیر روابط عمومی این مجموعه، خواستار بازنگری در این احکام هستیم.
روابط عمومی و ارتباطات، ذاتاً حرفهای برای ایجاد پیوند، تسهیل گفتوگو و نزدیک کردن افراد و گروههای مختلف جامعه به یکدیگر است.
فعالیت حرفهای در حوزه ارتباطات، مستلزم به رسمیت شناختن تنوع اجتماعی و ایجاد امکان گفتوگو میان صداهای متفاوت است. اگر قرار باشد متخصصان ارتباطات به دلیل انجام وظایف حرفهای خود و مشارکت در برگزاری یک رویداد فرهنگی با مجازاتهای سنگین مواجه شوند، نهتنها امنیت حرفهای آنان، بلکه اصلِ گفتوگو و ارتباط در جامعه آسیب خواهد دید.
علاوه بر این، ما نگرانیم که چنین برخوردهایی، به عمیقتر شدن شکافهای موجود در جامعه منجر شود؛ ایران، بیش از گسست، به پیوند نیاز دارد. بیش از حذف صداها، به شنیدن نیاز دارد. از همین رو، انتظار میرود به جای بستن دریچههای گفتوگو، فضا برای شنیدن صداهای گوناگون، در چارچوب مفهوم ایران باز شود.
جمعی از متخصصان و فعالان روابط عمومی و ارتباطات - مرداد ۱۴۰۵
اسامی امضاکنندگان:
۱. الهام آخوندی
۲. فاطمه آذری
۳. ستاره ارانی
۴. آزاده ارشدی
۵. آیدا اورنگ
۶. امید اعظمی
۷. سحر افاضلی
۸. مهدی امیرپور
۹. مائده امینی
۱۰. ساغر بابالو
۱۱. محمدرضا پارسیان
۱۲. علی پیلهور
۱۳. آرش ترابی
۱۴. یگانه خدامی
۱۵. نغمه دانش آشتیانی
۱۶. حمید داوری
۱۷. محسن دلیلی
۱۸. مهدی رجبلو
۱۹. ابوالفضل رجبی
۲۰. طاهره رضایت
۲۱. کسری زاهدی
۲۲. میثم سلیمانی
۲۳. فرناز سلیمی
۲۴. هستی سیف
۲۵. مرضیه شمس
۲۶. علی شهبازی
۲۷. هستی شهریزفر
۲۸. راضیه صالحی
۲۹. نادی صبوری
۳۰. امیرحسین صدقی
۳۱. عرفان صفی پور
۳۲. سمانه عابدی
۳۳. نگار عرب
۳۴. محسن عربها
۳۵. آیدا عزتی
۳۶. احمد عطار زاده
۳۷. علی علوی صدر
۳۸. زهرا علیپور
۳۹. سولماز علی محمدی
۴۰. هادی عیار
۴۱. احمدرضا غنی
۴۲. صدف فاطمی
۴۳. نسیم فاضیزاده
۴۴. مهران فرجی
۴۵. علیرضا فرزین
۴۶. فرناز فرضی
۴۷. صابر قدیمی
۴۸. زهرا قنبری
۴۹. مینا قنبری
۵۰. فاطمه کامکار
۵۱. مولود کشتکار
۵۲. رضا کریمی
۵۳. پیمان گلوردی
۵۴. مائده گیوهچین
۵۵. علیرضا لرک
۵۶. سهاب محبعلی
۵۷. سیما محسنی
۵۸. صدرا محقق
۵۹. نگار ملکی یگانه
۶۰. احسان مهدیزاده
۶۱. امیرحسن موسوی
۶۲. هارمیک نواسارتیان
۶۳. مینا نوروزی
۶۴. الناز نیکدهقان
۶۵. احمد واحدی
۶۶. مهدی یوسفی
ارسال نظر