۱۲ قطعه خودرو که باید در ۱۲۰هزار کیلومتر بررسی یا تعویض شوند

گجت نیوز: بررسی و تعویض به‌موقع قطعات خودرو در سرویس ۱۲۰ هزار کیلومتر ضامن ایمنی، عملکرد بهینه و طول عمر وسیله نقلیه شماست که باید با دقت ویژه‌ای انجام شود.

مراقبت و نگهداری خودرو نه تنها هزینه‌های آتی را کاهش می‌دهد بلکه تجربه رانندگی لذت‌بخش‌تری را نیز به ارمغان می‌آورد. بسیاری از رانندگان با نزدیک شدن به سرویس ۱۲۰ هزار کیلومتر، این سوال را مطرح می‌کنند که کدام قطعات نیاز به توجه ویژه دارند. شناخت علائم هشدار دهنده و زمان تعویض هر یک از این اجزاء، اهمیتی حیاتی برای حفظ سلامت ماشین دارد.

شمع‌ها

شمع‌ها قطعات کوچکی هستند که جریان الکتریکی را از سیستم احتراق به اتاقک انفجار منتقل کرده و مخلوط سوخت و هوا را مشتعل می‌کنند. خرابی آن‌ها می‌تواند منجر به لرزش موتور یا واکنش‌های ناگهانی هنگام فشار دادن پدال شود. بیشتر شمع‌ها حدود ۱۲۸,۰۰۰ کیلومتر دوام می‌آورند، اما بهتر است هر ۴۸,۰۰۰ کیلومتر بررسی شوند. نشانه‌های خرابی شامل روشن شدن چراغ چک موتور، دشواری در روشن شدن خودرو و افزایش مصرف سوخت است.

تسمه تایم

تسمه تایم یک قطعه لاستیکی بزرگ در موتور است که میل‌لنگ و میل‌سوپاپ را به هم وصل می‌کند و حرکت هماهنگ آن‌ها را برای کارکرد موتور تضمین می‌کند. بدون تسمه تایم، موتور از کار می‌افتد. تعویض تسمه تایم معمولاً بین ۱۱۲,۰۰۰ تا ۱۴۵,۰۰۰ کیلومتر توصیه می‌شود. بازرسی منظم در سرویس‌های دوره‌ای برای شناسایی علائم فرسودگی مانند نخ‌نما شدن یا کشیدگی اهمیت زیادی دارد.

تسمه دینام

تسمه دینام که با نام تسمه سرپانتین نیز شناخته می‌شود، لوازم جانبی موتور مانند دینام، پمپ هیدرولیک فرمان و واتر پمپ را تغذیه می‌کند. در صورت خرابی، این اجزا از کار می‌افتند و ممکن است آسیب جدی به موتور وارد شود. تعویض آن معمولاً بین ۹۶,۰۰۰ تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر است و باید سالانه بررسی شود. صداهای جیغ‌مانند از جلوی خودرو هنگام روشن شدن موتور، مشکلات تهویه و داغ شدن موتور از نشانه‌های خرابی هستند.

لنت ترمز

لنت ترمز برای توقف ایمن و نرم خودرو ضروری است. این قطعات با فشرده شدن به دیسک‌های ترمز، سرعت خودرو را کاهش می‌دهند و تحت تنش زیادی قرار دارند. بسته به سبک رانندگی و مدل لنت، تعویض آن‌ها بین ۴۸,۰۰۰ تا ۱۱۲,۰۰۰ کیلومتر صورت می‌گیرد. طولانی شدن مسافت توقف، بوی سوختگی هنگام ترمزگیری، صداهای سایش و روشن شدن چراغ هشدار ترمز از نشانه‌های نیاز به تعویض لنت هستند.

مافلر (صدا خفه‌کن)

مافلر بخشی از سیستم اگزوز است که صدای بلند موتور را کاهش داده و میزان گازهای خروجی را تنظیم می‌کند. خرابی آن باعث افزایش صدای موتور و کاهش عملکرد کلی خودرو می‌شود. مافلر معمولاً پس از پنج سال یا بیشتر نیاز به تعویض دارد، اما باید هر شش ماه یک بار بررسی شود. نشانه‌های خرابی شامل صدای بلندتر از حد معمول موتور، صدای جغجغه از زیر خودرو، افزایش مصرف سوخت و زنگ‌زدگی است.

واتر پمپ

واتر پمپ جریان مایع خنک‌کننده (آب و ضدیخ) را بین موتور و رادیاتور تنظیم می‌کند تا از داغ شدن موتور جلوگیری شود. این قطعه حیاتی، در خودروهای مدرن تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر و در مدل‌های قدیمی‌تر بین ۹۶,۰۰۰ تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر دوام می‌آورد. نشت ضدیخ زیر خودرو، بالا رفتن دمای نشانگر آب و داغ شدن بیش از حد موتور از مهم‌ترین علائم خرابی واتر پمپ هستند.

لاستیک‌های خودرو

لاستیک‌ها ستون فقرات خودرو محسوب می‌شوند و کیفیت آن‌ها بر ایمنی و راحتی سفر تأثیر مستقیم دارد. عموماً لاستیک‌ بین ۸۰,۰۰۰ تا ۹۶,۰۰۰ کیلومتر دوام می‌آورد. با این حال، باید پس از شش سال، بدون توجه به میزان کارکرد، توسط متخصص بررسی شوند و می‌توانند تا ده سال نیز کار کنند. نشانه‌های تعویض شامل فرسودگی نامنظم ناشی از باد بیش از حد یا کم، و ساییدگی لبه‌ها است که می‌تواند نشان‌دهنده نامیزان بودن چرخ‌ها باشد.

روغن گیربکس

روغن گیربکس وظیفه روان‌کاری چرخ‌دنده‌ها در گیربکس دستی یا صفحات کلاچ در گیربکس اتوماتیک را بر عهده دارد تا عملکرد نرم و بی‌نقصی را تضمین کند. در گیربکس‌های دستی، تعویض آن هر ۴۸,۰۰۰ تا ۹۶,۰۰۰ کیلومتر و در گیربکس‌های اتوماتیک، هر ۴۸,۰۰۰ تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر انجام می‌شود. مشکل در تعویض دنده، لغزش دنده‌ها یا تأخیر در درگیر شدن دنده‌ها از علائم نیاز به تعویض روغن گیربکس است.

شیلنگ‌های رادیاتور

شیلنگ‌های خنک‌کننده رادیاتور، موتور را به رادیاتور متصل کرده و مایع خنک‌کننده داغ را بین این دو بخش منتقل می‌کنند. این شیلنگ‌ها که از لاستیک ساخته شده‌اند، در معرض حرارت و فشار بالا قرار دارند و به مرور زمان فرسوده می‌شوند. توصیه می‌شود هر ۹۶,۰۰۰ کیلومتر یا چهار سال بررسی شوند، اگرچه برخی ممکن است تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر نیز دوام بیاورند. نشت مایع از زیر خودرو، برآمدگی یا ترک خوردگی شیلنگ‌ها نشانه‌های نیاز به تعویض هستند.

روغن دیفرانسیل

روغن دیفرانسیل، روان‌کننده‌ای غلیظ‌تر از روغن گیربکس است که در چرخ‌دنده‌های سنگین دیفرانسیل خودروهای دیفرانسیل عقب و تمام چرخ متحرک استفاده می‌شود. این روغن به توزیع یکنواخت قدرت بین چرخ‌ها کمک می‌کند. تعویض آن معمولاً بین ۸۰,۰۰۰ تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر است، اما در شرایط سخت‌تر مانند بکسل کردن مکرر، زودتر نیاز به تعویض دارد. صداهای زوزه یا سایش از عقب یا جلوی خودرو و لرزش هنگام شتاب‌گیری از نشانه‌های کمبود یا فرسودگی روغن دیفرانسیل است.

کمک فنرها و استرات‌ها

کمک فنرها و استرات‌ها ضربات ناشی از فنرها را جذب کرده و پایداری و کشش خودرو را در جاده فراهم می‌کنند. خرابی آن‌ها باعث می‌شود ضربات جاده به‌شدت احساس شوند و رانندگی ناخوشایند شود. عمر مفید آن‌ها بین ۸۰,۰۰۰ تا ۱۶۰,۰۰۰ کیلومتر است که به کیفیت جاده و نحوه رانندگی بستگی دارد. بالا و پایین شدن بیش از حد لاستیک‌ها، طولانی‌تر شدن مسافت ترمزگیری و کاهش دقت فرمان از نشانه‌های فرسودگی این قطعات هستند.

باتری خودرو

باتری خودرو وظیفه روشن کردن موتور و تأمین برق سیستم‌های الکتریکی را بر عهده دارد. بدون باتری سالم، خودرو روشن نمی‌شود. عمر مفید یک باتری خودرو معمولاً چهار تا پنج سال یا ۸۰,۰۰۰ کیلومتر است. پارک طولانی‌مدت خودرو بدون استفاده، روشن گذاشتن چراغ‌ها یا دستگاه‌های الکترونیکی هنگام خاموش بودن موتور، می‌تواند عمر باتری را به شدت کاهش دهد.