درباره کارگردانی «شاه‌گل»؛ وقتی همه‌چیز در خدمت یک جهان واحد است
با دیدن یک قسمت از «شاه‌گل» ساخته نیک یوسفی در فیلم نت می‌توان تا اندازه زیادی به دقت کارگردانی برنامه پی برد.
برترین‌ها: با دیدن یک قسمت از «شاه‌گل» ساخته نیک یوسفی در فیلم نت می‌توان تا اندازه زیادی به دقت کارگردانی برنامه پی برد. تصویربرداری، نور، اجرا، دکور، طراحی گرافیکی و حتی نحوه قرار گرفتن شرکت‌کنندگان در قاب، همگی در خدمت جهانی قرار گرفته‌اند که برنامه برای خود ساخته است. این هماهنگی باعث شده «شاه‌گل» تنها مجموعه‌ای از بازی‌ها و گفت‌وگوها نباشد و هویت تصویری روشنی پیدا کند.
کارگردانی نیک یوسفی بیش از هر چیز در کنترل ریزه‌کاری‌های صحنه خودش را نشان می‌دهد؛ نکته‌هایی که شاید در نگاه نخست چندان به چشم نیایند، اما در کنار هم کیفیت نهایی برنامه را شکل می‌دهند.
سامان دادن به جمعیت؛ چالشی که دیده نمی‌شود
یکی از دشوارترین بخش‌های چنین برنامه‌ای، سامان دادن به تعداد بالای شرکت‌کنندگان است. وقتی افراد زیادی قرار است هم‌زمان در یک فضای محدود حضور داشته باشند، کنترل حرکت‌ها، جای‌گیری آنها، ارتباطشان با مجری و بازی و همچنین حفظ نظم قاب، کار ساده‌ای نیست.
در «شاه‌گل» این جمعیت به شکلی هدایت شده که حضور تعداد زیاد شرکت‌کنندگان نه باعث آشفتگی تصویر شود و نه ریتم برنامه را از بین ببرد. چیدن افراد در جای درست، تعیین مسیر حرکت و هماهنگی آنها با اتفاق‌های داخل صحنه، نشان می‌دهد پشت این شلوغی ظاهری، طراحی دقیقی وجود دارد.
میزانسن؛ وقتی دوربین جای درست خود را می‌داند
میزانسن در «شاه‌گل» تنها به چیدن بازیگران و شرکت‌کنندگان محدود نمی‌شود. جای دوربین‌ها، مسیر حرکت آنها و نحوه پوشش دادن اتفاق‌ها نیز با میزانسن هماهنگ شده است. دوربین‌ها باید بتوانند هم‌زمان جمعیت، مجری و اتفاق اصلی را پوشش دهند؛ بدون اینکه قاب شلوغ شود یا ارتباط میان عناصر صحنه از بین برود.
این هماهنگی یکی از نقاط قابل توجه کارگردانی نیک یوسفی است. دوربین‌ها در موقعیت‌هایی قرار گرفته‌اند که بتوانند فضای برنامه را به‌خوبی ثبت کنند و در عین حال، نگاه مخاطب را از اتفاق اصلی دور نکنند. جابه‌جایی میان نماها، واکنش شرکت‌کنندگان و روند بازی نیز پیوستگی خود را حفظ می‌کند.
دکور و گرافیک؛ ساختن حال‌وهوای یک جهان کهن
طراحی دکور و تصاویر گرافیکی «شاه‌گل» نیز بخشی از جهان‌سازی برنامه هستند. عناصر صحنه، رنگ‌ها، بافت‌ها و شکل طراحی فضا، حال‌وهوایی را ساخته‌اند که تلاش می‌کند حس جهان‌های کهن و تاریخی را به مخاطب منتقل کند.
این حس تنها از راه دکور شکل نمی‌گیرد. نورپردازی، انتخاب رنگ و نحوه قرار گرفتن عناصر در قاب نیز در انتقال آن نقش دارند. نور و رنگ در کنار دکور قرار گرفته‌اند تا فضای برنامه از یک استودیوی معمولی فاصله بگیرد و هویت بصری ویژه خود را پیدا کند.
در چنین شرایطی، کیفیت تصویربرداری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا اگر نور، رنگ یا جای دوربین با دکور هماهنگ نباشد، جهان ساخته‌شده خیلی زود از هم می‌پاشد. در «شاه‌گل» این عناصر در کنار هم قرار گرفته‌اند تا تصویری یک‌پارچه شکل بگیرد.
دقت نیک یوسفی؛ از قاب تا حرکت
آنچه کیفیت «شاه‌گل» محصول فیلم نت را بالا برده، تنها امکانات فنی نیست؛ بلکه شیوه استفاده از آنهاست. دقت نیک یوسفی در چیدمان صحنه، کنترل جمعیت، انتخاب جای دوربین، هماهنگی نور و رنگ و حفظ پیوستگی تصویری، باعث شده عناصر مختلف برنامه در یک مسیر مشخص حرکت کنند.
«شاه‌گل» نشان می‌دهد کارگردانی یک برنامه سرگرمی تنها به هدایت مجری یا ثبت اتفاق‌ها محدود نمی‌شود. کارگردان باید جهانی را که برنامه در آن رخ می‌دهد بسازد، جمعیت زیادی را سامان دهد، دوربین‌ها را با میزانسن هماهنگ کند و در نهایت اجازه دهد مخاطب همه این عناصر را بدون آشفتگی دنبال کند.
در «شاه‌گل»، این جهان به کمک همین دقت شکل گرفته است؛ جهانی که در آن دکور، گرافیک، نور، رنگ، میزانسن و تصویربرداری نه جدا از یکدیگر، بلکه در هماهنگی با هم کار می‌کنند.
پوریا ملکی
ارسال نظر