میانگین سنی تجمعات شبانه در چهارشنبه‌ها خیلی کم شد
دستورالعمل شرکت دانش آموزان در تجمعات شبانه چهارشنبه‌ها ذیل برنامه خارج از مدرسه قرار می گیرد و مستلزم رضایت نامۀ اولیا و نظارت نماینده مدرسه در ساعات پایانی شب است. ایا آقای وزیر به این موضوع اندیشیده؟!
سروش بامداد در عصر ایران نوشت: وزیر آموزش و پرورش از صدور دستورالعملی خبر داده که بر اساس آن تجمعات شبانه چهارشنبه هر هفته در اختیار جامعه دانش‌آموزی کشور باشد.
ابتدا باید توضیح داد این یادداشت معطوف به تجمعات شبانه نیست و خدای ناکرده قصد تعریض به آن در میان نیست چرا که اولا می دانیم در زمرۀ خطوط قرمز نانوشته محسوب است و قرار است با هر تعداد کل ملت ایران تلقی شوند ثانیا در حال و هوای اولیه و نه بعدتر که سخنرانان آن امثال رسایی شدند برخی نگرانی های حاکمیتی را رفع می کرد و خصوصا در ۴۰ روز جنگ که می توانست یکی از اهداف حملات پهپادها باشد صرف حضور اقدامی شجاعانه و فداکارانه بود.
با این توصیف این یادداشت دربارۀ دستورالعمل وزیر است و این که دلیل صدور را تعطیل بودن پنج‌شنبه‌ها و فرصت داشتن دانش‌آموزان اعلام کرده اما نگفته خودشان به تنهایی شرکت کنند یا همراه خانواده یا با سامان‌دهی و سازمان‌دهی مدرسه؟
در حالت اول که نیاز به دستورالعمل وزیر ندارد. بعد از ساعات مدرسه جاهای مختلفی می‌روند یا نمی‌روند و شب هم می‌توانند تصمیم بگیرند در تجمع‌های حمایتی شرکت کنند یا نه. اگر منظور همراهی خانواده است باز نیاز به دستور یا توصیه وزیر ندارد. کما این که در حال حاضر برخی از خانواده‌ها با هم حضور دارند و طبعا بین آنها اگر کودک 6 ساله تا جوان 18 ساله باشد قاعدتا محصل است.
اما اگر دستور او به مدیران مدارس است علی‌القاعده باید اطلاع داشته باشند که برای شرکت در برنامه‌های خارج از مدرسه آیین‌نامه‌ای تدوین شده و طبق آن که به عنوان " آیین‌نامۀ مربوط به شرکت در اردوها و مسابقات" شناخته می‌شود موافقت معاونت پرورشی نیز الزامی است و مهم‌تر این که در طول برگزاری مراسم حتما باید مسؤولینی از مدرسه در سطح مدیر یا معاون پرورشی یا ورزشی نظارت داشته باشند و در قبال هر اتفاقی برای دانش آموزان مسؤولیت دارند.
با این وصف آیا منظور آقای علیرضا کاظمی این است که مدیران مدارس موظف‌اند برای چهارشنبه‌شب‌ها برنامه حضور محصلان را تدارک ببینند؟
جالب این که وزیر برای معلمان حقوق بگیر وزارتخانه تعیین تکلیف نکرده اما برای محصلین وظیفه تعیین کرده! لابد نگران آن هستند که معلمان معترض به وضعیت معیشتی بگویند چطور اگر در جای دیگر تجمع کنیم با ما برخورد می‌شود ولی در اینجا می‌گویند به تجمع بروید و به خاطر همین مطلقا به معلمین و کادر اداری اشاره نکرده و گفته دانش آموزان بروند و لابد پیش خود محاسبه کرده اگر 10 تا 20 درصد هم حضور یابند تجمعات پرشورتر می‌شود.
آنچه آقای کاظمی مشخص نکرده است که دستورالعمل به عنوان برنامۀ خارج از مدرسه است یا توصیه به محصلان؟ چنان که دربالا آمد فقرۀ اول هم نیاز به اخذ رضایت نامه دارد و هم نظارت یکی از مسؤولان مدرسه در حالی که مدارس به محل زندگی بچه ها نزدیک است نه معلمان و ساعت 10 و 11 شب چگونه می‌توان از معلمی که در اسنپ کار می‌کند یا در حال استراحت در خانه است یا در میدان نزدیک خانه در تجمع محله خودشان شرکت کرده خواست به محل کاربرگردد یا از ظهر تا شب در مدرسه بنماند تا آن برنامه را مدیریت کند؟
ادامه این بحث البته ملال آور است چون قابل اجرا نیست و اگر هم بتوانند جاهایی اجرا کنند با روح مردمی تجمعات که تلویزیون با مصاحبه با زنان کم حجاب بر آن اصرار دارد مغایر است.
مهم تر از همۀ اینها اما ذهنیت وزیر آموزش و پرورش است که در سال 1405 خورشیدی در حال و هوای 40 سال قبل است و تصویر یک معلم تربیتی در سال 1365 در شهرستانی کم جمعیت را ترسیم می‌کند!
شگفتی بیشتر از سکوت رییس جمهوری در قبال این وزیر است که اگرچه آدم سلیم‌النفس و خوبی است اما از حال و هوای معلم تربیتی بیرون نیامده!
مسعود پزشکیان در دولت دوم سید محمد خاتمی وزیر بهداشت بود. در همان دولت مرتضی حاجی هم وزیر آموزش و پرورش بود و بساط معلم تربیتی‌ها را برچید. با استدلال که آموزش و پرورش توأم‌اند و این طور نیست که از هم تفکیک کنیم و بگوییم عده‌ای به آموزش مشغول باشند و یک معاون به پرورش. جدای این گاه این معلم تربیتی‌ها یا معاون پرورشی‌ها در کار مدیر مداخله می‌کردند.
در دولت البته معاونت پرورشی را احیا کردند ولی فضای جامعه و خود بچه‌ها دیگر حوصله معلم تربیتی‌ها را نداشتند و آنان نیز خود را با شرایط جدید تا حدی وفق دادند.
بارها نوشته‌ام و از تکرار آن ملول نشوید که در این مملکت و 60 سال قبل آدمی در اندازه و آوازۀ دکتر پرویز ناتل خانلری وزیر آموزش و پرورش بوده است. سابق بر این به وزیر آموزش و پرورش می‌گفتند وزیر فرهنگ و جایگاهی
رفیع داشت. وزیر فعلی اما نه تنها به آنها شباهتی ندارد که به وزیران صدر جمهوری اسلامی همچون دکتر شکوهی و شهیدان رجایی و باهنر و مرحوم پرورش و نجفی ( صرف نظر از ماجرای پیرانه سر) و حتی حاجی بابایی هم شبیه نیست و شاید بخت با او یار باشد که مقام اول همچنان با وزیر مرحوم رییسی است با آن اظهار نظر خنده دار روز اول دربارۀ دربی!
ارسال نظر