تغییر شیوه محاسبه حقوق معلمان

کاش منهم به جای اینکه کارمند هستم و از ساعت 7.5 تا 15 کار می کنم معلم بودم و روزی 5 تا 6 ساعت این همه هم تحویلم میگرفتن حالا که 5 شنبه و انشااله در کوتاه مدت هر 5 روز هفته تعطیل میشدم و تا یکی بچه ای مشکل درسی داشت شماره موبایلم می دادم می گفتم خانواده ات تماس بگیرد که........... پس ما چقدر بدبختیم که یکی به عنوان وزیر دلسوز نداریم چرا آقای حاجی بابایی ریس جمهور نمیشه من به خاطر روشنفکریش تبلیغش میکنم اما طرفدار هم زیاد داره در نهایت وای به حال ما کارمندهای بدبخت بیچاره

آقا یا خانم ناشناس که حسرت معلما رو میخوری. واقعاً فکرش رو بکن شما ی کارمند در طول سال اندازه ی یه روز معلما ارباب رجوع ندارین. هر زنگ با 37ـ 36 دانش آموز سرو کله زدن کار هر کسی نیست. در ضمن مطمئنید که همه معلما شماره موبایلشون رو به خانواده های بجه ها میدن؟ شما کارمندا توی اداره هاتون مگه چکار میکنید؟ ارباب رجوع ( اگه داشته باشید) که سر میدوانید. ساعت 8 تا 10 که صبحونه میخورین. از ساعت 11 که میرین واسه ناهار و ساعت 2 هم تعطیلین. تازه بین این وقتا هم که یا جدول حل میکنید یا با موبایلاتون ور میرین. تازه حقوقتون هم که چندبرابر معلمای بدبخته. چی میخواین از جون این معلما؟ هروقت حقوقشون اضافه شدو همه راضی بودن اونوقت اظهار نظر کنید.

سلام لطفا یک نگاهی به حقوق معلمان ژاپن کنید اگر دوست دارید پیشرفت کنید کم به معلمان خود توجه کنید.

من با اینکه خودم کارمند اداری هستم که البته بازنشسته میباشم بسیار از رفتار زشت کارمندان ادارات و سازمانها گلایه مندم البته تعدادی از کارمندان رفتارشان قابل ستایش است ولی روی سخنم با کارمندانی است که سر و کارشان با ارباب رجوع است و کارشان طوری است که با منت رفتار میکنند خیلی از خودراضی و متکبر هستند وقتی بهشون سلام میکنی نگاهت میکنه بعد هم با جواب سلامت را نمیده و چنان باید بااحتیاط باهاشون رفتارکنی که یک دفعه کارت را به عقب نیندازند سازمانهایی هستند که خیلی راحت هستند تلفن را که بهیچوجه جواب نمیدهند برای یک سوال باید حضوری مراجعه کنی
دلم میخواد این را منتشر کنید و سانسور نکنید
راستش دلم نمیخواد مشکلی پیش بیاد توی کارم که مجبور بشم برم به سازمان مربوطه مراجعه کنم و ریختشون را ببینم اینقدر دل پری دارم از کارکردن بعضی از کارمندان که گفتم اینجا کمی درددل کنم که فکرمیکنم درددل تمامی ملت ما باشد

زیربنای توسعه هر کشوری به کارگیری و استفاده از آموزگارانی است که تمام توجهشان به آموزش و پرورش صحیح و کامل دانش آموزانی است که آینده کشور را رقم می زنند و به نظر میرسد کم کردن دغدغه این قشر عظیم "که همانا حقوق مکفی است" واجب و الزامی باشد.

اگر می خواهید از حقوق خود دفاع کنید با هم باشیم نه به هم انصافا" ارباب و رجوع کارمندا کم نیست اگه اداره ها اینجوری است پس اداره آموزش و پرورش کی وقت میکنه برای شما کار کنه خیلی زجر کشیده اید و کارمندا پاسخگویی و احساس مسئولیت بیشتری دارند (اکثرا") شما اگر سالی 36-37 ارباب و رجوع و شما طلبکارید کارمند بدبخت همیشه بدهکار اونی که گفتید تو هر اداره ای شاید مربوط به تعداد انگشت شماری باشد که مطمئنا" کارمند نیست...... در رابطه با شماره موبایل دفاع نکنید این کمک خرج اکثر معلمها شده بیایید کنار هم حق خواهی کنیم از کسی که کم نمی شه ناشناس هم درست میگه اکثر کارمندها هشتشون گرو نه است پس بر هم نزنیم حالا اصل ماجرا کو گوش شنوا و دلسوز همه اینها نوش دارو بعد از مرگ سهرابه خدا به داده همه برسد........اما در رابطه با ژاپن آیا معلمهای ما بدون اینهمه کانون و موسسه یکی مثل اونها تحویل جامعه دادند پس اگه مقایسه میکنید دست بالا نگیرید همین پایین پایینها نگاه کنید چون هضمتان نمی شه

به عنوان یه معلم حاضرم تمام تعطیلات و خوشیهای به اصطلاح معلمهارو یکجا هبه کنم به یه کارمند تو اداره های دیگه.
اونم بیادو حقوق و مزایا و پاداشهاییکه میگیرن بده به من.
یه معلم وقتی بیکاره چیکار میتونه بکنه؟
بره مسافرکشی؟....
مردمی که نمیدونن جایگاه اموزش کجاست بهتره همون جهان سومی باقی بمونن
از ماست که بر ماست

سلام بر معم فرزندم وفرزندتت ، خارجیهای عزیز ( غیر فرهنگیان) اگر صبح تا شب زحمت می کشید فقط برای فرزندانت است . پس بدانید 50 درصد آینده ی فرزندت بستگی به کار معلمانش دارد. در مورد معلمان هم مردم عزیز و هم دولتمردان محترم ! بسیار بی انصافند.
من خودم مجبور با انتخاب شغل دیگر شدم
و توان تدریسم کمتر شده بی انصافی نیست چون همه برایم بی انصافی می کنند

معلمان تک حقوق سخت نگران هستند که آبروشان در خطر تورم اسیب ببیند.

من معم هستم ولی خجالت می کشم در مورد حقوق حرف بزنم . دوست دارم در مورد علم بگویم در مورد دانستن و زیبایی . دوست دارم وقتی وارد کلاس می شوم آنقدر انرژی داشته باشم که همه چیز را برای بچه ها بگویم . دوست دارم برای بچه های همیشه مثل پدری سرزنده و شاداب باشم. اما چه بگویم که رمقی نمانده همانند پدری خسته که از رنج روزگار کمرش خم شده به کلا س می روم و هر دقیقه به فکر یافتن شغلی دوم بدون داشتن سرمایه برای امرار معاش هستم. همه چیز برایم برایم بی ارزش شده. نه مسئولین نه خانواده ها هیچ کس علم برایش مهم نیست پس حتما من اشتباه می کنم. حیف از این همه سال که برای معلمی گذاشتم دوستان اگر شغل بهتری برایم سراغ دارید متشکر میشوم راهنایی کنید.

معلم اول خداست .به خاطر خدا قدر معلمان را بدانید