همه‌ پرسی برای ادامه هدفمندی یارانه‌ ها

روزنامه جهان صنعت: اینکه حسن روحانی رییس‌جمهوری ایران، خواسته است از رفراندومی که در قانون اساسی دیده شده برای سبک سنگین کردن وضعیت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده شود، موجی از اظهارنظرها را در کشور ایجاد کرده است.

در حالت کلی این اظهار نظرها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد؛ مخالفان، از جمله بخشی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی که به این گفته رییس‌جمهور انتقاد دارند و به باور آنها برگزاری رفراندوم زیر سوال بردن اختیارات و عملکرد مجلس است و آن دسته از فعالان اقتصادی که حالا در فکر اهم و مهم کردن موضوعات هستند تا در صورت برگزاری رفراندوم رسیدگی به موضوعات اساسی از نگاه مسوولان پنهان نماند‌.

اگر قرار باشد رفراندومی در موضوعات یادشده برگزار شود پرسش اساسی آن است که با توجه به وجود مشکلات عدیده در کشور که در دولت‌های نهم و دهم به تخریب بخش‌های مختلف سیاسی، اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی کشور تبدیل شده بود، حال اولویت‌های برگزاری این همه‌پرسی چه باید باشد، و مهم‌تر آنکه چرا حسن روحانی احساس کرده است کشور نیاز به برگزاری رفراندوم دارد؟

دولت یازدهم از زمان روی کارآمدنش‌، با تعیین مدت زمان صد روزه با این هدف که به مردم بگوید چه دولت و با چه وضعیتی را تحویل گرفته است سعی در تاکید بر این مطلب داشته که خرابی‌های به جای‌مانده از دولت گذشته به این سادگی‌ها قابل ترمیم نخواهد بود‌. حتی بعدها هم بالاترین مقام دولت و کابینه‌اش، بارها در نشست‌های مختلف و هرجا که تریبونی وجود داشت مردم را در جریان وضعیت نابسامان اقتصادی در کشور قرار داده‌اند‌، شاید این تحلیل کلی بتواند این پرسش را که چرا حسن روحانی احساس نیاز به برگزاری رفراندوم پیدا کرده را پاسخ دهد، اما درخصوص اولویت‌های اقتصادی در برگزاری رفراندوم تجار و فعالان پاسخ‌های روشن‌تری به این پرسش خواهند دارد‌.

رییس کمیسیون اصل «۴۴» و محیط کسب و کار اتاق بازرگانی ایران در همین رابطه می‌گوید‌‌: برخی مسایل ریشه در خود اقتصاد داشته و ربطی به سیاست‌های داخلی و خارجی ندارند، بنابراین نوع عملکرد دولت درخصوص این مسایل نیز باید متناسب با شرایط خاص آن مقطع زمانی باشد‌.

سیدحمید حسینی برای مصداقی‌تر شدن گفته خود توضیح می‌دهد‌: برای مثال افزایش قیمت کالاهای اساسی یک موضوع کاملا اقتصادی است و اعتقاد نداریم مشکلات موجد در این بخش را می‌توان از طریق برگزاری رفراندوم حل و فصل کرد‌.

حسینی معتقد است‌: اما بخش دیگری از مسایل اقتصادی هستند که اتفاقا کاملا ریشه در سیاست کشور دارند؛ برای توضیح این مطلب باید به این نکته اشاره کنم که اگر دولت بیاید و یک رفراندوم برگزار کند به این مضمون که آیا تحقق اهداف چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور اهمیت بیشتری دارد یا موضوع هسته‌ای، باید به این نکته هم توجه کند که با تحریم‌های خارجی و داخلی به هیچ عنوان اهداف مورد نظر چشم‌انداز ۲۰‌ساله کشور محقق نخواهد شد‌.

به گفته حسینی، با این نوع روابط خارجی فعلی و نوع مراوده اقتصادی و تجاری که با کشورها داریم نباید انتظار پیشرفت بیش از این را داشته باشیم‌. عضو هیات‌رییسه اتاق بازرگانی ایران ادامه می‌دهد‌: در واقع در خلال برگزاری رفراندوم ارزش‌های نظام سیاسی، اقتصادی و..‌. و نیز ارزش‌های زندگی مردم باید اولویت‌گذاری شده تا بهترین نتیجه حاصل شود، به عقیده من اگر دولت تحقق اهداف چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور را می‌خواهد باید در موضوع هسته‌ای نیز کمی نرمش قهرمانانه نشان دهد‌.

به اعتقاد حسینی دولت در حوزه اقتصادی می‌تواند رفراندومی برگزار کند با این مضمون که «آیا می‌خواهید ایران به اتحادیه اروپا» بپیوندد یا خیر؟ در ابتدا شاید به نظر بیاید پاسخ به این پرسش برای مردم کوچه و بازار بی‌اهمیت و شاید سخت باشد اما بعد از مدتی اگر همین مردم احساس کنند منافع زندگی و اقتصادی‌شان در گرو پاسخ روشن به همین پرسش است، در این همه‌پرسی شرکت خواهند کرد‌.

سیدحمید حسینی بر این نکته تاکید می‌کند که‌‌: همه دولتمردان بر این باور هستند که حرف مردم را می‌زنند، چه آنها که بر نرمش قهرمانانه درخصوص موضوع هسته‌ای تاکید دارند و چه آنها که عکس این موضوع را بیان می‌کنند، بنابراین لازم است یک بار برای همیشه نظر و خواست مردم نیز درباره این موضوعات شنیده شود‌. به گفته وی، برای مثال یک بار موضوع پرداخت یارانه برای مردم به رفراندوم گذاشته شد و همه هم شاهد نتیجه آن بودیم‌. رییس کمیسیون اصل «۴۴» و محیط کسب و کار اتاق ایران همچنین می‌گوید‌:من به عنوان یک فعال اقتصادی بر این باور هستم که اولویت‌های رفراندوم دولت در اقتصاد و تجارت باید درخصوص هدفمندی یارانه‌ها و قیمت حامل‌های انرژی باشد‌.

وی توضیح می‌دهد‌: اینکه نمی‌شود دولت هربار پول بزرگی را بردارد (از محل قیمت حامل‌های انرژی در هدفمندی یارانه‌ها) و آن را بین مردم خرد و پخش کند! حسینی تاکید می‌کند‌: با همین منابع مالی که دولت برای پرداخت یارانه‌های نقدی هدر می‌دهد می‌شود هزاران شغل ایجاد و منافع آن را بین مردم تقسیم کرد‌.