ناگفته های «سهیلا» از ماجرای اسیدپاشی

خبرگزاری مهر: سهیلا جورکش دختر ۲۷ ساله ای که در حدود سه ماه قبل در یکی از خیابان های شهر اصفهان قربانی حادثه اسیدپاشی شد، روز حادثه را بازخوانی کرد.

قربانی حادثه اسیدپاشی در حال حاضر در بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی فارابی بستری است و تاکنون نیز چند عمل جراحی بر روی چشم ها و پوست او انجام شده است. اما، شدت حادثه باعث شد تا چشم راست این دختر به طورکلی از بین برود و تلاش تیم پزشکی، برای حفظ چشم چپ اوست تا بتواند همچنان، به دنیا نگاه کند.

شنبه شب دکتر سید حسن هاشمی وزیر بهداشت، برای چندمین بار به عیادت این دختر رفت تا از نزدیک در جریان روند درمان چشم های او قرار بگیرد.

در فرصت کوتاهی که قبل از آمدن وزیر بهداشت فراهم شد، به سراغ سهیلا جورکش رفتم و از او خواستم بار دیگر، روز حادثه را بازخوانی کند.

او در مورد شب حادثه، گفت: به همراه دوستانم داشتم از استخر بر می گشتم. بعد از اینکه آنها را در مسیر پیاده کردم، مشغول رانندگی و گفتگوی تلفنی با مادرم بودم که یک دفعه متوجه مرد موتورسواری شدم که به سمت من آمد و چیزی را به صورتم پاشید.

جورکش به جزئیات بیشتری از حادثه اشاره کرد و افزود: کنار پل بزرگمهر سرعت ماشینم رو پایین آوردم، داشتم با تلفن صحبت می کردم که دیدم یک موتورسوار اسید پاشید به صورتم و به سرعت رفت.

او گفت: همان لحظه با سوزش صورت و چشمانم و بودی بد آن، احساس کردم اسید پاشیده است. ازماشین آمدم پایین و چون هوا تاریک بود، کسی متوجه نمی شد چه بلایی سر من آمده است.

قربانی اسیدپاشی ادامه داد: با همین وضعیتم دنبال ماشین ها بودم که توانستم در خودروی سفید رنگی را باز کنم که متاسفانه راننده گاز ماشین رو گرفت و رفت.

او گفت: از سوختگی زیاد مجبور شدم لباسم را در بیاورم و کف خیابان خوابیدم. با خودم گفتم یا میمیرم یا کسی به داد من می رسد. که عده ای دور من جمع شدند، ولی کسی حتی یک قطره آب به من نداد و دستم رو نگرفت. حتی منو توی ماشین خودم گذاشتند که اسید ریخته بود، باعث شد پشت کمرم هم دچار سوختگی شود.

جورکش از وضعیت رسیدگی در بیمارستانی که توسط آمبولانس به آنجا منتقل شده بود، گلایه داشت.

او گفت: تا صبح با همین وضعیت من خوابیدم در صورتی که با دخترهای دیگه ای که تماس داشتم گفتند که ما تا صبح زیر دوش بودیم. خب این باعث شد تا سوختگی بدنم و پاهام بدتر بشود.

جورکش در خصوص شناسایی چهره فرد اسیدپاش، گفت: چیزی که یادم می آید یک آدم لاغر قد بلند بود. چون داشتم با تلفن صحبت می کردم، چهره اش رو ندیدم ولی دست های کشیده ای داشت و فکر نمی کنم تا قبل از اون روز او را دیده باشم.

قربانی حادثه اسیدپاشی ادامه داد: فکر می کنم من رو نشون کرده باشد، البته حدس می زدم.

وی افزود: اینکه چرا و به چه دلیل من باید قربانی اسیدپاشی باشم، سئوالاتی است که من جوابی ندارم و خیلی دلم می خواهد دولت آن فرد را پیدا کند و خودم از او سئوال کنم دلیل این کارش چه بوده و چرا من قربانی شده ام.