مأمور پلیس فرشته نجات پسر جوان
تنها ثانیه‌هایی پس از اینکه مأمور فداکار پلیس، جوان بیهوش را از ماشین شعله‌ور بیرون کشید، باک خودرو منفجر شد.
همشهری آنلاین: تنها ثانیه‌هایی پس از اینکه مأمور فداکار پلیس، جوان بیهوش را از ماشین شعله‌ور بیرون کشید، باک خودرو منفجر شد.
اين بخشي از حادثه‌اي بود كه حدود ساعت ۱۲ ظهر پنجشنبه گذشته رخ داد. آن روز ستوان سوم عمار رشنوادي، مددكار اجتماعي پليس شهرستان ملكشاهي هنگام بازگشت از محل كارش متوجه شد كه يك خودروي زانتياي مشكي از مسير جاده منحرف شده و داخل دره سقوط كرده است. آتش ماشين را دربرگرفته بود و مأمور جوان با ديدن اين صحنه جانش را به خطر انداخت تا راننده خودرو را نجات دهد.
او مي‌گويد: خانه‌ام در ايلام است و آن روز راهي ايلام بودم كه در منطقه درگناو كه بين ملكشاهي و ايلام است متوجه دود شدم. از همكارم خواستم كنار جاده توقف كند تا ببينيم چه حادثه‌اي رخ داده است. از ماشين پياده شدم و يك زانتيا را ديدم كه به پايين پل سقوط كرده بود. خودرو به حالت نيمه واژگون در آمده و كاپوت آن دچار آتش‌سوزي شده بود. همان ابتدا ديدم كه مردم با موبايل‌هايشان مشغول فيلمبرداري از آتش گرفتن خودرو هستند. هيچ‌كس نگران سرنشينان ماشين نبود.
از آنها پرسيدم كه خودرو چند سرنشين داشته كه يكي گفت راننده داخل ماشين است. پل حدود ۲متر ارتفاع داشت. از همانجا پايين پريدم و به سمت ماشين رفتم. مي‌دانستم كه جان راننده در خطر است. به‌دليل شدت تصادف درهاي خودرو قفل شده بود. با سنگ چند ضربه به شيشه زدم اما نشكست. در آن لحظات دلهره‌آور، فقط لطف خدا بود كه آنقدر به در سمت شاگرد با سنگ زدم تا بالاخره باز شد.
مامور فداكار مي‌گويد:
وقتي در باز شد راننده را ديدم كه سرش روي صندلي شاگرد و پاهايش بين فرمان و صندلي بود. نيمه بيهوش بود. براي همين كتفش را گرفتم تا او را از ماشين بيرون بكشم اما چون يكي از پاهايش گير كرده و شكسته بود نتوانستم او را بيرون بكشم. مجبور شدم داخل ماشين شوم تا كمي صندلي راننده را به عقب بكشم تا پاي راننده آزاد شود. درحالي‌كه شعله‌هاي آتش هر لحظه بيشتر مي‌شد به داخل ماشين رفتم و سرانجام توانستم پاي راننده را آزاد كنم.
بعد از آن، كتفش را گرفتم و موفق شدم او را نجات بدهم و به بيرون از ماشين منتقل كنم. وقتي او را زمين گذاشتم ناگهان خودرو منفجر شد و آنجا بود كه نفس راحتي كشيدم. به گفته مأمور جوان، راننده پسري ۱۸ساله بود و بريده بريده شماره پدرش را در اختيار من قرار داد. براي همين با پدرش تماس گرفتم و موضوع را به او اطلاع دادم. بعد هم به اورژانس زنگ زدم و او به بيمارستان انتقال يافت. روز بعد وقتي با او تماس گرفتم تا حالش را بپرسم، وي گفت كه سرش زخم سطحي برداشته و پايش نيز شكسته است.
اين مأمور پليس مي‌گويد: ۲روز بعد پدرش با من تماس گرفت و گفت كه به محل حادثه رفته و با ديدن خودروي سوخته و وضعيت تصادف وحشت كرده است. او مدعي شد كه جان فرزندش را مديون من است چرا كه اگر او را نجات نمي‌دادم قطعا در ميان شعله‌هاي آتش سوخته و جان باخته بود.مامور فداكار پليس ۳سال‌و‌نيم است كه به استخدام نيروي انتظامي در آمده و اين حادثه را يكي از شيرين‌ترين خاطره‌هاي زندگي‌اش مي‌داند.
در همين حال محمدمهدي اميدي، جوان ۱۸ساله‌اي كه با كمك مأمور جوان نجات يافت در گفت‌وگو با همشهري مي‌گويد: آن روز از خانه پدربزرگم به سمت خانه خودمان در ايلام مي‌رفتم كه در بين راه به‌دليل يخ زدگي جاده ماشين ليز خورد و كنترلش را از دست دادم. بعداز آن ديگر چيزي به‌خاطر ندارم اما به گفته شاهدان مأمور پليس جانش را به خطر انداخت تا مرا نجات دهد. من زندگي دوباره‌ام را مديون اين پليس فداكار هستم. قصد دارم بعد از بهبودي به خانه‌اش بروم و از او تشكر كنم.
اين بخشي از حادثه‌اي بود كه حدود ساعت ۱۲ ظهر پنجشنبه گذشته رخ داد. آن روز ستوان سوم عمار رشنوادي، مددكار اجتماعي پليس شهرستان ملكشاهي هنگام بازگشت از محل كارش متوجه شد كه يك خودروي زانتياي مشكي از مسير جاده منحرف شده و داخل دره سقوط كرده است. آتش ماشين را دربرگرفته بود و مأمور جوان با ديدن اين صحنه جانش را به خطر انداخت تا راننده خودرو را نجات دهد.
او مي‌گويد: خانه‌ام در ايلام است و آن روز راهي ايلام بودم كه در منطقه درگناو كه بين ملكشاهي و ايلام است متوجه دود شدم. از همكارم خواستم كنار جاده توقف كند تا ببينيم چه حادثه‌اي رخ داده است. از ماشين پياده شدم و يك زانتيا را ديدم كه به پايين پل سقوط كرده بود. خودرو به حالت نيمه واژگون در آمده و كاپوت آن دچار آتش‌سوزي شده بود. همان ابتدا ديدم كه مردم با موبايل‌هايشان مشغول فيلمبرداري از آتش گرفتن خودرو هستند. هيچ‌كس نگران سرنشينان ماشين نبود.
از آنها پرسيدم كه خودرو چند سرنشين داشته كه يكي گفت راننده داخل ماشين است. پل حدود ۲متر ارتفاع داشت. از همانجا پايين پريدم و به سمت ماشين رفتم. مي‌دانستم كه جان راننده در خطر است. به‌دليل شدت تصادف درهاي خودرو قفل شده بود. با سنگ چند ضربه به شيشه زدم اما نشكست. در آن لحظات دلهره‌آور، فقط لطف خدا بود كه آنقدر به در سمت شاگرد با سنگ زدم تا بالاخره باز شد.
مامور فداكار مي‌گويد:
وقتي در باز شد راننده را ديدم كه سرش روي صندلي شاگرد و پاهايش بين فرمان و صندلي بود. نيمه بيهوش بود. براي همين كتفش را گرفتم تا او را از ماشين بيرون بكشم اما چون يكي از پاهايش گير كرده و شكسته بود نتوانستم او را بيرون بكشم. مجبور شدم داخل ماشين شوم تا كمي صندلي راننده را به عقب بكشم تا پاي راننده آزاد شود. درحالي‌كه شعله‌هاي آتش هر لحظه بيشتر مي‌شد به داخل ماشين رفتم و سرانجام توانستم پاي راننده را آزاد كنم.
بعد از آن، كتفش را گرفتم و موفق شدم او را نجات بدهم و به بيرون از ماشين منتقل كنم. وقتي او را زمين گذاشتم ناگهان خودرو منفجر شد و آنجا بود كه نفس راحتي كشيدم. به گفته مأمور جوان، راننده پسري ۱۸ساله بود و بريده بريده شماره پدرش را در اختيار من قرار داد. براي همين با پدرش تماس گرفتم و موضوع را به او اطلاع دادم. بعد هم به اورژانس زنگ زدم و او به بيمارستان انتقال يافت. روز بعد وقتي با او تماس گرفتم تا حالش را بپرسم، وي گفت كه سرش زخم سطحي برداشته و پايش نيز شكسته است.
اين مأمور پليس مي‌گويد: ۲روز بعد پدرش با من تماس گرفت و گفت كه به محل حادثه رفته و با ديدن خودروي سوخته و وضعيت تصادف وحشت كرده است. او مدعي شد كه جان فرزندش را مديون من است چرا كه اگر او را نجات نمي‌دادم قطعا در ميان شعله‌هاي آتش سوخته و جان باخته بود.مامور فداكار پليس ۳سال‌و‌نيم است كه به استخدام نيروي انتظامي در آمده و اين حادثه را يكي از شيرين‌ترين خاطره‌هاي زندگي‌اش مي‌داند.
در همين حال محمدمهدي اميدي، جوان ۱۸ساله‌اي كه با كمك مأمور جوان نجات يافت در گفت‌وگو با همشهري مي‌گويد: آن روز از خانه پدربزرگم به سمت خانه خودمان در ايلام مي‌رفتم كه در بين راه به‌دليل يخ زدگي جاده ماشين ليز خورد و كنترلش را از دست دادم. بعداز آن ديگر چيزي به‌خاطر ندارم اما به گفته شاهدان مأمور پليس جانش را به خطر انداخت تا مرا نجات دهد. من زندگي دوباره‌ام را مديون اين پليس فداكار هستم. قصد دارم بعد از بهبودي به خانه‌اش بروم و از او تشكر كنم.
نظر کاربران
احسنت بر این مامور که ان وقتی که سر وظیفه ش نبود بازم بهش کمک کرده.
و متاسفم برا اون کسایی که داشتن فیلم میگرفتن
واقه مردمی داریم وایسادن با موبایل دارن فیلم می گیرن خیلی مردم ما بیشعور شدن جدیدا اگه اون بنده خدا از اونجا رد نمیشد طرف تو آتیش می سوخت ملت هم فیلمشو می گرفتن بعد می زاشتن تو اونجا شون نه.
بنظرم کار این مامور شایسته با هیچ چیز مادی قابل قیاس نیست و امیدوارم که در محل خدمتی خود به نحوی از ایشان قدردانی گردد. والبته بسیار بسیار مایه شرمساری ما باصطلاح همنوعان ایرانی است که داریم از صحنه انفجار یک خودرو فیلم میگیریم درحالیکه میدانیم انسانی درداخل ماشین گیر افتاده. آیا هرگز تصور میکنیم که همین صحنه برایمان تکرار شود ?. آنگاه خودتان چه انتظاری دارید. ما را چه میشود؟ اصلا ما را چه شده است که اینگونه بی رحم و شفقت شده ایم؟ خدایا رحم کن!
واقعا احسنت به اینهمه شهامت و مردانگی بهشت خدا نصیبتان در دو دنیا انشالله
از انسانهای بزرگوار و فداکار با هیچ زبانی نمی شود تشکر کرد
اینجاش خیلی جالبه
براي همين با پدرش تماس گرفتم و موضوع را به او اطلاع دادم. بعد هم به اورژانس زنگ زدم