«چشم آبی» مشهور سینما متولد شد

خبرگزاری ایسنا: «پل نیومن»، بازیگر و کارگردان صاحب‌نام هالیوودی و برنده جوایز متعدد سینمایی، ۸۹ سال پیش در چنین روزی متولد شد تا با حضور درخشان در عرصه سینما، خود را به عنوان معروف‌ترین «چشم آبی» تاریخ سینما معرفی کند.

«پل لئونارد نیومن» متولد ۲۶ ژانویه ۱۹۲۶ از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینما محسوب می‌شود که نقش‌آفرینی او در فیلم‌های گنگستری همچنان در اذهان زنده است.

او در هفت سالگی برای اولین‌بار در اجرای تئاتر «رابین هود» در مدرسه به‌ روی صحنه رفت. نیومن در جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی آمریکا خدمت کرد، اما به‌علت ابتلا به کوررنگی از خدمت سربازی معاف شد.

نیومن برای اولین‌بار در سال ۱۹۵۳ در نمایشی به نام «پیک نیک» روی صحنه تئاتر رفت و بعد از این نمایش بود که با کمپانی برادران وارنر قراردادی امضا کرد و اولین‌بار با فیلم «جام نقره‌ای» در سال ۱۹۵۴ وارد دنیای هنر هفتم شد.

پس از آن با فیلم «کسی آن بالا مرا دوست دارد» (۱۹۵۶) و در ادامه با فیلم «گربه روی شیروانی داغ» (۱۹۵۸) در نقش مقابل «الیزابت تیلور» بازی کرد.

در دهه ۵۰ «مارلون براندو» سرشناس‌ترین چهره سینمای آمریکا و جهان بود، اما اصول حرفه‌ای که وی به آن اعتقاد داشت، موجب شد او در هر فیلمی بازی نکند. به‌همین جهت تهیه‌کنندگان به‌دنبال چهره‌هایی شبیه او بودند تا بتوانند جایگزین او کنند.

«پل نیومن» از معدود بازیگرانی بود که دوره گذار هالیوود از دهه ۵۰ به دهه‌های ۶۰ و ۷۰ را با موفقیت گذراند.

«تابستان گرم طولانی»، «تیرانداز چپ‌دست»، «پسرها دور پرچم جمع شوید»، «فیلادلفیایی‌های جوان»، «بیلیاردباز»، «نغمه‌های پاریسی»، «پرنده شیرین جوانی»، «هاد»، «نوع تازه‌ای از عشق»، «هارپر»، «لوک خوش‌دست»، «بوچ کسیدی و ساندنس کید»، «پیروزی»، «گاهی پنداری بزرگ»، «پول توجیبی»، «نیش» و «آسمان‌خراش جهنمی» از معروف‌ترین فیلم‌های این دوره زمانی بودند که پل نیومن در آن‌ها نقش‌آفرینی داشت.

نیومن علاوه‌ بر بازیگری، در عرصه فیلم‌سازی نیز فعال بود و چهار اثر بلند سینمایی از جمله «راچل راچل» (۱۹۶۸)، «تاثیر اشعه گاما بر گل‌های همیشه بهاری مردی در ماه» (۱۹۷۲)، «باغ‌وحش شیشه‌ای» و «بازی موش و گربه» را ساخت.

آخرین نقش‌آفرینی پل نیومن در سینما در سال ۲۰۰۳ رقم خورد که در فیلم «جاده پردیشن» نقش مقابل «تام هنکس» را بازی کرد و در سال ۲۰۰۷ رسمأ از دنیای بازیگری خداحافظی کرد.

نیومن در عرصه فعالیت‌های انسان دوستانه نیز فعال بود و به پناهندگان در کوزوو و چندین کشور دیگر کمک‌های میلیون دلاری انجام داد. او از مخالفین جدی جنگ ویتنام بود که «ریچارد نیکسون» را برای حمله به این کشور مورد انتقاد قرار داد.

در ژوئن ۲۰۰۸ زمانی که نیومن برای کارگردانی اجرای تئاتر «موش‌ها و آدم‌ها» اثر «جان اشتاین‌بک» آماده می‌شد، پزشکان از ابتلای وی به سرطان ریه خبر دادند. وی روز ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۸ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.

پل نیومن طی چند دهه فعالیت سینمایی ۱۰بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد که تنها یک‌بار در سال ۱۹۷۸ برای فیلم «رنگ پول» این عنوان را کسب کرد. البته آکادمی اسکار جایزه انسان دوستانه (۱۹۸۷) و جایزه اسکار افتخاری (۱۹۸۹) را به وی اعطا کرد.

وی در سال ۱۹۶۲ جایزه بافتا و در سال ۱۹۹۵ جایزه خرس نقره‌ای برلین را برای بهترین بازیگری گرفت. نیومن در سال ۱۹۵۸ بهترین بازیگر جشنواره کن انتخاب شد و چهار جایزه بهترین بازیگر مرد گلدن گلوب در کارنامه افتخارات سینمایی او دیده می شود.

«رابرت ردفورد»، همبازی «پل نیومن» در فیلم‌هایی چون «بوچ کسیدی و ساندنس کید» و «نیش» بود؛ «سالی فیلد» در فیلم «فقدان رذالت» با «نیومن» هم‌بازی بود؛ «دانیل کراگ» در «جاده‌ای به سوی تباهی» در کنار «پل نیومن» ایفای نقش داشت.