جعبه سیاه یک فایل صوتی جنجال برانگیز

عصر ایران: فضای سیاسی، اجتماعی، رسانه‌ای و مذهبی کشور، در چند هفته اخیر به شدت تحت‌الشعاع یک موضوع جنجالی قرار گرفت؛ به طوری که علاوه بر رسانه‌های مختلف، کار به بیوت مراجع تقلید کشید، مجلس وارد عمل شد، دولت واکنش نشان داد و ... .

ماجرا از این قرار بود که ناگهان خبری در گرفت که چه نشسته‌اید؟ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، به آلبوم تک‌خوانی یک زن مجوز انتشار داده و اسلام را به خطر انداخته است!

متدینان و مجلسی‌ها و حتی برخی از مراجع معزز تقلید، به این موضوع واکنش نشان دادند و سخنان آنها با تیترهای درشتی مانند «واکنش تند مراجع تقلید علیه وزارت ارشاد» و نظایر آن، در خبرگزاری‌ها، سایت‌ها و روزنامه‌های یک جریان خاص، به کرات تکرار می‌شد.

هر چه هم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام می‌کرد که اصلا و اساسا چنین مجوزی صادر نشده، افاقه نمی‌کرد و تیترهای داغ‌تر و تندتر از راه می‌رسیدند.

ماجرا اما چه بود؟ آیا مراجع تقلید، اعتراض بی‌اساس داشتند؟ قطعا چنین اتهام ناروایی را نمی‌توان بر مراجع معظم تقلید نسبت داد. پس چه اتفاقی در جریان بود؟

جعبه سیاه ماجرا را حجت‌الاسلام مرتضی آقا تهرانی، عضو ارشد جبهه پایداری و نماینده مجلس شورای اسلامی عیان کرد: «بنده زمانی که خبر تک‌خوانی زنان را شنیدم، گفتم قبل از اینکه آن را تأیید یا رد کنیم، ابتدا فایل مربوط را گوش کنیم. دوستان، فایلی برای بنده آوردند و گوش کردم دیدم که تک‌خوانی نیست و اعلام کردم که اگر منظورتان از تک‌خوانی همین فایل بوده، بلامانع است. اما وقتی که به قم رفتم، چند نمونه فایل به من نشان دادند که تک‌خوانی زنان در آنها وجود داشت.»

اول اینکه باید از آقاتهرانی تقدیر کرد که قبل از قضاوت درباره آنچه شنیده بوده، فایل ادعایی را گوش داده و متوجه شده که نه «تک‌خوانی» که «همخوانی» و به قول خودش، «بلامانع» بوده است.

اما نکته مهم و یا همان جعبه سیاه این است که عده‌ای دروغی به نام «صدور مجور تک‌خوانی» را ساخته‌اند و برای اثبات دروغ سیاسی خود، چند فایل تک‌خوانی زنان که اصلا ربطی به وزارت ارشاد ندارد و در فضای وب هم نظایرش زیاد است را به قم برده‌اند و به عنوان سند، ارائه و لابد کلی هم برای ارزش‌ها، نمایش دلسوزانه اجرا کرده‌اند و با واکنش‌های دریافتی و به هزینه مراجع، جریان‌سازی جناحی کرده‌اند.

با این اوصاف، ماجرا کاملا شفاف است و تنها یک بُعد آن باقی می‌ماند که بسیار هم مهم است و آن اینکه چه کسانی این دروغ را ساختند و آن فایل جعلی را به قم بردند و با وقاحت تمام، به مراجع دروغ گفته و از احساسات دینی آنها بهره‌برداری سیاسی نموده و تیترهای آنچنانی ساخته و بحران‌سازی کرده‌اند؟!

اینجاست که باید از وزارت اطلاعات به طور جدی انتظار داشت که وارد پرونده شود، چرا که آنچه رخ داده، تنها یک شیطنت نبوده بلکه قضیه بسیار جدی‌تر است و آن اینکه کشور با یک «جریان دروغ» سر و کار دارد که به معنای واقعی کلمه «بحران‌سازی» می‌کند و بدتر اینکه با نقاب دین و ارزش‌ها، این اقدامات غیردینی و ضدارزشی را مرتکب می‌شود.

قطعا کشف سرنخ‌های این ماجرای نه‌چندان پیچیده، کار سختی نیست و وزارت اطلاعات می‌تواند عاملان این جعل، دروغ و بحران‌سازی را پیدا و به مردم و دستگاه قضایی معرفی کند. حسن دیگرش این است که مراجع معزز و جامعه متدینین نیز بر ماهیت این «مؤمن‌نمایان متقلب» واقف می‌شوند.

بدیهی است برخورد قاطع با عوامل این ماجرا، نه‌تنها به اجرای عدالت درباره آنها می‌انجامد، بلکه می‌تواند به کانون فتنه که بی هیچ واهمه‌ای خود را فعال مایشاء می‌داند و به هیچ چیزی هم پایبند نیست، ضربه بزند. این، به نفع کشور و آرامشی است که امروز، بیش از هر زمان دیگری بدان نیازمندیم.

هر گونه کوتاهی در این‌باره، کانون فتنه و جریان دروغ را جری‌تر خواهد کرد تا با خیال آسوده‌تری به بحران‌سازی‌های بزرگ‌تر برای کشور بپردازند.