بنیامین وصیت کرد!

هفته نامه تماشاگران امروز:

فرید احمدی وصی و وکیل من است

بنیامین به تازگی تور موفق اروپا را پشت سر گذاشته؛ توری که کنسترت میانی اش به دلیل احتمال بمب گذاری تقریبا نیمه کاره مانده و او، گروهش و مردم مجبور شدند سالن را ترک کنند، و در سرمای وین زیر نور چراغ ها چند دقیقه ای با هم بخوانند و بعد، از هم خداحافظی کنند. پیش از وین، بنیامین در هامبورگ کنسرت موفقی را پشت سر گذاشته بود.

پس از آن هم برای سومین بار در چهار سال گذشته در لندن روی صحنه رفت و لوگان هال را پر از جمعیت کرد. با او در هتلش در لندن تماس گرفیتم تا درباره کنسرت های هفته عشق و حاشیه های کنسرت وین صحبت کنیم اما بحث به جاهای عجیب و جالبی کشید؛ به نوشتن وصیت نامه بنیامین که طی یک سال گذشته، همسرش، همکار و دوست نزدیکش، نیما وارسته و مرتضی پاشایی، دوست صمیمی اش را از دست داده و حالا ذهنش به خیلی جاها سرک می کشد.


بنیامین در همه کنسرت هایش قطعه پرسه را اجرا می کند: «می دونم یه وقتایی، دلت برام تنگ می شه/ تو خیابونو نگاه می کنی از پشت شیشه/ او که از پشت درختا می گذره، شاید منم/ که دارم تنهای با یاد تو پرسه می زنم/ می زنی زیر یه آواز قدیمی...» و بعد «الهه ناز» را می خواند، گاهی «سلطان قلب ها» را و یک وقت هایی هم «امشب در سر شوری دارم» را.

پس از درگذشت مرتضی پاشایی، بنیامین به جای آواز قدیمی می گوید آواز صمیمی و یکی از ترانه های پاشایی را می خواند که عموما این ترانه، «یکی هست» است. «یکی هست» جزو محبوب ترین قطعات پاشایی است که امروز تبدیل شده به یکی از محبوب ترین قطعاتی که بنیامین در کنسرت هایش می خواند. بنیامین «یکی هست» را در هر سه اجرای تور اروپایش هم اجرا کرد که با استقبال بسیار خوب حاضران در سالن رو به رو شد: «واکنش ها و همراهی مردم عالی بود. ایرانی های همه این سه شهر مهم اروپایی، این قدر فضای ایجادشده حول و حوش مرتضی را دوست دارند که باورنکردنی و در تاریخ موسیقی پاپ ایران بی نظیر است.»

بنیامین با خواندن قطعات پاشایی در کنسرت هایش قصد دارد تا یاد او را زنده نگه دارد اما از رفتار عموم وابستگاه و دوستان مرتضی در قبال او کمی گلایه مند است. «مرتضی پاشایی فضایی را منتشر کرد و اتفاقاتی افتاد و شرایطی ایجاد شد که این ماجرا به یک «ابر اتفاق» تبدیل شد و مرتضی پاشایی خودش دلیل اصلی این موضوع بود. من جز خودش و خدای خودش که به او نمره داده، هیچ عامل مهم دیگری را در این توجه مردم فارسی زبان سراسر دنیا به مرتضی، دخیل نمی بینم. بقیه داستان ها، حواشی، مکمل و متمم های این اتفاق اند.

ای کاش، مرتضی نوشته ای رسمی منتشر می کرد که از خیلی از اتفاقات و حرف و حدیث ها و ناهماهنگی ها جلوگیری می کرد.» بنیامین اما از یک اتفاق بزرگتر صحبت می کند تا از یانفضایی که نسبت به آن گلایه دارد، حداقل خودش فاصله بگیرد: «به همه دوستانم هماعلام کرده ام. فقط منتظرم شرایطی فراهم شود که فرید احمدی باید رو ی استیج. چون حدود ۴۰ روزی است که فرید پدرش را از دست داده است. من هم دلم نمی خواهد در این موقعیت اذیتش کنم. دوست دارم هروقت خودش تصمیم گرفت در یکی از کنسرت های ما حاضر شود، در حضور خود او این مساله را اعلام کنم.

به خانواده، دوستان نزدیک، همکاران و همه کسانی که حرف من برایشان مهم است گفته ام که اگر هر اتفاقی برای من افتاد- که الزاما مرگ هم نیست- و من نتواستم خودم برای خودم تصمیم بگیرم، چه موقت و چه دائم، فقط فرید احمدی می تواند حرف آخر را بزند. برآیند تصمیمات خانواده درجه یک، درجه دو، فامیل و آشنا، دوست و همکار و هرکسی که به من نزدیک است را فرید احمدی اعلام می کند و او امضای نهایی را می زند.

این باعث می شود که همیشه خیال من راحت باشد. این را اینجا در هفته نامه شما گفتم اما یک بار در حضور فرید و مردمی که به این ترانه ها علاقه مندند، رسما این را اعلام خواهم کرد. می دانید که همه ترانه های من را فرید احمدی سروده است. با وجود خانواده خیلی خیلی خوب و دوست داشتنی ام و دوستان و نزدیکان عزیزم، هیچ کس در این دنیا من را به اندازه فرید نمی شناسد.»

این صحبت های عجیب و دور از انتظار، قطعا منشأ و مبدأیی دارند. درواقع بنیامین در میانه صحبت درباره مرتضی پاشایی به اینجا رسید که فرید احمدی همیشه وصی و وکیل او خواهد بود: «بعد از نسیم، به این فکر کردم که یک عزیزی دیگر نیست و تو چطور می توانی آن کسی را که دیگر نیست، معرفی کنی و در جامعه ای که او را می شناسد، اسمش را زنده نگه داری. نیما وارسته هم که از میان ما رفت. نیما خانواده فوق العاده ای دارد که خیلی به ما لطف داشته اند. اتفاقات بعد از نیما، به پیشنهاد ما که دوستان نزدیکش بودیم، رخ می داد. ما پیشنهاد می کردیم و آنها تقریبا در اکثر زمینه ها، با پیشنهاد ما موافقت می کردند.»

و حالا حاشیه های حول و حوش نام مرتضی پاشایی او را به این نتیجه رسانده است: «مرتضی هم که رفت و بعضی مواقع، آنچنان که در سطح سلیقه او بود، عمل نمی شد. از طرفی، وصیت نامه در دین ما هم توصیه شده است. وقتی فردی اثری منتشر می کند و در اجتماع مطرح می شود بعد از خودش خیلی مهممی شود.

با این که شاید حرف من سلیقه ای باشد، اما نظر من این است که همه اتفاقاتی که بعد از مرتضی افتاد، همه مرتضی نبود. اما حادثه تبدیل مرتضی به آنچه امروز هست، این قدر بزرگ بود که همه این اتفاقات بعدی را هم در خود حل و تبدیلش کرد به یک خاطره شیرین. همین ریزه کاری ها من را به فکر فرو برد.»

سخن بینامین که در مراسم تشییع پاشایی هم روی سن حاضر شد و برای مرد و به یاد دوستش خواند، چه کسانی را نشانه رفته است؟ خانواده او را یا خوانندگانی که به نظر می رسد دارند از نام پاشایی سوءاستفاده می کنند؟