پشت پرده های بازی Clash of clans

هفته نامه عصر ارتباط - مهرداد جلالی: امروزه شکل اعتیاد در قرن دیجیتال نیز تغییر کرده است. حالا بسیاری از کشورهای دنیا ازجمله چین، کمپ ها و مدارس ترک اعتیاد به اینترنت و انواع بازی های رایانه ای ایجاد کرده اند و اتفاقا استقبال خوبی نیز از این مدارس شده است.

در ایران اما ما به افراط و تفریط عادت کرده ایم. گاه آن قدر در چیزی فرو می رویم و درگیر می شویم که همه چیر به فراموشی سپرده می شود و بعد به ناگاه از آن سوی بام می افتیم.

برای نمونه حدود یک سال است که رسانه های مختلف، کارشناسان، خانواده ها و حتی خود معتادان دیجیتال، نسبت به شیوع ویروس گونه بازی Clash of clans یا همان برخورد قبایل، ابراز نگرانی کرده و هشدارهای مختلفی نیز داده می شود.

این بازی ساعت ها ذهن و روح کاربران ایرانی را اشغال کرده و همین دل مشغولی شدید باعث ایجاد استرس و مشکلات زیادی در کاربران کم سن و سال نیز شده است. کودکانی که ساعت ها بدون آب و غذا حاضرن کنج اتاق هایشان نشسته و با گردن هایی که به شدت خمیده می شود، قبایل خیالی خود را گسترش دهند.

حالا این قبایل خیالی خرید و فروش هم شده و گفته می شود مبالغ بسیار قابل توجهی نیز از بابت خرید امکانات بیشتر در این بازی اعتیادآور از کشور نیز خارج شود.

اما در حالی که در تمام دنیا مقالات روانشناسانه و پرسش های زیادی درخصوص عوارض این بازی مطرح شده است، هیچ نهادی برنامه ای برای نجات یا آگاه سازی معتادان مجازی ایران ندارد.

بسیاری از خانواده ها این پرسش را مطرح می کنند که چه چیزی یا چه کسی پشت این بازی در ایران است که با وجود تمام مسایل و مشکلاتش، هیچ برخوردی با آن نمی شود؟ پاسخ به این پرسش آسان نیست، اما به نظرمی رسد مرجع مستقیم و اصلی بازی در ایران یعنی بنیاد ملی بازی های رایانه ای که تاکنون هیچ موضعی درخصوص بازی Clash of clans و بازی های مشابه نداشته است، باید وارد عمل شده و اقدامات لازم را به عمل آورد.

به هرحال این بازی چیزی شبیه به بازی تراوین است که سال ها پیش به علت آثاری مشابه با بازی فعلی Clash of clans، مسدود شد. اما مسوولان مربوطه ظاهرا هیچ واکنشی به بازی مذکور ندارند که این موضوع با وجود پرسشگری رسانه ها اندکی ابهام انگیز است.