گزارش لیبراسیون درباره دلواپسان ایران

خبرگزاری صدا و سیما: روزنامه فرانسوی لیبراسیون در مطلبی با عنوان « در ایران دبه های پلاستیکی علیه توافق هسته ای» نوشت:‌ مخالفان سر سخت توافق هسته ای بین ایران و گروه پنج به اضافه یک به اسرائیلی ها و عربستانی ها محدود نمی شود و بخشی از ایرانی ها نیز مخالف چنین توافقی هستند.

این روزنامه در پایگاه انترنتی خود عکسی از مخالفان توافق هسته ای را منتشر کرد که یکی از آنها یک دبه پلاستیکی سفید رنگ را در دست دارد و روی آن جمله « دبه پلاستیکی تنها گزینه روی میز مذاکره با شیطان بزرگ و بچه هایش » نوشته شده است. این عکس را خبرگزاری مهر منتشر کرده است.

این مخالفان از اقلیت فوق افراطی حامیان سر سخت جمهوری اسلامی تشکیل شده اند. آنها افرادی هستند که در هر تظاهرات رسمی حضور دارند و فریاد مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل سر می دهند. آنها کسانی هستند که حق دارند آزادانه در ایران تظاهرات کنند و تلویزیون رسمی رژیم یا فاکس نیوز امریکا آنها را به عنوان نمایندگان همه مردم ایران تلقی می کنند.

آخرین اظهارات ( آیت الله ) علی خامنه ای درباره مذاکرات هسته ای از مخالفت قاطع او با هر نوع بازدید از تاسیسات نظامی ایران در چارچوب توافق هسته ای حکایت دارد. طرفداران افراطی او این اظهارات را به عنوان چراغ سبزی برای برگزاری تظاهرات در شهرهای بزرگ در اعتراض به مذاکرات تلقی کردند.

تظاهرکنندگان با استفاده از نمادهایی چون دبه پلاستیکی دیدگاه های خود را به نمایش گذاشتند.

در زبان فارسی عبارت «دبه در آوردن» وجود دارد که به معنی رعایت نکردن تعهدات بعد از توافق یا تجدید نظر در وعده ها است.

علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران نیز اعلام کرده است که آمریکایی ها در مذاکرات دبه در آوردند.
هر چند این اظهارات او سپس به عنوان یک شوخی تلقی شد اما دبه پلاستیکی به نماد بی اعتمادی محافظه کاران افراطی به آمریکایی ها تبدیل شد.

تظاهرکنندگان همچنین به پیام « ما اجازه نخواهیم داد » با الهام از جمله ای از رهبر ایران مبنی بر « من اجازه نخواهم داد از تاسیسات نظامی بازدید شود » تاکید کردند.

معترضان علاوه بر دبه های پلاستیکی کوچک پلاکاردهایی را دست داشتند که بر روی آنها پیام هایی علیه آمریکا و دولت ایران نوشته شده بود.

این معترضان چه با دبه چه بدون دبه تنها کسانی هستند که از حق برگزاری آزادانه تظاهرات خیابانی برخوردار هستند و برگزاری چنین تجمعاتی به صورت خودجوش با ابهام رو به رو است به عبارت دیگر آنها تا حدودی اهل دبه هستند.