سینمای ایران در جشنواره کن نماینده ندارد

براساس پیگیری‌های خود و آنچه که شنیده‌ام، متاسفانه هیچکدام از فیلم‌های ایرانی که برای جشنواره فیلم کن فرستاده شده‌، پذیرفته نشده است.

خبرگزاری ایلنا: رامین رحیمی(تهیه‌کننده و پخش‌کننده سینما) كه هرساله در جشنواره فيلم كن شركت مي‌كند و در بازار فيلم كن نيز حضور دارد، معتقد است که در جشنواره کن امسال سینماگران ایرانی حضور دارند اما احتمال حضور نماینده‌ از سینمای ایران بسیار کم است.

رحیمی با اشاره به وضعیت حضور سینمای ایران در جشنواره فیلم کن گفت: براساس پیگیری‌های خود و آنچه که شنیده‌ام، متاسفانه هیچکدام از فیلم‌های ایرانی که برای جشنواره فیلم کن فرستاده شده‌، پذیرفته نشده است.

البته در این راه نه غرض‌ورزی درميان بوده و نه بحث سیاسی مطرح بوده است بلکه آنچه که برای کن مهم است؛ فقط کیفیت فیلم‌هااست. گويا فیلم‌های امسال ايران برای رقابت جهانی ضغیف هستند. كه به نظرمن؛ باید به سمت تلاش در جهت اکران آثار ایرانی در کشورهای مختلف متمرکزشد حتی به صورت محدود.

وی ادامه داد: در جشنواره فیلم کن قرار است ۲۲ فیلم در پخش مسابقه حضور پیدا کند که امسال فیلمسازان قدری همچون ترنس مالیک، والترسالس، نولان‌ و ... حضور دارند. امیدواری فراوانی به فیلم عباس کیارستمی وجود دارد اما تهیه‌کننده اين فیلم فرانسوی است و ایشان فقط به‌عنوان یک سینماگر ایرانی در کن حضور خواهند داشت و نماینده‌ای از سینمای ایران و بدنه سینمای ایران محسوب نمی‌شود.

رحیمی با اشاره به اینکه حضور در بخش مسابقه کن امسال ارزش نخل طلا را دارد، افزود: هر چند ممکن است در جشنواره فیلم کن نماینده‌اي از بدنه سینمای ایران و سینمای دولتی حضور نداشته باشد .

اما بازار فیلم کن موقعیت بسیار مهمی است و باتوجه به اینکه امسال قرار است جایزه اتحادیه اروپا در کن به فرهادی اهدا شود، نگاه دقيق‌تري به سينماي ايران مي‌شود و بسیاری از جشنواره‌های درجه دو سینما(منظورغیراز سه فستیوال مهم کن - ونیز- برلین) مانند پوسان، لوکارنو و کارلووی واری، سن سباستین و......امیدوارند تا نماینده‌ای از سینمای ایران را در جشنواره خود داشته باشند.

رحیمی با اشاره به اهمیت پخش جهانی فیلم‌های ایرانی گفت: بهتر است پخش جهانی فیلم و مارکتینگ آن توسط پخش کننده ایرانی انجام شود تا سود حاصل به سینمای ایران بازگردد. ممکن است در تجربه‌های ابتدایی ضریب و خطا وجود داشته باشد و میزان بازگشت سرمایه آنقدرراضی کننده نباشد.

اما این امر بسیار ضروری است تا پخش کننده‌های ایرانی به چرخه اقتصاد جهانی بپیوندند. بطور مثال مارکت جهانی فیلم جدایی نادر از سیمین به یک شرکت فرانسوی واگذارشد درحالی‌که اگر این اتفاق توسط یک ایرانی صورت می‌گرفت حداقل چند نیروی زبده پخش؛ آموزش دیده و شناخته می‌شدند.