مدارس مخروبه و دستمزد فوتبالیست‌ ها!

برترین ها - علی محمد آقازمانی: بزرگ‌ترین وزارت خانه ایران، با کمبود شدید اعتبارات عمرانی و آموزشی برای ارائه سرویس بهتر به جامعه میلیونی مخاطبان خود در سراسر کشور مواجه است. وزارت آموزش و پرورش که به اعتباری، مهم‌ترین وزارت خانه کشور می‌باشد، در حالی با هزاران مدرسه نیمه تمام و کلاً س درس مخروبه رو به رو است که در ایران امروز، گردش مالی فوتبال ایران!، رقمی سرسام آور و تأسف آور می‌باشد که توجه بیش تر مسئولین را می‌طلبد.

کاهش جمعیت در یک دهه اخیر سبب شده است تا شمار دانش آموزان ایرانی از ۱۹ میلیون به ۱۳ میلیون کاهش یابد. به نظر می‌رسد در صورت عدم توجه به سیاست‌های افزایش جمعیت و ترغیب جوانان به ازدواج، کشور در ۲۰ سال آینده، با بحران جدی نیروی جوان مولد در بخش‌های مختلف مواج خواهد شد که باید مسئولان امر به آن توجه وِیژه داشته باشند. کاهش جمعیت دانش آموزی و دانشجویی کشور، اصلاً موضوع خوبی نیست و یک سیگنال منفی به سیاست گذاران و تئوریسین‌های اقتصادی و جامعه شناسی کشور به شمار می‌رود.

جامعه ای‌ که نسل دانش آموز و دانشجوی کمی داشته باشد، قطعاً در حوزه های تحقیقاتی، علمی و صنعتی، در آینده با مشکلات و چالش‌های عمده اقتصادی و صنعتی رو به رو خواهد بود که این مساله، در دیدگاه‌های مدیریت راهبردی، قابل تفسیر و بررسی می‌باشد.


فوتبال به سلامت باد! تیم ملی در وین و استکهلم و شانزلیزه و پرتغال و استرالیا، با کمبود غذا و حقوق و دستمزد میلیونی و ترانسفر خوب در هتل‌های ۵ ستاره پلاس مواجه نشود و بتواند سر فرصت، دروازه حریفان را باز کند و دل ملت خوشحال شود! این‌ها مهم است که اعتبار آفرین است! حالا مدارس، اعتبار عمرانی ندارد و بچه‌های مردم در کلاس‌های سرد و معیوب و مخروبه درس بخوانند، فعلاً مهم نیست.


فعلاً کی روش و بلاژویچ و خصوصی سازی سرخابی‌ها مهم تر است! فعلاً، جام جهانی!! دستمزد ساعتی ۱ میلیون تومان برای سرمربی تیم ملی از بیت المال، اهمیتی ندارد، اما فعلاً برای نوسازی مدارس، جذب نیروی انسانی، تقویت بهداشت مدارس کشور و سرویس دهی به ۱۳ میلیون دانش آموز آینده ساز ایران، بودجه نداریم! فوتبال به سلامت، اما برای رشته‌های دیگر ورزشی، پول نداریم!


یکی از مهم‌ترین و راهبردی‌ترین بخش‌های مدیریتی یک کشور، حوزه آموزش و پرورش نسل نوجوان و جوان می‌باشد که آینده سازان کشور را تشکیل می‌دهند. این بخش، حتی به اعتباری، مهم تر از بخش‌های انرژی و دفاعی و امنیتی یک کشور است. چرا که این بخش، یک بخش تاریخ ساز و فرهنگ ساز می‌باشد و ملتی که بخش فرهنگ ساز آن، مولد و مؤثر و هوشیار نباشد، آینده روشنی برایش قابل تصور نیست.


خیلی از کشورهای حوزه خلیج فارس و بعضاً کشورهای آمریکایی لاتین و شرق آسیا، به دلیل در اختیار نداشتن یک نسل جوان تحصیل کرده مولد، با آینده سیاسی و اقتصادی غیر روشن و متزلزلی رو به رو است و تاریخ معاصر نشان می‌دهد که کشورهایی که در روزگار امروزی، وضعیت سیاسی، اقتصادی، علمی مطلبی ندارند، گذشته فرهنگی و آموزشی شایانی نداشته‌اند. وضعیت اعتبارات در آموزش و پرورش خیلی جدی هست.

همین اندازه بدانید که به قول معاون عمرانی وزارت آموزش و پرورش: اگر بخواهیم با قیمت امروز مدارس را بسازیم، به ۵۳ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز داریم.


رابطه مستقیمی بین آموزش و فرهنگ، با شکوفایی اقتصادی، علمی و صنعتی یک کشور وجود دارد و هیچ کشور جهان اولی را سراغ نداریم که موفقیت‌های اقتصادی و صنعتی آن در عرصه‌های گوناگون، مدیون سیستم آموزشی مؤثر، هوشمند و گسترده نباشد. ناگفته پیداست که جامعه سالم را، مغزهای سالم، بنا می‌کنند و مغزهای سالم را باید ساخت. باید آموزش داد و تربیت کرد. تربین نسل آینده، از حال آغاز می‌شود و هر هزینه ای که برای پرورش این نیروها در دستور کار قرار بگیرد، در واقع هزینه کرد نیست، سرمایه گذاری است.

کشوری که چنین رویکرد راهبردی به امر آموزش و تربیت نیروی انسانی در عرصه‌های مختلف، داشته باشد، برگ برنده را در بازار آینده جهان که بازار دانش بنیان می‌باشد، در اختیار خواهد داشت. یعنی سیاست گذاران کلان، باید به امر آموزش نگاه امنیتی، راهبردی و اولویت مدار داشته باشند. وقتی که ما شاهد هستیم کمبود اعتبارات عمرانی و آموزش و حتی بهداشتی در مدارس سراسر کشور به چشم می‌خورد، هر ذهن و روح آگاه و مسئولی را به درد می‌آورد. همه دانش آموزان کشور، فرزندان ملت هستند و موفقیت تک تکان‌ها، موفقیت همه ملت ایران است.

ما در خانواده ۷۵ میلیونی ایران زندگی می‌کنیم که موفقیت و شکست تک تک اعضا، موفقیت و شکست اعضای دیگر را فراهم می‌کند. در واقع، دنیای دهکده جهانی، زنجیره ای از روابط و تعاملات و تأثیر پذیری سبک زندگی و کار دیگران را بر یکدیگر، ایجاد کرده است. در این زنجیره، نمی‌توان انتظار داشت که بخشی، با ضعف شدید رو به رو باشد، اما بخش دیگر، تنومند و قوی باشد.

نمی‌توانید انتظار داشته باشید که یک وزنه‌بردار، از بازوی قوی برای بلند کردن وزنه‌های چند صد کیلویی برخوردار باشد، اما پاهای ضعیفی داشته باشد یا مثلاً از نظر مغزی، با بیماری‌ام اس، دچار باشد. همه بدن و سیستم‌های عصبی، باید در یک راستا به وزنه بردار کمک کند تا وزنه ۲۰۰ کیلویی را بالای سر ببرد.


یعنی در زنجیره و فرآیندی که سبب می‌شود یک وزنه بالای سر برود، همه اعضا و سلول‌ها کمک می‌کند. قضیه آموزش و پرورش هم، قضیه وزنه برداری هست. اگر انتظار ردترید در ۲۰ سال آینده، ورزشکار خوب، سیاستمدار خوب، نویسنده خوب، اقتصاد دان خوب و روان شناس و جامعه شناس و حتی آشپز و خیاط و کارگر خوب در فرآیند اقتصاد و تولید داشته باشید، باید آموزش و پرورش خیلی خوب داشته باشیم. همه ایران، سرای من است. تهران و گچساران و شیراز و مشهد و بشرویه ندارد.


آموزش و پرورش خیلی خوب، یعنی همه ایران، به آموزش و پرورش نگاه جهادی و راهبردی داشته باشند. مانند سبد بلند مدتی که سهامداران و بورس بازهای دنیا، به دید ۵ ساله و حتی ۱۰ ساله بر روی شرکت‌های خاص، سرمایه گذاری می‌کنند. چنین نگاهی باید به امر آموزش و پرورش باشد. سرمایه گذاری بر روی یک دانش آموز و تقویت استعدادهای آن هست که سبب می‌شود تا این فرد، در سن ۲۰ سالگی یا ۳۰ سالگی، یک مهندس یا پزشک یا روانشناس یا کارآفرین یا مسئول متعهد شود.

نوع نگاه به آموزش و پرورش، باید مانند سرمایه گذاری در بخش‌های دفاعی و امنیتی باشد. شما نمی‌توانید بگویید که چون فعلاً تهدیدی نیست، به روز رسانی سامانه‌های دفاعی و آمادگی منابع انسانی مسلح، در دستور کار نباشد. آموزش و پرورش هم همین رویکرد را دارد. مدام باید برای تقویت و موفقیت آینده یک ملت تلاش کرد و بستر این حرکت، آموزش و پرورش است.


ما اکنون شاهد کمبود اعتبارات هستیم. هنوز در زمستان هر سرد در مناطق مختلفی از کشور، فرزندان این کشور در مدارس، با کلاس‌های سرد رو به رو هستند. هنوز، فکر موثری برای بهداشت بچه‌های مقطع ابتدایی در دستور کار نیست. همین قشر فآینده بهداشت کشور را تشکیل می‌دهد که عدم توجه بهینه به ناهنجاری های آن، هزینه سنگینی را بر آینده نظام سلامت کشور تحمیل می‌کند. وقتی دانش آموز، خوب تحصیل نکند و خوب آموزش نبیند، دانشجوی خوبی هم در کار نخواهد بود و صنعت و سیاست و اقتصاد هم، خوب نخواهد چرخید. همه چرخه باید خوب کار کند تا خودرو، خوب حرکت کند و شما را به مقصد برساند.

اکنون با کمبود اعتبار برای مقاوم سازی مدارس رو به رو هستیم. این کمبود در سراسر کشور حس می‌شود. مساله مقاوم سازی بسیار مهم است که هزینه نگهداری مدارس را از نظر مهندسی، کاهش می‌دهد.


خیلی‌ها، خراسان به خصوص خراسان رضوی را یک استان ثروتمند می‌دانند که به برکت حضور امام هشتم شیعیان، با زوار بسیاری از سراسر جهان برخوردار است. اما جهت اطلاع باید عرض کنیم که صدها مدرسه د راین شهر زیارتی و مقدس کشور، با مشکل کمبود اعتبار رو به رو هستند در حالی که آستان قدس رضوی (ع) می‌تواند به این موضوع کمک کند.


وضعیت اعتبارات در بزرگ‌ترین و مهم‌ترین وزارت خانه ایران، با معمولی‌ترین انتظارات هم فاصله زیادی دارد و مشکلات این بخش، ریشه در معضلات گذشته دارد که باید اصلاح شود. اما این اصلاح، عزم ملی و توجه همه جانبه مردم و مسئولان را می‌طلبد. قابل قبول نیست که در کشوری که هزاران مدرسه معیوب و خراب وجود دارد، از جیب بیت المال، میلیون‌ها دلار به مربی خارجی در یک رشته ورزشی! پرداخت شود. اگر این پول، به بودجه آموزش و پرورش تزریق شود، صدها هزار کودک و نوجوان ایرانی، در شرایط بهتری درس می‌خوانند و کشور در آینده آباد تر و موفق تر و معتاد کم تر و بیمار کم تر خواهد داشت.

کمی، هوشیار باشیم... .