۵ درصد؛ سهم فیلم های مجاز از بازار DVD

هفت صبح: «سالانه 500 فیلم غیرمجاز در بازار ایران عرضه می شود که تیراژ این فیلم ها به 300 میلیون نسخه در یک سال می رسد.» این خبر را روز گذشته رییس اتحادیه ویدئو رسانه های کشور داده و از بازار پررونق فیلم های خارجی خبر داده است.

فیلم هایی که با کمی جست و جو در سطح شهر و پیاده روها به راحتی می توانید آنها را پیدا کنید و از تماشای جدیدترین آثار روز دنیا به وجد بیایید. این آمار، دوسویه متفاوت دارد. از یک طرف به ما نشان می دهد که این بازار غیررسمی چه گردش مالی عظیمی را به خود اختصاص داده و از طرف دیگر، فیلم های داخلی در این رقابت چقدر محجور مانده اند.

همه اینها در حالی است که عده ای از فعالان بازار معتقد هستند تیراژ فیلم های غیرمجاز سطح شهر بالاتر از این حرف هاست و 300 میلیون نسخه فقط بخشی از واقعیت است.

ماجرا چیست؟

رییس اتحادیه ویدئو رسانه های کشور در همایشی اعلام کرده سالانه 500 فیلم غیرمجاز در بازار ایران عرضه می شود که تیراژ این فیلم ها به 300 میلیون نسخه در یک سال می رسد. این درحالی است که تیراژ فیلم های مجاز در شبکه نمایش خانگی بیش از 50 میلیون نسخه نیست.

نوروزی ضمن ارایه گزارشی از وضعیت موسسات نمایش خانگی اظهار کرده، در حال حاضر 20 موسسه ویدئورسانه مجاز در کشور فعالیت می کنند؛ این موسسات در طول یک سال 110 فیلم داخلی و 400 فیلم خارجی را با تیراژ حدود 40 تا 50 میلیون نسخه در شبکه نمایش خانگی عرضه می کنند، این در حالی است که شبکه قاچاق در یک سال حدود 500 فیلم غیرمجاز را به بازار عرضه می کند که تیراژ این فیلم های غیرمجاز به 200 تا 300 میلیون نسخه در یک سال می رسد.


در بازار چه خبر است؟

اگر کمی در خیابان ها و سطح شهر پرسه بزنید، اطلاعاتی از بازار دی وی دی های خارجی به دست می آورید بسیار جالب و عجیب است. در حالی که گفته شده سالانه ۵۰۰ میلیون فیلم غیرمجاز وارد کشور می شود اما عده ای از فیلم بازها و فعالان بازار می گویند، ماهیانه فقط حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ عنوان فیلم جدید هالیوودی توزیع می شود.

کافی است این عدد را در ۱۲ ضرب کنید تا متوجه شوید در یک سال چیزی حدود ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰ عنوان فقط فیلم هالیوودی وارد این بازار غیررسمی می شود. تازه این فقط بخشی از ماجراست، فیلم های هندی و سریال های خارجی هم قسمت دیگری از این بازار بزرگ را در اختیار دارند که به علت گستردگی موضوع، نمی توان درباره آن اظهارنظر دقیقی کرد اما طبق شنیده ها حدود ۵۰ درصد بازار متعلق به فیلم های هالیوودی است و نیمی دیگر از بازار را سریال ها و فیلم های هندی به خود اختصاص داده اند.

با این آمار و ارقام و گشت و گذاری در سطح شهر به این نتیجه خواهید رسید که فیلم فروش ها در طول یک ماه چیزی حدود چهار تا شش هزار نسخه دی وی دی به فروش می رسانند. آماری که از گردش مالی بزرگ این صنعت زیرزمینی خبر می دهد...


یک حساب و کتاب ساده

اگر مبنای محاسبه مان را همان تیراژ 300 میلیونی درنظر بگیریم و قیمت هر دی وی دی را هم هزار تومان، درخواهیم یافت که گردش سالانه این صنعت حداقل 300 میلیارد تومان در سال است. در طرف دیگر اما اگر شنیده های غیررسمی را مبنای محاسبات خود قرار دهیم، در مورد تیراژ فیلم های زیرزمینی در کشور به رقمی حدود یک میلیارد تا یک میلیارد و 200 عدد در سال خواهیم رسید!

این عدد را در هزار تومان ضرب کنید تا از دیدن رقم گردش مالی این صنعت بیشتر از اینها متعجب شوید. چیزی در حدود یک میلیارد دلار.


دنیای زیرنویس ها

در کنار بازار پررونق فیلم ها و سریال ها، بازار غیررسمی دیگری به نام زیرنویس فارسی به وجود آمده که بخش زیادی از این صنعت را به خود اختصاص داده اند. این روزها کمتر فیلم خارجی را می توانید پیدا کنید که زیرنویس فارسی نداشته باشد، حتی اگر چند روز بیشتر از اکران جهانی اش نگذشته باشد.

زیرنویس کنندگان فیلم ها به دو گروه تقسیم می شوند؛ گروه ها و کسانی که بدون چشمداشت مالی و صرفا به دلیل علاقه شخصی شان دست به ترجمه یک فیلم می زنند و آنها را به صورت رایگان در اختیار سایت ها قرار می دهند، گروه دوم که کمی تخصصی تر کار می کنند و ترجمه هایشان با اشکالات کمتری مواجه است، برای ترجمه یک فیمل سینمایی چیزی حدود ۳۰ تا ۶۰ هزار تومان دریافت می کنند و به پخش کنندگان اصلی دی وی دی ها می فروشند.

تفاوت قیمت در زیرنویس کردن، به کیفیت ترجمه و همچنین زبان اصلی زیرنویس بستگی دارد؛ به عنوان مثال ترجمه زبان انگلیسی کمترین حق الزحمه را دارد و هرچه زبان اصلی فیلم خاص تر شود، قیمت هم بالاتر می رود.

بعد از این مرحله و خرید زیرنویس، پخش کنندگان هر دی وی دی زیرنویس دار را (که به آن مستر گفته می شود)، دو هزار تومان به فروشندگان سطح شهر می فروشند. نکته اصلی اینجاست که پخش کنندگان اصلی برای این فروشندگان حق انتخابی نمی گذارند و دی وی دی ها را در بسته های ۴۰ و ۵۰ تایی به فروش می رسانند، بدون آن که فروشندگان حق داشته باشند از بین آنها دی وی دی های مورد نظرشان را انتخاب کنند.