توصیه حسین موسویان به جمهوری خواهان

فرارو: یک دیپلمات پیشین ایران با تاکید بر این که انواع ابزارهای غرب و آمریکا برای فشار بر ایران هیچ‌گاه نتیجه‌ای نداشته است، گفت: کنگره باید از رویکرد کوته‌بینانه خود در قبال توافق هسته‌ای دست بردارد.

سید حسین موسویان، عضو پیشین تیم مذاکره کننده هسته‌ای کشورمان در یادداشت خود در روزنامه واشنگتن‌پست نوشت: با توجه به موفقیت دموکرات‌های سنا در آمریکا برای اطاله بررسی (فیلی‌باستر) توافق هسته‌ای ایران و گروه ۱+۵، مانع‌تراشی‌های جمهوری‌خواهان در روند اجرای این توافق راه به جایی نبرده است. هر چند این اتفاق مانع از این نشده است که جمهوری‌خواهان که در حال حاضر اکثریت کنگره را در اختیار دارند به سراغ راه‌های دیگر برای نابودی این توافق تاریخی نروند. متاسفانه، اصلی‌ترین پیامد این کینه‌توزی جمهوری‌خواهان این است که این تفکر را در خصوص ایران تقویت کرده که ما در برابر آن‌ها هستیم.

تحت هیچ شرایطی تعریف کردن یک موضوع به شکل سیاه و سفید هیچ گاه تصویر درستی از واقعیت ارائه نداده است. درباره ایران امروزی نیز، این تفکر تصویری از یک جامعه پیچیده‌تر و چند حزبی را آن گونه که غربی‌ها باور دارند ارائه کرده است. کارشکنان بر سر راه توافق هسته‌ای ایران و گروه ۱+۵ با سردادن شعارهایی در جهت بدنام کردن ایران و تقویب شبکه‌ای از اطلاعات غلط درباره این کشور، در حقیقت به گونه ای زیان آور برای امنیت و صلح جهانی عمل می‌کنند.

موسویان در ادامه نوشت: من اطمینان دارم که اغلب مخالفان توافق هسته‌ای ایران را نمی‌شناسند. من آماده‌ام تا به طور علنی با هر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا یا هر عضو جمهوری‌خواهی در کنگره که به جای این توافق خواهان اعمال تحریم‌های بیش‌تر یا اقدام نظامی علیه ایران هستند مناظره کنم.

به طور خلاصه باید گفت که توافق هسته‌ای در سه حوزه اصلی دارای ابعاد مثبت است: در خصوص برنامه هسته‌ای ایران، درباره منع اشاعه در خاورمیانه و چشم‌انداز جغرافیای استراتژیک منطقه‌یی و جهانی.

توافق هسته‌ای ایران جامع‌ترین توافق در خصوص منع اشاعه است که تاکنون از طریق مذاکره به‌دست آمده است. این توافق شامل سازوکار راستی‌آزمایی و شفاف‌سازی است که می‌تواند هر انحرافی را در یک برنامه هسته‌ای نشان دهد. اگر چه همان‌طور که جامعه اطلاعاتی آمریکا در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ گزارش داده‌اند هیچ شواهدی که نشان دهد ایران به دنبال سلاح هسته‌ای بوده یا حتی تصمیمی برای این کار داشته است وجود ندارد.

برخلاف ادعاهایی که می‌گوید توافق هسته‌ای منجر به رقابت هسته‌ای در منطقه‌ می‌شود، این توافق استانداردهای جدیدی را برای منع اشاعه تعیین می‌کند که منجر به تقویب معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (ان.پی.تی) می‌شود. اگر اصول تعیین شده در توافق هسته‌ای توسط دیگر کشورهای خاورمیانه اجرا شود، ابتکار عمل ایران در سال ۱۹۷۴ برای یک خاورمیانه عاری از تسلیحات هسته‌ای به رسمت شناخته خواهد شد.

اجرای توافق هسته‌ای علاوه بر این، زمینه‌ای است برای همکاری میان ایران، آمریکا و دیگر قدرت‌ها بر سر مسائل منطقه‌یی. منافع امنیتی زیادی میان ایران و آمریکا وجود دارد که مهم‌ترین آن شاید هدف مشترک آن‌ها برای مقابله با تهدید گروه‌های تروریستی شامل داعش، القاعده و جبهه النصره است. منتقدان چنین تعاملی با ایران،‌ چه در آمریکا و چه در اسراییل تنها بهانه‌شان این است که ایران از گروه‌هایی که وزارت امور خارجه آمریکا تروریست می‌خواندشان حمایت می‌کند.

به گفته این دیپلمات پیشین ایران، این در حالی است که متحدان واشنگتن در حوزه خلیج فارس حامیان اصلی گروه‌هایی هم‌چون داعش، القاعده،‌ جبهه النصره، احرارالشام و بوکوحرام هستند. ایران با ثبات‌ترین و قدرتمندترین کشور در خاورمیانه است و این در حالی است که متحدان آمریکا که از نظر اقتصادی و نظامی رشد داشته‌اند بیش از هر زمان دیگری شکننده هستند.

جمهوری‌خواهان کنگره می‌گویند که تحریم‌هایی که در این سی و شش سال گذشته علیه ایران اعمال شده اهداف مورد نظر آن‌ها را محقق نکرده است. ایران در پاسخ به این تحریم‌های یک‌جانبه و چندجانبه برنامه هسته‌ای خود را گسترش داده است که شامل افزایش تعداد سانتریفیوژها از ۲۰۰ تا ۲۲ هزار ماشین، افزایش سطح غنی‌سازی از ۳.۶۷ درصد به ۲۰ درصد و افزایش ذخیره اورانیوم غنی شده است.

این عضو پیشین تیم مذاکره کننده هسته‌ای کشورمان تاکید کرد: با وجود انواع مختلف فشارها، ایران به با ثبات‌ترین و با نفوذترین قدرت در خاورمیانه تبدیل شده است در حالی که متحدان آمریکا در این منطقه شکننده‌تر شده‌اند. این نشان می‌دهد که این رویکرد قهری در قبال ایران هیچ‌گاه نتیجه نداشته و ایده اعمال دوباره تحریم‌ها علیه ایران باید منسوخ شود.

جمهوری‌خواهان کنگره به جای این که به یک ادبیات توخالی برای تحریک کردن یک سری مخالف متوسل شوند باید واقع‌بینانه‌تر و با بینش به توافق هسته‌ای نگاه کنند. آن‌ها باید از هر تلاشی برای تخریب این توافق پرهیز کنند و بپذیرند که دیپلماسی بهتر از اقدام نظامی است.