فروش سی دی قاچاق به تلویزیون هم رسید

خبرگزاری ایسنا: مشاهده‌ي هر روز فروشندگان فيلم‌ كه جديدترين و بهترين فيلم‌هاي روز سينماي دنيا را با زيرنويس فارسي و بهترين كيفيت مي‌فروشند، در گوشه و كنار شهر به امري عادي تبديل شده است.

يك فروشنده زير سايه، كنار خيابان بساط كرده، يكي ديگر در گوشه‌اي از فروشگاه عرضه‌ي محصولات فرهنگي مجاز، فيلم‌هاي غير مجاز را از زير ميز و شيار كنار ديوار بيرون مي‌كشد و يكي ديگر هم به قول خودش پخش‌كننده‌ي خصوصي است و بايد تلفن بزنيد، سفارش بدهيد و تحويل بگيريد!

اما اينكه يك فروشنده بخواهد، فيلم‌هاي كپي شده را با پوستر‌هاي اوريجينال‌، در يك مركز فرهنگي ـ سينمايي بفروشد، حكايت عجيبي است!

در يكي از سينماهاي تهران، انيميشن‌هاي خارجي با زيرنويس فارسي و البته بدون سانسور و همچنين نسخه‌ي كامل و باكيفيت سريال‌هاي ايراني كه از تلويزيون پخش شده است، فروخته مي‌شود و به عبارتی در اولین نظر، مخاطب را به یاد آن ضرب‌المثل معروف می‌اندازد که «هرچه بگندد نمکش می‌زنند...وای به روزی که بگندد نمک!»

با اينكه اكثر ‌سريال‌هاي تلويزيوني توسط موسسه‌ي سروش سيما و انيميشن‌هاي خارجي هم توسط موسسات ويدئو رسانه در بازار عرضه مي‌شوند، اما در این غرفه‌ي فروش محصولات فرهنگی و هنری، فروشنده، نسخه‌هاي مجاز و غيرمجاز محصولات را كنار هم قرار داده تا مخاطب به رسم مشتري‌مداري بتواند هر كدام را كه خواست انتخاب كند!

به سراغ يكي از فروشنده‌ها مي‌رويم كه تقريبا سرش شلوغ است. او درباره‌ي علت فروش كپي فيلم‌ها و سريال‌ها در كنار نسخه اصلي و مجاز آنها خيلي خونسرد مي‌گويد: «ببينيد! قبول دارم فروش نسخه‌ي كپي انيميشن‌هاي خارجي كه دوبله‌ي آنها هم در بازار پيدا مي‌شود، كمي درست نيست اما تا آنجا كه من مي‌دانم فروش كپي سريال‌هاي تلويزيوني هيچ اشكالي ندارد، چون من خودم آنها را از تلويزيون ضبط كرده‌ام و همه اين سريال‌ها يك بار به روي آنتن رفته است»!

اما وقتي با او درباره‌ي دليلش براي عرضه‌ي غيرمجاز سريال‌هاي تلويزيوني صحبت مي‌كنم، كمي قانع مي‌شود كه اين‌كار آن‌قدر‌ها هم كه مي‌گويد خالي از اشكال نيست؛ «نمي‌دانم! شايد هم اشكال داشته باشد؛ يعني من فكر نمي‌كردم كه اشكال داشته باشد. ضمن آنكه سروش سيما خودش يك سريال را در ۲۰ تكه توزيع مي‌كند که هرکدام از قسمت‌ها قیمت زیادی دارند.

مشتري كه مي‌آيد مي‌خواهد مثلا سريال «مسير انحرافي» را يك جا بخرد. وقتي به او بگويم تا فلان قسمت آمده و بقيه‌اش هم بعدا مي‌آيد طبيعي است كه از من خريد نمي‌كند و كلا قيد ديدنش را مي‌زند، اما وقتي من نسخه كامل را در اختيارش مي‌گذارم، مي‌خرد. به همين راحتي!

وقتي از او درباره‌ي انيميشن‌هاي خارجي بدون سانسور هم مي‌پرسم، پاسخ مي‌دهد:‌ «من براي فروش محصولات سمعي و بصري در سينما، روزانه ۳۰ ـ ۴۰ هزار تومان مي‌پردازم. اگر تنها بخواهم همين فيلم‌ها و سريال‌هاي روز را بفروشم هزينه و كرايه‌ام هم در نمي‌آيد، چه برسد به آنكه بخواهم از اينجا مخارج زندگي‌ام را بگذرانم.»

در سريال‌هايي كه در اين مركز فرهنگي عرضه مي‌شود مي‌توان نسخه كامل و با كيفيت مجموعه‌هاي تلويزيوني جديدي مانند «كلاه قرمزي ۹۱»، «مسير انحرافي»، «خنده بازار»، «چك برگشتي»، «پنجره»، «كسي خوابه» را در كنار سريال‌هاي قديمي مانند «به سوي افتخار»، «همسران»، «گاو صندوق» و ... مشاهده كرد.

با اين حال نمي‌توان از كنار اين نكته به راحتي عبور كرد كه ويترين فروش او در قسمت انيميشن‌ها، بسيار به‌روزتر از موسسات ويدئو رسانه و در قسمت سريال‌هاي تلويزيوني، بسيار به‌روزتر از موسسه سروش‌ سيماست؛ چرا كه اكنون او مي‌تواند در قبال هزينه‌ي اندكي، هم نسخه‌ي كامل «كلاه قرمزي ۹۱» را در اختيار شما بگذارد و هم سريال «مسير انحرافي» و طبيعي است كه مخاطب ترجيح مي‌دهد نسخه كامل كلاه قرمزي جديد را شش الي هشت هزار تومان بخرد تا اينكه بخواهد براي هر قسمت دو هفته صبر كند و هربار هم ۲۵۰۰ تومان هم بپردازد، كه در آخر هم مي‌شود ۳۲۵۰۰ تومان؛ يعني چهار برابر قيمت بازارغیرمجاز!

در حين صحبت‌ با فروشنده، چند نفري مي‌آيند و نسخه‌ي كپي را كه هم كامل است و هم قيمت بسيار كمتري دارد نسبت به نسخه‌‌ي اوريجينال ترجيح مي‌دهند؛ دقيقا همان‌طور كه او مي‌گفت!

خانمي كه مي‌خواهد يكي از سريال‌ها را بخرد وقتي فروشنده به او توضيح مي‌دهد كه اين نسخه از تلويزيون ضبط شده است و نسخه اصلي يكي ديگر است، مي‌گويد: «چه فرقي داره؟ فيلم فيلمه. تازه مگر هنوز سي‌دي اصلي كلاه قرمزي اومده؟! نيامده كه! دارن هر قسمتش رو ۲ هزار تومن مي‌فروشند. خب اين كه به صرفه‌تره» و سريالش را مي‌خرد. به عبارتی فروشنده راضي است، خريدار هم راضي است! به نظر می‌رسد تنها ناراضي اين معامله صداوسيما باشد كه البته ضرر زيادي هم در اين پروسه نمي‌كند!

فروش غيرمجاز آثار فرهنگي و هنري در هر سطح و به هر ميزان، حركتي غير‌اخلاقي و در واقع به نوعي ضايع كردن زحمات يك هنرمند و يا هدر دادن سرمايه‌ي يك سرمايه‌گذار است؛ اما گاهي سياست‌هاي اتخاذ شده در جهت عرضه‌ي محصولات فرهنگي و هنري مجاز و مقابله با عرضه‌ي غيرمجاز آن‌ها، خود باعث تشويق فروشندگان محصولات غيرمجاز مي‌شود و حتي ايده‌هاي نابي را در اختيار آنان مي‌گذارد.

طبيعي است وقتي يك موسسه ويدئورسانه براي هر قسمت از مجموعه‌اي كه دو ماه قبل از توزيع، از تلويزيون پخش شده ۲۵۰۰ تومان طلب مي‌كند، موسسه ديگر نسخه‌ي بدون كيفيت فيلم خارجي را با قيمت يك دي‌وي‌دي اوريجينال دوبله شده به مشتري مي‌فروشد و يا موسسه‌ي ديگر يك فيلم خارجي را بدون هيچ آپشني (شامل پشت صحنه، عكس‌هاي فيلم و ... ) دو برابر قيمت بازار قاچاق به دست مشتري مي‌دهد، مخاطب هم به خريد از بازار غيرمجاز ترغيب خواهد شد.