لبخندهای لیلا در جنگ با سرطان

روزنامه هفت صبح - ابوالفضل الله دادی: عکس یک بسیاری از نشریات انگلیسی در روز گذشته «لیلا ریچاردز» یکساله بود؛ نخستین انسانی که درمانی جدید برای سرطان خون دریافت کرد. اگرچه ۱۷ ماه پیش پزشکان از لیلا قطع امید کرده بودند، امروز اما حال او خوب است و در بیمارستان به سمت لنز دوربین ها می خندد؛ خنده هایی که نه تنها پدر و مادرش را سر شوق می آورد که همچون پیامی دلنشین برای دیگر بیمارانی است که با هیولای سرطان دست و پنجه نرم می کنند.

۱۷ ماه پیش پزشکان از درمان لیلا ناامید شدند. بدن او به شیمی درمانی و پیوند مغز استخوان پاسخ نداده بود. پس یکی از پزشکان تلفن را برداشت و به پدر و مادر لیلا خبر داد که او را به خانه برگردانند تا روزهای آخر عمرش را در جمع خانواده اش بگذراند.

پدر و مادر لیلا اما نمی خواستند ناامید شوند. آنها می خواستند هر راهی که وجود دارد، روی لیلا امتحان شود، شاید او به زندگی برگردد. اصرارهای آنها سرانجام متخصصان بیمارستان «اورموند استریت» انگلیس را قانع کرد که شیوه ای درمانی را روی لیلا اعمال کنند که تا آن زمان تنها روی موش ها آزمایش شده بود؛ روشی که هنوز مراحل ابتدایی تحقیقاتی را پشت سر می گذاشت.

لیلا در سال ۲۰۱۴ متولد شده و سرطان خون او از نوع «لوسمی حاد لنفوئیدی» است. این نوع لوسمی، سلول های لنفاوی یا لنفوسیت ها را - که بافت های لنفاوی را می سازند - تحت تاثیر قرار می دهد.


شاید بخت با لیلا یار بود که محققان بیمارستان اورموند استریت با کمک یکی از دانشگاه های لندن مشغول تحقیق روی روش تازه ای برای درمان سرطان خون بودند. در این روش سلول های ایمنی فرد اهدا کننده به گونه ای دستکاری ژنتیکی می شوند که سلول های سرطانی را هدف بگیرند و در عین حال بدن گیرنده آنها را پس نزند.

اصرارهای پدر و مادر لیلا سرانجام باعث شد پزشکان سلول های ایمنی را از یک فرد اهدا کننده جدا کرده و سپس با استفاده از قیچی مولکولی، ژن های آنها را تغییر دهند تا از آنها سلول های کشنده جدیدی بسازند که قادر به شکار سلول های سرطانی هستند. این روش به حدی در مراحل اولیه تحقیق قرار داشت که متخصصان برای آزمایش آن روی انسان مجبور بودند از کمیته های سلامت و اخلاق پزشکی مجوز بگیرند. مجوزهای لازم کسب و سلول ها به بدن لیلا تزریق شد و زمان دلهره و انتظار برای پدر و مادر لیلا و محققان کلید خورد.

پزشکان پس از تزریق سلول ها، لیلا را در شرایط ایزوله قرار دادند تا عفونت های محیطی خطری برای او در پی نداشته باشد. چند ساعت بعد شگفتی از راه رسید: عکس های ثبت شده نشان می داد که سیستم ایمنی بدن لیلا به تزریق سلول ها واکنش نشان داده است.

دو ماه پس از این اتفاق، پیوند مغز استخوان برای لیلا انجام شد. یک ماه بعد از آن، او به خانه برگشت و حالا اثر کمی از سلول های سرطانی در بدنش دیده می شود و پزشکان می گویند حال عمومی او بسیار مساعد است.

حالا پزشکان امیدوارند که لیلا به بهبودی کامل برسد. آنها البته هنوز نمی توانند بگویند سرطان را شکست داده اند. دو سال باید بگذرد تا آزمایش های دقیقی روی بدن لیلا انجام شود و اگر آن زمان اثری از سرطان دیده نشد، آنها می توانند پیروزی بزرگ خود را اعلام کنند.

مادر لیلا می گوید: «ما خوش شانس بودیم که در زمان مناسب در محل مناسب بودیم. خوشبختانه حال لیلا کاملا خوب است و امیدوارم با مثبت بودن این روش جدید و درمان کامل او، پزشکان بتوانند به کودکان بسیار دیگری کمک کنند که از این بیماری هولناک رنج می برند.»

پروفسور «پل ویز» که سرپرستی تیم محققان را در بررسی روش جدید سرطان بر عهده دارد به «دیلی تلگراف» می گوید: «این نخستین بار است که این روش روی یک انسان انجام می شود و ما نمی دانستیم که آیا این روش روی لیلا جواب خواهد داد یا نه. لوسمی لیلا بسیار پیشرفته بود و وضعیت کنونی او یک معجزه واقعی است. نکته خوشحال کننده این است که اگر این روش جواب دهد، می توان در درمان انواع سرطان های دیگر نیز از آن بهره برد.»

اکنون «لیزا»، مادر لیلا، «اشلی» پدرش و «ریا» خواهر بزرگتر او به خنده های لیلا و آینده ای نزدیک چشم دوخته اند؛ آینده ای که نه تنها شاید زندگی لیلا کاملا نجات یابد بلکه باعث جاودانگی نام این دخترک یک ساله نیز خواهد شد که خانواده اش با شجاعت تمام نور امید را به دل های بیماران سرطانی تاباندند.