گزارش کیهان از اقدامات مساله دار فرهنگی

روزنامه کیهان: رهبر انقلاب اسلامی افزودند: شاد بودن برای هر محیطی خوب است، اما به چه قیمتی؟ به قیمت برگزاری مراسم و اردوهای مختلط؟ مگر غربی‌ها از اختلاط چه بهره‌ای جز جنایات کنونی جنسی برده‌اند که ما به‌دنبال پیروی از همان شیوه‌ها هستیم.

ایشان در ادامه فرمودند: خبرهایی که به من از برخی دانشگاه‌ها می‌رسد و امیدوارم که درست نباشند، برخلاف این موارد است به‌گونه‌ای که تشکل‌های مؤمن و انقلابی و خوش‌فکر را تحت فشار قرار می‌دهند.

رهبر انقلاب اسلامی خطاب به مسئولان وزارت علوم و بهداشت و رؤسای دانشگاه‌ها تأکید کردند: باید به جوان‌های انقلابی و مؤمن، خوش‌روحیه، متدین و دارای عزت نفس میدان بدهید به‌گونه‌ای که فضا دست آنها باشد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جمع‌بندی سخنانشان با اشاره به علاقه دیرین و فراوان خود به دانشگاه و جامعه‌ دانشگاهی، خاطرنشان کردند: امروز دانشگاه و دانشجو آماج بزرگترین توطئه‌ها است و دشمنان کشور از حضور دانشگاهیان با روحیه‌ انقلابی و تهاجمی در میدان و برهم زدن خط قرمزهای آنان و بالا بردن پرچم علم و پُررنگ کردن شعارهای انقلابی وحشت دارند و برای مقابله با این حرکت برنامه‌ریزی و هزینه‌های سنگینی می‌کنند.

ایشان به تغییر روش‌های استعماری در دوره‌ کنونی اشاره کردند و افزودند: سلطه‌گران اکنون به‌دنبال این هستند که تفکر عناصر فعال، هوشمند و نخبه‌ یک کشور را به نحوی تغییر دهند که این عناصر، اهداف آنان را برآورده کنند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای همچنین با تأکید بر ضرورت ترویج ارزش‌ها در محیط‌های دانشگاهی، گفتند: باید به دغدغه‌ی دانشجویان ارزشی و انقلابی و همچنین هزاران نفر از اساتید مؤمن و انقلابی که امروز در دانشگاه‌ها هستند، توجه کرد و از این اساتید قدردانی و قدرشناسی کرد.

تغییر نگاه کلان مدیریتی و اختلال در رشد علمی کشور

آنچه در دو سال گذشته در فضای فرهنگی دانشگاه‌های کشور مشهود است تغییر نگاه کلان مدیریتی در مسائل و فعالیت‌های فرهنگی است؛ چنانچه فشار بر تشکل‌های انقلابی، برگزاری کنسرت‌ها، اردوهای مختلط و میدان دادن به نگاه‌های سیاسی رادیکال اصلاح طلب در دانشگاه‌های کشور موجب شده رشد علمی کشور با اختلال روبرو شود.
تعدد اینگونه برنامه‌ها در دو سال گذشته، این نگرانی را به همراه دارد که این موضوع به امری عادی در دانشگاه‌ها و بین دانشجویان تبدیل شود و عملا فضای علمی دانشگاه‌ها، به بهانه دوری از التهاب و سیاست، به این سمت پیش برود.

پرچم علم کشور با رقص و اردوی مختلط بالا نمی‌رود

سکوت همراه با تایید ضمنی مسئولان آموزش‌عالی در دوسال اخیر بیانگر سیاست تلخ و شومی است. تمام این سیاست خلاصه میشود در بی‌میل کردن دانشجویان به مسایل سیاسی و انحراف دغدغه‌های آنان از مسایل و مشکلات جامعه به سمت مسائلی مبتذل و هجوآمیز. مسائلی که تنها کارکرد آنها ایجاد خوشی کاذب و زودگذر برای دانشجو است.

در مهرماه سالجاری انتشار فیلمی از دانشجویان جدیدالورود دانشگاه یزد در فضای مجازی با نام «صفری شورون» جنجال رسانه‌ای زیادی به پا کرد. در این فیلم دانشجویان جدیدالورود به حالتی عجیب در برابر دانشجویان قدیمی‌تر قرار گرفته‌اند و با اجرای برخی حرکات و ادای سوگند ضمانت می‌دهند که در مقابل دانشجویان قدیمی و خواسته‌های آنان مطیع باشند. محتوای این فیلم کاملا هجو آمیز و مبتذل است و نحوه رفتار با این دانشجویان به شدت تحقیر آمیز است.

- رقص مختلط دانشجویان دانشگاه مازندران در جشن فارغ‌التحصیلی
- برگزاری شوی لباس دانشجویی مختلط در دانشگاه بیرجند
- رقص و آواز در جشن پایان سال در دانشگاه آزاد شیراز
- کنسرت به همراه رقص و آواز در جشن به اصطلاح خیریه در دانشگاه آزاد بیرجند
- رقص دسته جمعی دانشجویان در دانشگاه مازندران در سالن ورزشی خوابگاه
- رقص یک دانشجو به همراه گروه ارکستر در دانشگاه فردوسی مشهد
- برگزاری تئاتری با اجرای رقص و آواز در دانشگاه اصفهان
- کنسرت دانشگاه آزاد پرند به بهانه جشن نیمه شعبان
- برگزاری اردوهای مختلط دانشجویی در برخی از دانشگاه ها
برخی از مصادیق تغییر فضای دانشگاه‌ها در دوسال اخیر می‌باشد.
فشار غیرقانونی بر تشکل‌های مؤمن و انقلابی

از سوی دیگر، در دوسال اخیر، محدودیت‌های زیادی بر تشکل‌های مومن و انقلابی لحاظ شده است.

در این خصوص می‌توان به:

- ایجاد موانع متعدد جهت جلوگیری از انتخابات تشکل‌های انقلابی در سطح دانشگاه‌ها (اردیبهشت-خرداد 94)

- فشار غیرقانونی بر نشریات دانشگاهی (نظارت شدید قبل از چاپ- عدم اختصاص بودجه و مصرف بودجه فرهنگی و رفاهی صرفا در بخش رفاهی)

- ایجاد ممانعت در برگزاری مراسم و سخنرانی توسط تشکل‌های حزب اللهی و... اشاره کرد.
برگزاری جشن‌های ورودی و خروجی به سبک کاملا آمریکایی بیانگر عمق این بحران شوم است. بحرانی که دانشگاه و همه آنچه که بدان وابسته است را به مرور از بدنه جامعه جدا می‌کند. این جدایی دو مسیر را می‌پیماید و راهی جز این دو ندارد. یا دانشگاه به نقطه افتراق و جدایی از جامعه می‌رسد و کاملا دو گفتمان جدا شکل میگیرد مانند جریانات دانشجویی دهه ۶۰ میلادی در فرانسه و یا اگر از توانمندی لازم برخوردار باشد می‌تواند جامعه را وادار به پذیرش و تبعیت از ارزش‌های مورد نظر خود کند که در این صورت هم به علت تعارضات شکل گرفته شکاف‌ها و بحران‌های اجتماعی گریبان گیر جامعه خواهد شد.

مقابله با حاشیه سازان،شاید وقتی دیگر

به جرات می‌توان گفت که در دو سال گذشته یکی از حاشیه سازترین وزارتخانه‌های دولت یازدهم، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بوده است.

وزارت علوم با اقدامات عجیبی همچون گسیل هیات‌های تسویه حساب سیاسی به دانشگاه‌ها، راه اندازی جنگ رسانه‌ای علیه بورسیه‌ها، استفاده از نیروهای مساله‌دار در سمت‌های کلیدی، ابهامات درباره انتشار اسامی بورسیه‌ها، ایجاد افت در شتاب علمی کشور، صدور احکام خلق الساعه و ابلاغیه‌های درگوشی به بورسیه‌ها، نگهداری سرپرست دانشگاه‌ها بیش از مدت معمول و قانونی، انتساب اخبار نادرست به نهادهای نظارتی، عدم تمکین از مصوبات و آرا مجلس شورای اسلامی، عدم نیازهای سیاسی و گسترده به دانش آموختگان بورسیه و ... در صدر حاشیه ساز‌ترین و سیاسی‌ترین وزارت علوم تاریخ ایران مطرح شده است.

در این میان افت تکان‌دهنده شتاب علمی کشور در دو سال اخیر در اکثر رشته‌های مرتبط با وزارت علوم نشانه‌ای روشن به غفلت زدگان حوزه آموزش عالی و سایر دست اندرکاران مرتبط با این قضایا ارسال کرد که متاسفانه یا تاکنون به عمق فاجعه پی نبرده‌اند یا اینکه با این قضایا برخورد خوش بینانه داشته و هنوز وارد فاز عملی در راستای مقابله با حاشیه سازان برنیامده اند.