نفوذ اصولگرایان به لیست اصلاحات

هفته نامه تماشاگران امروز - احسان نادرپور: اصلاح طلب بدلی، اعتدالگرا، اصولگرای اصلاح طلب، میانه رو؛ همه اینها اسم هایی است که روی بعضی از نامزدهای احتمالی مجلس گذاشته اند. بخش بزرگی از نامزدهایی که دوست دارند در لیست جریان اصلاحات باشند تا هم از پخش شدن آرا جلوگیری کنند و هم رأی بیشتری در سبد خودشان ببینند. این روزها برخی از اصلاح طلبان هم به بهانه اتحاد و لیست واحد سعی می کنند تا راست سنتی را با جریان اصلاح طلبی پیوند بزنند. یکی از افرادی که سخت پیگیر چنین اتحادی است محمدرضا عارف است: «تشکیل ائتلاف بین اصولگرایان و اصلاح طلبان آرزوی عارف است.» این را پسر عارف در مورد پدرش می گوید.

اولین خبر ائتلاف انتخاباتی بین دو جناح رقیب و بی ربط به هم با تحرکات عارف به بیرون درز کرد. جریان از آنجا شروع شد که جبهه ای ناشناخته و تازه به اسم اعتدال گرایان پس از دیدار با عارف در دفتر بنیاد امید ایرانیان اعلام کرد که ائتلاف اصلاح طلبان با اعتدال گرایان به صورت رسمی کلید خورده است.

اما بدنه واقعی جریان اصلاحات نظری بر خلاف این داشتند و گویا عارف بدون مشورت با شورای مرکزی جبهه اصلاحات چنین دیداری برگزار کرد. طیف غالب اصلاح طلبان بر این عقیده اند که نمی شود افکار عمومی را به همین راحتی قانع کرد تا ناطق نوری که روزی گزینه مقابل اصلاح طلبان برای رسیدن به قدرت بود با دیگر اصلاح طلبان در یک لیست جا شود. شاید از ناطق نوری عجیب تر، اصلاح طلب دانستن لاریجانی و ولایتی است. هر چند اعضای جبهه اعتدال گرایان که با عارف به توافق رسیدند جز نام مشابه با شعار روحانی چیزی در چنته ندارند که با آن به قدرت برسند اما انتشار همین خبر هم باعث به وجود آمدن کلی حاشیه و تایید و تکذیب در بین اصلاح طلبان شد.


به غیر از اعتدال گرایانی که دوست دارند اسم شان در لیست اصلاح طلبان جا شود، بعضی تازه اصلاح طلب شدگان هم حضور دارند. جمعی از آنها نام خودشان را نسل دوم اصلاح طلبان می دانند و گروهی دیگر خود را اصلاح طلبان اصلی می دانند و معتقدند «رییس دولت اصلاحات»، اصلاح طلب نیست!

شهربانو امانی نماینده دوره های پنجم و ششم مجلس شورای اسلامی است که به تازگی دوباره فعالیت های سیاسی و محیط زیستی خود را از سر گرفته است. او در رابطه با ائتلاف بین اصلاح طلبان و اصول گرایان معتدل تحت نام اعتدال گرایی می گوید: «معتقد هستم اصول گرایان معتدل فکر می کنند در جریان خودشان نمی توانند به لیست واحد برسند و ائتلافی تشکیل دهند و به همین علت به سمت اصلاح طلبان می آیند که در لیست شان جایی گیر بیاورند.

این اتفاق اول از همه باعث سردرگم کردن مردم می شود و بعد از آن ریزش آرای اصولگرایی خودشان را در پی خواهد داشت. این کار نه به سود خودشان است و نه اصلاح طلبان به آن روی خوشی نشان می دهند. مهمتر از این دو مورد هم می شود به یک موضوع دیگر اشاره کرد و آن این است که اگر اصلاح طلبان و اصول گرایان معتدل بخواهند ائتلافی تشکیل دهند، رقیب شان در جناح مقابل جبهه پایداری می شود؛ گروهی که حتی گفتمانی هم برای ارائه ندارد و تجربه نشان داده است که با عدم تعهد آنها به قانون و قانونمداری مشکلات زیادی را شاهد خواهیم بود.»

امانی طعنه ای هم به لیستی که شورای هماهنگی جبهه اصلاحات برای انتخابات شورای شهر بست، می زند: «در مورد شورای شهر هم ما شاهد چنین قضیه ای بودیم. کسانی وجود داشتند که با کارنامه عملکردی کاملا اصولگرا صرفا برای رأی آوردن وارد لیست اصلاح طلبان شده بودند و ما هم از همین اتفاق ضربه۹ خوردیم.

باید از اینها درس بگیریم. به طور مثال رفتار و عملکرد فردی مثل آقای مطهری را هم البته می بینیم که هر چند الگوی اصولگرایی دارد ولی در رابطه با آزادی و آزادگی موضع گیری هایی داشته که ما می گوییم اگر کل دو مجلس اخیر مثل ایشان بودند این همه هزینه به کشور وارد نمی شد. اقلیت مجلس ششم اقلیت ناکارآمد بود و قواعد بازی و اصول خردورزی را در مجلس به عنوان اقلیت انجام نداد و مجلس را هم دور زد و از کانال های غیرمعمول کارآمدی مجلس را تحت الشعاع قرار داد ولی همین آقای مطهری با وجود اینکه اصولگراست همیشه از حقوق محصورین و زندانیان سیاسی دفاع می کند و هیچ وقت هم نمی خواهد در چارچوب اصلاح طلبی قرار بگیرد و دنبال سوءاستفاده و بهره بردن های مقطعی نیست.»

با همه اینها حضور افرادی مثل لاریجانی و ناطق نوری در لیست انتخاباتی اصلاح طلبان شاید به یک جوک شبیه باشد تا عده ای بتوانند فضای کشور را قبل از انتخابات مجلس شیرین کنند وگرنه لیست مشترک اصلاح طلبان با اولترا اصول گرایان عجیب ترین اتفاق ممکن در انتخابات اخیر خواهد بود. حتی عجیب تر از رد صلاحیت هاشمی!